Είναι κυβερνήτες σε Airbus A340 και τα τελευταία χρόνια εργάζονται στην Kam Air, με έδρα την Καμπούλ - Περιγράφουν τις 13 ώρες του τρόμου στο Intercontinental - Πώς έφτασε ο Βασιλείου να θεωρείται νεκρός - Η απίστευτη μάχη επιβίωσης εν μέσω πυρών και φωτιάς
Συγκλονίζουν οι μαρτυρίες του Μιχάλη Πουλικάκου και του Βασίλη Βασιλείου, των Ελλήνων που γλίτωσαν από βέβαιο θάνατο στο πολυτελές ξενοδοχείο Intercontinental της Καμπούλ, όταν τρομοκράτες εισέβαλαν σε αυτό, το βράδυ του Σαββάτου, και σκότωσαν Αφγανούς, αλλά και ξένους πολίτες.
Οι δυο έμπειροι πιλότοι είναι κυβερνήτες σε Airbus A340 και τα τελευταία χρόνια εργάζονται στην αεροπορική εταιρεία Kam Air του Αφγανιστάν, με έδρα την Καμπούλ.
Όπως μας εξηγούν, μιλώντας αποκλειστικά στο protothema.gr, την ώρα που οι τρομοκράτες κατάφεραν και μπήκαν στο ξενοδοχείο, εκείνοι έτρωγαν στο εστιατόριο που βρίσκεται στο ισόγειο.
«Όλα ξεκίνησαν περίπου στις 9 το βράδυ, που βρισκόμασταν στο εστιατόριο του ξενοδοχείου και τρώγαμε… Ξαφνικά ακούμε πυροβολισμούς από το μέρος της κουζίνας. Προφανώς, οι τρομοκράτες μπήκαν από την πόρτα της κουζίνας στον εσωτερικό χώρο του ξενοδοχείου και σκότωναν Δυτικούς. Μόλις ο Βασίλης και εγώ ακούσαμε τους πυροβολισμούς, σηκωθήκαμε και τρέξαμε στα δωμάτιά μας, θεωρώντας το καλύτερο για την ασφάλειά μας. Εγώ κατευθύνθηκα στον 4ο όροφο, ενώ ο Βασίλης στον 5ο, που ήταν αντίστοιχα τα δωμάτιά μας. Από την εκπαίδευση που μας έχουν κάνει, μας έχουν πει σε τέτοιες περιπτώσεις να κρυβόμαστε ή στο κρεβάτι ή στην μπανιέρα. Εγώ μπήκα στην μπανιέρα, αλλά δεν ήρθαν πολλοί στον όροφό μου. Περισσότερο πρόβλημα είχε ο 1ος, ο 2ος, ο 3ος και ο 5ος -μάλιστα τον πρώτο και τον δεύτερο τους κάψανε ολοκληρωτικά» είπε με ψυχραιμία, λίγες ώρες μετά το τραγικό συμβάν, ο Μιχάλης Πουλικάκος.
Συνεχίζοντας, ο έμπειρος πιλότος υπογράμμισε: «Ήταν κάτι τρομερό. Άκουγα παντού τους πυροβολισμούς και το σπάσιμο της πόρτας και ξανά τα ίδια. Ευτυχώς σε μένα δεν ήρθαν πολλές φορές. Ο Βασίλης είχε το πρόβλημα και αυτόν θεωρούσαν νεκρό, αφού είχε να δώσει σημεία ζωής 13 ώρες και τον όροφό του τον πετσόκοψαν και του έβαλαν φωτιά. Ευτυχώς, οι αφγανικές δυνάμεις ασφαλείας μπήκαν μέσα και κατάφεραν να μας βγάλουν με ασφάλεια και μας οδήγησαν σε ένα βρετανικό στρατόπεδο».
Αυτός που κυριολεκτικά είχε φύλακα-άγγελο, ήταν ο Βασίλης Βασιλείου, ο άλλος Έλληνας πιλότος, ο οποίος, μιλώντας αποκλειστικά στο protothema.gr, τόνισε πως «ζει από θαύμα», αφού τα όσα έζησε επί 13 ώρες παγιδευμένος στο δωμάτιό του με τους τρομοκράτες, μόνο σε ταινίες του Χόλιγουντ μπορούν να συμβούν.
Μάλιστα, λόγω του ότι ο Βασίλης Βασιλείου ήταν εξαφανισμένος τόσες πολλές ώρες, χωρίς να έχει κινητό τηλέφωνο, τον πέρασαν για νεκρό και οι πρώτες πληροφορίες από το μακελειό ανέφεραν πως ανάμεσα στους νεκρούς βρισκόταν και ένας Έλληνας... Πού να ήξεραν όμως ότι ο τυχερός άνδρες βρισκόταν κρυμμένος κάτω από το κρεβάτι του, στον 5ο όροφο του ξενοδοχείου.
Όπως χαρακτηριστικά περιγράφει ο πιλότος της Κam Air, οι τρομοκράτες σκότωναν όποιον άνθρωπο έβλεπαν στην εμφάνιση του δυτικό και να μιλά αγγλικά και στη συνέχεια... γελούσαν.
«Ζω από θαύμα... έμεινα μαζί με τους τρομοκράτες σχεδόν 13 ώρες. Πρώτα σκότωναν τους Δυτικούς και μετά γελούσαν με τους νεκρούς. Εγώ, με το που μπήκα στο δωμάτιό μου, κλείδωσα. Άνοιξα την μπαλκονόπορτα, σήκωσα ένα κρεβάτι όρθιο και κρύφτηκα στο στρώμα του άλλου κρεβατιού, ενώ το είχα πρώτα κόψει με το μαχαίρι. Μπήκα μέσα και έμεινα εκεί πολλές ώρες… Όλη την ώρα άκουγα φωνές, πυροβολισμούς και χτυπήματα στις πόρτες» είπε, εμφανώς καταβεβλημένος από την περιπέτεια που έζησε.
Οι σκηνές τις οποίες έζησε ο πρώην πιλότος της Ολυμπιακής Αεροπορίας, Βασίλης Βασιλείου, μόνο σε σενάριο καλογυρισμένης αστυνομικής ταινίας μπορούν να διαδραματιστούν, καθώς γλίτωσε από τις σφαίρες των τρομοκρατών, επιβίωσε μέσα στην φωτιά, ξαναγλίτωσε από φίλια πυρά, καθώς τον πέρασαν για τρομοκράτη, ενώ στην συνέχεια έπαθε υποθερμία λόγω του ψύχους στους -2 βαθμούς Κελσίου στο δωμάτιό του, μιας και είχε σπάσει ένα παράθυρο και έμπαινε το κρύο μέσα.
«Όταν ήρθαν στο δικό μου δωμάτιο στον 5ο όροφο, έσπασαν την πόρτα με μια βαριοπούλα και μπήκαν. Ευτυχώς το ρεύμα ήταν κομμένο και έτσι ήταν σκοτεινά, πυροβόλησαν το άλλο κρεβάτι με μερικές ριπές και μετά άρχισαν να μιλάνε και να γελάνε, έφευγαν και ξαναγυρνούσαν στο δωμάτιό μου. Μάλιστα ο ένας, ο πιο κοντός, μάλλον ο αρχηγός τους, κάθισε δίπλα στο κρεβάτι να ξεκουραστεί και τους έδινε οδηγίες... Μπαινόβγαιναν στο δωμάτιό μου για 13 ώρες, μέχρι να με σώσει η συμμαχική ασφάλεια. Μόλις έφυγαν την πρώτη φορά, θεώρησα ότι μπορώ να πηδήξω από τον 5ο όροφο ή ακόμα να διαφύγω από τα μπαλκόνια… Όταν βγήκα στο μπαλκόνι οι φίλιες δυνάμεις με πέρασαν για τρομοκράτη και άρχισαν να μου ρίχνουν και μια σφαίρα πέρασε δίπλα μου. Ξαναμπήκα αμέσως μέσα και κρύφτηκα στο στρώμα» αναφέρει.
«Μετά από αρκετές ώρες, οι τρομοκράτες άναψαν φωτιά στο δωμάτιό μου… Ταράχτηκα, αλλά επειδή μας έχουν εκπαιδεύσει για τέτοιες περιπτώσεις, έκοψα την μπλούζα μου και έβαλα στα ρουθούνια μου ύφασμα, ενώ με την υπόλοιπη μπλούζα κάλυψα το στόμα μου, αναπνέοντας μόνο από το στόμα. Ευτυχώς, ως εκ θαύματος η μπαλκονόπορτα έκλεισε από τον αέρα και έτσι δεν υπήρχε αρκετό οξυγόνο στο δωμάτιο, για να συνεχίσει η καύση της φωτιάς. Βλέποντας όμως την φωτιά, οι φίλιες δυνάμεις πέταξαν νερό με πίεση και την έσβησαν, βρέχοντάς με και μένα, όπου έμεινα βρεγμένος στους -2 βαθμούς Κελσίου, παθαίνοντας υποθερμία… Ευτυχώς, στις 12 το μεσημέρι σήμερα οι φιλίες δυνάμεις κατάφεραν και έλεγξαν τον χώρο, όπου, όταν άκουσα να μιλούν αγγλικά, βγήκα και αποκαλύφθηκα, μένοντας έκπληκτοι οι άντρες της ασφάλειας» κατέληξε συγκλονισμένος
