Όμως, κατά τον Οργανισμό, ο αριθμός των μεταναστών που χρησιμοποίησαν τη δευτερεύουσα διαδρομή της δυτικής Μεσογείου αυξήθηκε ραγδαία τον περασμένο μήνα.
Ο Frontex διευκρίνισε ότι 10.160 μετανάστες αφίχθησαν από τη βόρεια Αφρική στις ακτές της νότιας Ιταλίας τον Ιούλιο· ο αριθμός είναι μειωμένος κατά 57% εν σχέσει με τον Ιούνιο και είναι ο χαμηλότερος αριθμός αφίξεων τον μήνα αυτό από το 2014.
Η επιδείνωση των καιρικών συνθηκών και οι συγκρούσεις σε περιοχές από όπου αναχωρούν πλοία διακινητών που μεταφέρουν μετανάστες συνέβαλαν στη μείωση, κατά την εκτίμηση του οργανισμού.
«Επιπλέον, η αυξημένη παρουσία της λιβυκής ακτοφυλακής επίσης αποθάρρυνε τους διακινητές να στέλνουν στη θάλασσα πλεούμενα με μετανάστες», σημείωσε ο Φρόντεξ.
Η Ιταλία αποτελεί τη βασική πύλη των μεταναστών που προσπαθούν να φθάσουν στην Ευρώπη αφότου η Άγκυρα έκλεισε τα σύνορά της και σταμάτησε τις αναχωρήσεις από την Τουρκία προς την Ελλάδα, τη διαδρομή που χρησιμοποιούσαν οι περισσότεροι Σύροι πρόσφυγες, βάσει μιας συμφωνίας που συνήφθη με την ΕΕ το 2016.
Σύμφωνα με τον Φρόντεξ 2.300 μετανάστες έφθασαν τον Ιούλιο στην Ισπανία, αριθμός υπερτετραπλάσιος εν συγκρίσει με τον αντίστοιχο μήνα της περασμένης χρονιάς. Οι αφίξεις στην Ισπανία τους πρώτους επτά μήνες της τρέχουσας χρονιάς είναι «περίπου 11.000, ξεπέρασαν ήδη το σύνολο ολόκληρου του 2016», σύμφωνα με την ίδια πηγή.
Τόσο η λεγόμενη θαλάσσια οδός της δυτικής Μεσογείου, προς την Ισπανία, όσο και αυτή της κεντρικής Μεσογείου, προς την Ιταλία, χρησιμοποιούνται κυρίως από μετανάστες προερχόμενους από κράτη της Αφρικής. Η ΕΕ θεωρεί ότι στην πλειονότητά τους, είναι οικονομικοί μετανάστες και όχι πρόσφυγες και δεν προτίθεται να τους υποδεχθεί.
Η μεταναστευτική κρίση κυριαρχεί στην πολιτική επικαιρότητα της Ιταλίας ενόψει των εκλογών στις αρχές της επόμενης χρονιάς, με την κοινή γνώμη να γίνεται όλο και πιο εχθρική έναντι των μεταναστών. Σχεδόν 600.000 άνθρωποι έχουν φθάσει στην Ιταλία τα τελευταία τέσσερα χρόνια.
Η ΕΕ συνεχίζει μια σειρά πρωτοβουλιών για την αποτροπή των αναχωρήσεων μεταναστών από τη Λιβύη, αψηφώντας τις έντονες επικρίσεις οργανώσεων υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οι οποίες τονίζουν πως η πολιτική της δεν βοηθά ανθρώπους που έχουν ανάγκη, όπως προβλέπει το διεθνές δίκαιο.
πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
