Το συμπέρασμα των περισσότερων ειδικών μέχρι σήμερα είναι ότι οι αγώνες δεν έχουν χειροπιαστά υλικά αποτελέσματα για τη διοργανώτρια πόλη. Μια φετινή αξιολόγηση όλων των έως τώρα σχετικών μελετών διεθνώς κατέληξε στην ετυμηγορία ότι «στις περισσότερες περιπτώσεις οι Ολυμπιακοί είναι μια υπόθεση χαμένων χρημάτων για τη διοργανώτρια πόλη». Τι γίνεται όμως με τα «άυλα» αποτελέσματα των αγώνων;
Η μελέτη με τίτλο «Οι επιπτώσεις των Ολυμπιακών Αγώνων στην ευτυχία», που δόθηκε στη δημοσιότητα καθώς αρχίζουν οι αγώνες στο Ρίο, επιβεβαιώνει ότι οι Ολυμπιακοί έχουν σημαντικά -αλλά προσωρινά- μη χειροπιαστά αποτελέσματα στην ψυχική κατάσταση των ανθρώπων και στους δείκτες υποκειμενικής ικανοποίησης.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή συμπεριφορικής επιστήμης Πολ Ντόλαν της London School of Economics and Political Science-LSE (στα ελληνικά μεταφράστηκε φέτος το βιβλίο του «Προσχεδιασμένη ευτυχία» από τις επιστημονικές εκδόσεις Κάτοπτρο), εστίασαν στους Ολυμπιακούς αγώνες του Λονδίνου το 2012, συγκρίνοντας τα επίπεδα ευτυχίας στη βρετανική πρωτεύουσα, σε σχέση με τα αντίστοιχα στο Παρίσι και στο Βερολίνο, πριν τους αγώνες, στη διάρκειά τους και μετά από αυτούς.
Η μελέτη βασίσθηκε σε απαντήσεις σε ερωτηματολόγια, τις οποίες έδωσαν 26.000 άτομα το διάστημα 2011-13. Διαπιστώθηκε ότι ο μέσος Λονδρέζος ήταν σημαντικά πιο ευτυχισμένος από τον μέσο Παριζιάνο και τον μέσο Βερολινέζο στη διάρκεια των αγώνων, αλλά τα επίπεδα ευτυχίας των κατοίκων του Λονδίνου είχαν επιστρέψει στα κανονικά επίπεδά τους έως την επόμενη χρονιά. Κάτι ανάλογο πρέπει να συνέβη και στους κατοίκους της Αθήνας, όταν διοργάνωσε τους Ολυμπιακούς του 2004.
Η μεγαλύτερη τόνωση της ευτυχίας παρατηρείται τη μέρα που αρχίζουν οι αγώνες και τη μέρα που τελειώνουν. Βέβαια, όταν το «πάρτι» τελειώνει, εκτός από κάποιες υποδομές (συχνά αναξιοποίητες όπως στην Αθήνα), οι πολίτες μένουν με τον λογαριασμό...
Στην έρευνα συμμετείχαν οι ελληνικής καταγωγής Γιώργος Καβέτσος (Κέντρο CEP του LSE και Πανεπιστήμιο Queen Mary Λονδίνου) και Δημήτρης Μαυρίδης (ΟΟΣΑ).
