Τις τελευταίες δύο δεκαετίες, η προβολή της χριστουγεννιάτικης ρομαντικής κομεντί του 2003, Love Actually, έχει γίνει αγαπημένη γιορτινή παράδοση.
Για την ακρίβεια, δεν καταλαβαίνεις ότι είναι Χριστούγεννα, αν δεν δεις –για πολλοστή φορά– την ταινία που ομολογουμένως έχει αντέξει στον χρόνο, με τους Χιου Γκραντ, Κίρα Νάιτλι, Έμα Τόμσον, Λίαμ Νίσον, Κόλιν Φερθ, Ρόουαν Άτκισον, Λόρα Λίνεϊ, Άλαν Ρίκμαν και το υπόλοιπο λαμπερό καστ.
Το Love Actually (είτε μας αρέσει είτε όχι) βρίσκεται σίγουρα στην πρώτη πεντάδα με τις πιο δημοφιλείς χριστουγεννιάτικες ταινίες όλων των εποχών και είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει δει, ή έστω να μην γνωρίζει, τη συγκεκριμένη ταινία.
Γραμμένο και σκηνοθετημένο από τον Ρίτσαρντ Κέρτις, το φιλμ αφηγείται δέκα ιστορίες που ξετυλίγονται στη γιορτινή περίοδο των Χριστουγέννων και οι οποίες διαδραματίζονται κυρίως στο Λονδίνο. Υπάρχει το ερωτικό τρίγωνο της Κίρα Νάιτλι με τον καλύτερο φίλο του νέου της συζύγου, τον Άντριου Λίνκολν. Ο Χιου Γκραντ είναι ο πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου που φλερτάρει την βοηθό του. Η Λόρα Λίνεϊ φλερτάρει επίσης με έναν συνάδελφο, τον Ροντρίγκο Σαντόρο, ο Άλαν Ρίκμαν απατάει την Έμα Τόμσον, και άλλες... καθημερινές ιστορίες της διπλανής πόρτας.
{https://youtu.be/H9Z3_ifFheQ?si=KCpAYIhATzLLgyJR}
Είναι ο συνδυασμός του αυθάδικου βρετανικού χιούμορ της ταινίας, του συγκινητικού ρομαντισμού, των εορταστικών σκανδαλιών και, μεταξύ άλλων, ενός υπέροχου soundtrack που ανέδειξε την ταινία σε διαχρονικό χριστουγεννιάτικο κινηματογραφικό χιτ.
Όπως ίσως θυμάστε, το φιλμ ξεκινά με ένα γλυκό μοντάζ ανθρώπων που επανενώνονται στο αεροδρόμιο Χίθροου. Τα πλάνα αυτά είναι πέρα για πέρα αληθινά: Ο σκηνοθέτης είχε στήσει μια κρυφή κάμερα στο πολυσύχναστο αεροδρόμιο για μία εβδομάδα, ώστε να αποκτήσει αυθεντικό υλικό από οικογένειες και φίλους που συναντιούνται ξανά στην αίθουσα αφίξεων.
Ανεξαρτήτως αν σας αρέσει η ταινία ή όχι, ο Κέρτις, με την πολυπλοκότητα των ιστοριών, τα μυστικά που έρχονται στο –χριστουγεννιάτικο– φως, τις υπέροχες ερμηνείες, κέρδισε το στοίχημα και αυτό το απέδειξε ο χρόνος και οι θεατές.
Πρέπει να γνωρίζουμε ότι τα πρότζεκτ που ονομάζουμε «Χριστουγεννιάτικες ταινίες» δεν είναι πάντα εύκολο να τα κατηγοριοποιήσουμε. Άλλωστε, και το Die Hard, χριστουγεννιάτικη ταινία δεν είναι; Ή μήπως όχι; Ένα διαχρονικό debate που μας απασχολεί κάθε χρόνο στις γιορτές, αλλά αυτό θα το αναλύσουμε άλλη φορά...
Στο Love Actually, δεν έχουμε να κάνουμε με μια γιορτινή ταινία σε μια πόλη όπου πέφτει χιόνι και υπάρχουν γαλοπούλα και μελομακάρονα στο τραπέζι. Δεν είναι μια ταινία που, στην προσπάθειά της να τσεκάρει κάθε εορταστική σύμβαση –να αγαπήσει κάθε νιφάδα χιονιού, να γλασάρει κάθε μπισκότο–, εγκαταλείπει οτιδήποτε ενδιαφέρον, με αποτέλεσμα να περάσει στη λήθη μόλις πέσουν οι τίτλοι τέλους. Το Love Actually είναι μια αλλόκοτη χριστουγεννιάτικη (και σίγουρα γλυκόπικρη) ταινία.
Και ξέρετε τι δεν θα ξεχάσετε εύκολα ή ίσως και πότε; Τις περίεργες ταινίες.
Και για πολλούς, τα Χριστούγεννα είναι περίεργα. Οι οικογένειες είναι περίεργες. Η οικογένεια του/της συντρόφου σας είναι ακόμα πιο περίεργη. Η γιορτινή διάθεση και χαρά που πρέπει να νιώσει κανείς, ακόμα και με το ζόρι, είναι περίεργη.
Υπάρχουν στιγμές –αρκετές, αν είναι κανείς τυχερός/ή– μαγείας, αλλά και πάρα πολλές με λιγότερο μαγικά συναισθήματα. Και είναι εντάξει αυτό... Ο Κέρτις είχε απόλυτο δίκιο που χρησιμοποίησε την πύλη αφίξεων στο Χίθροου σε μια χριστουγεννιάτικη ταινία: ναι, υπάρχουν επανενώσεις στα αεροδρόμια, αλλά υπάρχει και πολύ άγχος τελικά...
