Την απόσυρσή της από το ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ έθεσε στη διάθεση των οργάνων του κόμματος η Μυρσίνη Λοΐζου μετά τη δημοσιοποίηση των υποθέσεων της τιμητικής σύνταξης της μητέρας της και χρέους από οικογενειακή επιχείρησή της προς την εφορία και ασφαλιστικά ταμεία.
Η κα Λοΐζου, που απέδωσε τη δημοσιοποίηση αυτών των υποθέσεων σε «προσπάθεια δημιουργίας εντυπώσεων από κάποια ΜΜΕ», τόνισε ότι «και οι δύο υποθέσεις θα ήταν σκανδαλώδεις, εφόσον είχα προσπαθήσει να αποκρύψω ή να αποφύγω κάποια υποχρέωση μου. Αντιθέτως, έχω υπάρξει συνεπής σε κάθε διαδικασία και βρίσκομαι πάντα στη διάθεση της ελληνικής πολιτείας».
Αυτό που συμβαίνει, με ευθύνη της αντιπολίτευσης, είναι η αλλαγή της ατζέντας από το πολιτικό στο προσωπικό υπογράμμισε η κα Λοΐζου, η οποία έκανε λόγο για «ανθρωποφαγία της Νέας Δημοκρατίας που εκφράζεται με συγκεκριμένες δημοσιογραφικές πένες».
Σημείωσε, δε, ότι «προσπαθούν να καλύψουν με αυτό τον κανιβαλισμό την έλλειψη λύσεων για την καθημερινότητα των πολιτών, την έλλειψη επιχειρημάτων απέναντι στην ακροδεξιά την οποία μάλιστα με αυτούς τους χειρισμούς τροφοδοτούν. Αυτόν τον τακτικισμό, εγώ δε θα τον εξυπηρετήσω» ανέφερε η κα Λοΐζου.
Τέλος, ευχαρίστησε θερμά τους ανθρώπους του ΣΥΡΙΖΑ «που με εμπιστεύτηκαν και δεσμεύομαι ότι, θα συνεχίσω να στέκομαι με όλες τις δυνάμεις μου στον αγώνα για μια πιο δίκαιη και ανεκτική κοινωνία για όλους και όλες, σε κάθε επίπεδο και σε κάθε πεδίο, είτε είναι η πολιτική, είτε είναι ο δρόμος».
Η πλήρης δήλωση της κας Μυρσίνης Λοΐζου έχει ως εξής:
«Στην προσπάθεια δημιουργίας εντυπώσεων κάποια Μέσα Ενημέρωσης εμπλέκουν δύο ξεχωριστές υποθέσεις που με αφορούν.
Η μία περίπτωση σχετίζεται με την τιμητική σύνταξη που λάμβανε η μητέρα μου, βραβευμένη και πολυγραφότατη συγγραφέας, Μάρω Λοΐζου από τον Υπουργείο Πολιτισμού.
Προφανώς αναγνωρίζω ότι λανθασμένα καταβαλλόταν για κάποιο διάστημα η σύνταξη αυτή. Ωστόσο, το λάθος αυτό δεν είναι δικό μου, αφού, μετά το θάνατο της μητέρας μου, αμέσως τον δήλωσα στις αρμόδιες υπηρεσίες.
Ο λόγος που η σύνταξη συνέχισε να καταβάλλεται σχετίζεται με γραφειοκρατικές διαδικασίες, κάτι το οποίο εξ όσων γνωρίζω συμβαίνει συχνά και ταλαιπωρεί αρκετούς πολίτες.
Μάλιστα, αναγνώρισα το χρέος μου γι αυτή την υπόθεση ενώπιον του δικαστηρίου και το αποπληρώνω.
Η δεύτερη περίπτωση αφορά ένα χρέος προς την εφορία και ασφαλιστικά ταμεία ύψους περίπου 180.000 ευρώ.
Το χρέος αυτό προέκυψε από την οικογενειακή επιχείρηση που διατηρούσα με τον πρώην σύζυγο μου, ο οποίος έχει δηλώσει ότι είναι διατεθειμένος να το αναλάβει εξ ολοκλήρου, αφού εκείνος ήταν ο αποκλειστικός διαχειριστής των οικονομικών ζητημάτων.
Και οι δύο υποθέσεις θα ήταν σκανδαλώδεις, εφόσον είχα προσπαθήσει να αποκρύψω ή να αποφύγω κάποια υποχρέωση μου. Αντιθέτως, έχω υπάρξει συνεπής σε κάθε διαδικασία και βρίσκομαι πάντα στη διάθεση της ελληνικής πολιτείας.
Σε κάθε περίπτωση, ο λόγος που αποφάσισα να συνταχθώ με τον ΣΥΡΙΖΑ ήταν για να ενώσω τις δυνάμεις μου ώστε να αντιμετωπίσουμε επείγοντα και σπουδαία ζητήματα που μας αφορούν όλους, και όχι μικροπολιτικά κουτσομπολιά σχετικά με την οικογένεια μου.
Επειδή ακριβώς η στόχευση μου ήταν να συνεισφέρω στον αγώνα κατά της ανόδου της ακροδεξιάς, καθώς και στην ανάδειξη του κομβικού ρόλου του πολιτισμού σε αυτή τη μάχη, δεν επιθυμώ να μετατοπίζεται η συζήτηση εξαιτίας μου και, συνεπώς, θέτω στη διάθεση των οργάνων του ΣΥΡΙΖΑ την απόσυρσή μου από το ευρωψηφοδέλτιο.
Αυτό που συμβαίνει, με ευθύνη της αντιπολίτευσης, είναι η αλλαγή της ατζέντας από το πολιτικό στο προσωπικό. Προσπαθούν να καλύψουν με αυτό τον κανιβαλισμό την έλλειψη λύσεων για την καθημερινότητα των πολιτών, την έλλειψη επιχειρημάτων απέναντι στην ακροδεξιά την οποία μάλιστα με αυτούς τους χειρισμούς τροφοδοτούν. Αυτόν τον τακτικισμό, εγώ δε θα τον εξυπηρετήσω.
Η ανθρωποφαγία της Νέας Δημοκρατίας που εκφράζεται με συγκεκριμένες δημοσιογραφικές πένες δε θα περάσει. Όπως και ο φασισμός δε θα περάσει. Οι πολίτες δε θα επιτρέψουν να περάσει.
Ευχαριστώ θερμά τους ανθρώπους του ΣΥΡΙΖΑ που με εμπιστεύτηκαν και δεσμεύομαι ότι, θα συνεχίσω να στέκομαι με όλες τις δυνάμεις μου στον αγώνα για μια πιο δίκαιη και ανεκτική κοινωνία για όλους και όλες, σε κάθε επίπεδο και σε κάθε πεδίο, είτε είναι η πολιτική, είτε είναι ο δρόμος.}
Το 2012 εντοπίστηκε η Λοϊζου
Το Δημόσιο έκανε απογραφή συνταξιούχων μετά από το 1949 (!), προκειμένου να διαπιστώσει ποιος ζει, ποιος πέθανε και ποιος εισπράττει τις συντάξεις.
Οι διασταυρώσεις εντόπισαν εκατοντάδες περιπτώσεις κληρονόμους που ξέχασαν να δηλώσουν θανάτους συγγενικών τους προσώπων. Με την ολοκλήρωση της απογραφής, είχαν εντοπιστεί κατ’ αρχάς, 3.423 περιπτώσεις συνταξιούχων με ημερομηνία θανάτου προγενέστερη κατά τουλάχιστον 6 μήνες από την ημερομηνία διαγραφής τους. Στις περιπτώσεις αυτές, που οι θάνατοι είχαν δηλωθεί με καθυστέρηση, αναζητήθηκαν, αρχικά μέσω του συστήματος ΔΙΑΣ, οι αχρεωστήτως καταβληθείσες συντάξεις συνολικού ποσού 64,4 εκατ. ευρώ. Από το ποσό αυτό ανακτήθηκε συνολικά ποσό ύψους 42,2 εκατ. ευρώ , ενώ αναζητούνται 22,2 εκατ. από κληρονόμους, ή συνδικαιούχους των λογαριασμών, στις αρμόδιες ΔΟΥ.
Από τον έλεγχο των περιπτώσεων των θανόντων συνταξιούχων, διαπιστώθηκαν 358 περιπτώσεις, με αχρεωστήτως καταβληθέντα ποσά άνω των 30.000 ευρώ, που απεστάλησαν στις αρμόδιες εισαγγελικές και αστυνομικές αρχές λόγω:
(α) Μη αναγγελίας θανάτου, η οποία οφείλεται σε ενδεχόμενο δόλο δεδομένου ότι οι αχρεωστήτως καταβληθείσες συντάξεις είχαν αναληφθεί και δεν βρέθηκαν στους τραπεζικούς λογαριασμούς των θανόντων.
(β) Μη εύρεσης των χρημάτων στον τραπεζικό λογαριασμό, γιατί οι εν λόγω λογαριασμοί είχαν συνδεθεί για την εξόφληση λογαριασμών, δανείων και λοιπών οφειλών και δεν κατέστη δυνατόν να αναληφθούν.
Για αυτές τις 358 περιπτώσεις θανόντων συνταξιούχων- μεταξύ των οποίων και η περίπτωση Λοϊζου- αναζητήθηκε στους τραπεζικούς λογαριασμούς που πιστώνονταν οι συντάξεις το αχρεωστήτως καταβληθέν ποσό των 26,6 εκατ. ευρώ.
Σύμφωνα με τη Διεύθυνση Εσωτερικών Υποθέσεων της Ελληνικής Αστυνομίας, μετά από την τότε έρευνα, η οποία διήρκησε πάνω από 12 μήνες, διαπιστώθηκαν 92 περιπτώσεις με υπόνοια απάτης που τελέστηκαν κατά την περίοδο από το 1991 μέχρι και το 2012. Σχηματίστηκε, δε, δικογραφία 1.439 σελίδων, η οποία πήρε το δρόμο για τους αρμόδιους εισαγγελείς.
