Μια απίστευτη φορολογική περιπέτεια αντιμετωπίζει κάτοικος της Καλαμάτας, ο οποίος αποφάσισε να πουλήσει 50 χρυσές λίρες που είχε συγκεντρώσει από την παιδική του ηλικία, εισπράττοντας περισσότερα από 31.000 ευρώ. Παρότι η συναλλαγή πραγματοποιήθηκε νόμιμα μέσω της Τράπεζας της Ελλάδος, βρέθηκε αντιμέτωπος με φορολογικό καταλογισμό που αγγίζει τις 9.000 ευρώ.
Η υπόθεση αναδεικνύει ένα σημαντικό πρόβλημα για όσους διατηρούν χρυσές λίρες από οικογενειακά δώρα, βαπτίσεις, γάμους ή παλαιές αγορές, χωρίς να διαθέτουν τα σχετικά παραστατικά απόκτησης. Η ΑΑΔΕ δεν αμφισβήτησε την πώληση των νομισμάτων, ωστόσο δεν αποδέχθηκε το ποσό που εισπράχθηκε για την κάλυψη των φορολογικών τεκμηρίων του πολίτη, καθώς δεν υπήρχαν επαρκή στοιχεία που να αποδεικνύουν πότε και με ποιον τρόπο είχαν αποκτηθεί οι λίρες.
Πούλησε τις λίρες για 31.248 ευρώ
Όλα ξεκίνησαν τον Απρίλιο του 2025 σύμφωνα με το Tharrosnews, όταν ο φορολογούμενος πούλησε στην Τράπεζα της Ελλάδος 50 χρυσές λίρες Αγγλίας, παλαιάς κοπής, ορισμένες από τις οποίες ήταν ελαττωματικές ή λιποβαρείς. Από τη συναλλαγή εισέπραξε συνολικά 31.248,08 ευρώ, έχοντας στη διάθεσή του τα επίσημα παραστατικά της πώλησης.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Στη φορολογική δήλωση για το έτος 2025 δήλωσε δαπάνη 54.726,78 ευρώ για την αγορά ακινήτου, ενώ επικαλέστηκε ανάλωση κεφαλαίου προηγούμενων ετών ύψους 50.000 ευρώ, προκειμένου να καλύψει το σχετικό τεκμήριο. Στο συγκεκριμένο ποσό περιλαμβάνονταν και τα χρήματα που είχε εισπράξει από την πώληση των χρυσών λιρών. Ωστόσο, κατά τον φορολογικό έλεγχο, η ΔΟΥ Καλαμάτας δεν αποδέχθηκε τα 31.248,08 ευρώ ως ποσό που μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την κάλυψη των τεκμηρίων. Αποτέλεσμα ήταν να προκύψει φορολογική επιβάρυνση ύψους 8.986,98 ευρώ.
«Τις είχα από μωρό» – Τι υποστήριξε στην προσφυγή του
Ο φορολογούμενος προσέφυγε στη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών της ΑΑΔΕ, επιχειρώντας να ανατρέψει τον καταλογισμό. Όπως υποστήριξε, οι χρυσές λίρες δεν είχαν αποκτηθεί μέσω μιας ενιαίας αγοράς, αλλά είχαν συγκεντρωθεί σταδιακά στη διάρκεια πολλών δεκαετιών. Ορισμένες αποτελούσαν δώρα που είχε λάβει από γονείς, παππούδες και άλλους συγγενείς, ακόμη και από τη βρεφική του ηλικία, ενώ άλλες είχαν αποκτηθεί μέσω μικρών αγορών στο παρελθόν. Εξήγησε ότι είναι πρακτικά αδύνατο να προσκομίσει τιμολόγια ή αποδείξεις για οικογενειακά δώρα που πραγματοποιήθηκαν πριν από δεκαετίες. Μάλιστα, επισήμανε ότι η απουσία παραστατικών δεν οφειλόταν σε δική του παράλειψη, αλλά στον τρόπο με τον οποίο πραγματοποιούνται παραδοσιακά τέτοιες οικογενειακές συναλλαγές. Οι ισχυρισμοί του, ωστόσο, δεν έγιναν δεκτοί.
Η απόφαση της ΑΑΔΕ που έφερε τον φόρο των 9.000 ευρώ
Με την υπ' αριθμόν 3757/2026 απόφασή της, η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή, διατηρώντας τον φορολογικό καταλογισμό. Το βασικό ζήτημα ήταν η αδυναμία τεκμηρίωσης του χρόνου, του τρόπου και του κόστους απόκτησης των νομισμάτων. Σύμφωνα με το φορολογικό πλαίσιο που επικαλέστηκε η υπηρεσία, για περιουσιακά στοιχεία που έχουν αποκτηθεί μετά την 1η Ιανουαρίου 1988, τα ποσά από την πώλησή τους λαμβάνονται υπόψη για την κάλυψη τεκμηρίων μετά την αφαίρεση του κόστους απόκτησης. Επομένως, η απόδειξη της πώλησης δεν αρκούσε από μόνη της για να αναγνωριστεί το ποσό που ήθελε να επικαλεστεί ο φορολογούμενος. Η φορολογική αρχή έκρινε ότι δεν είχαν προσκομιστεί τα αναγκαία δικαιολογητικά ή άλλα επαρκή αποδεικτικά στοιχεία για την αρχική απόκτηση των λιρών.
