H Πόπη Μέλλιου δικαιώθηκε από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, όπου προσέφυγε καταγγέλλοντας την εξευτελιστική μεταχείριση της από την Ελληνική Αστυνομία το 2013 στη ΓΑΔΑ.
Η προσφεύγουσα, φωτορεπόρτερ με πολιτική δράση, κατέγραψε το βράδυ της 27ης Φεβρουαρίου 2013 τις πινακίδες των μοτοσυκλετών τεσσάρων αστυνομικών της ομάδας ΔΕΛΤΑ στα Εξάρχεια. Οι αστυνομικοί της ζήτησαν ταυτότητα, εκείνη ζήτησε πρώτα να δει τα υπηρεσιακά τους δελτία και προσήχθη στον έκτο όροφο της ΓΑΔΑ για εξακρίβωση στοιχείων.
Εκεί της αφαιρέθηκε το κινητό, υποβλήθηκε σε σειρά ερωτήσεων, παρέδωσε το σημείωμα με τις πινακίδες και, αμέσως μετά, υποβλήθηκε σε πλήρη σωματική έρευνα με αφαίρεση όλων των ενδυμάτων, κατόπιν οδηγίας του αξιωματικού υπηρεσίας προς γυναίκα αστυνομικό με προσβλητικό λεκτικό. Η γυναίκα ουδέποτε συνελήφθη και στη συνέχεια προσέφυγε στο Στρασβούργο επικαλούμενη τα άρθρα 3 και 8 ΕΣΔΑ.
Η σωματική έρευνα δεν ήταν αναγκαία
Το ΕΔΔΑ δήλωσε ότι οι γενικές αρχές της νομολογίας περί σωματικών ερευνών πρέπει να εφαρμόζονται αυστηρότερα όταν το πρόσωπο έχει μεταφερθεί στην αστυνομική διεύθυνση για εξακρίβωση στοιχείων χωρίς να έχει ποτέ συλληφθεί ή τεθεί τυπικά υπό κράτηση.
Η πλήρης έρευνα ακολούθησε την ταυτοποίηση και την παράδοση του σημειώματος, ενώ δεν προέκυπτε ότι οι αρχές είχαν εξετάσει ηπιότερα μέσα. Δεν χρησιμοποιήθηκε σαρωτής σώματος ή ανιχνευτής μετάλλων. Το Δικαστήριο δεν πείστηκε ότι είχε αποδειχθεί σύνδεσμος μεταξύ της πλήρους σωματικής έρευνας και της πρόληψης του εγκλήματος ή της αταξίας.
Στις συγκεκριμένες περιστάσεις, η διαπίστωση ότι η πλήρης έρευνα δεν κατέστη απολύτως αναγκαία για λόγους ασφαλείας αρκούσε για τον χαρακτηρισμό της ως εξευτελιστικής μεταχείρισης.
Κάπως έτσι η Ελλάδα καταδικάστηκε ακόμη μια φορά για παραβίαση του άρθρου 3 της ΕΣΔΑ.





























