Στα Άνω Λεχώνια του Βόλου, το Αρχοντικό Κοντού ξεχωρίζει ανάμεσα στα νεοκλασικά κτίρια της περιοχής, όχι μόνο για την επιβλητική του αρχιτεκτονική, αλλά και για την ατμόσφαιρα μυστηρίου που το περιβάλλει. Χτισμένο γύρω στο 1900, το αρχοντικό συνδέεται με τον Νικόλαο Κοντό, μια προσωπικότητα της εποχής με μεγάλη κοινωνική παρουσία και περιουσία. Στην είσοδο του χωριού, το κτίριο δεσπόζει ως σημείο αναφοράς, ενώ η θέση του πάνω στο τοπίο του Πηλίου προσδίδει επιπλέον αίσθημα μεγαλείου και εξουσίας.
Μέσα από τη video drone ξενάγηση του Michael Miller ξεδιπλώνεται η ιστορία του ερειπωμένου αρχοντικού που είναι ένα κράμα θρύλων και αναμνήσεων μιας άλλης εποχής. Η λάμψη της οικογένειας Κοντού και του σπιτιού της σκιάστηκε από προσωπικές τραγωδίες. Η απώλεια των παιδιών της οικογένειας – της Κατίνας, της Ελένης και του Κωνσταντίνου – και η σταδιακή εγκατάλειψη του κτιρίου δημιούργησαν την αίσθηση ότι το σπίτι «στοιχειώνεται». Οι θρύλοι που συνοδεύουν το Αρχοντικό Κοντού είναι πολλαπλοί και ποικίλουν ανάλογα με την πηγή. Μια από τις πιο διαδεδομένες εκδοχές αναφέρει ότι η κακοδαιμονία του σπιτιού ξεκίνησε όταν μια σαύρα έπεσε σε μια καράφα με γάλα, προκαλώντας τον θάνατο των τριών παιδιών. Το ταφικό μνημείο τους στο κοιμητήριο του Βόλου απεικονίζει το τραπέζι, τρία καρεκλάκια και μια καράφα, ενώ πάνω στο χείλος της καράφας φαίνεται η σαύρα, στοιχείο που ενισχύει τη φήμη αυτή.
Άλλοι θρύλοι κάνουν λόγο για δηλητηρίαση από την υπηρέτρια του σπιτιού, ώστε να περάσει η περιουσία σε άλλους συγγενείς, ενώ μια τρίτη εκδοχή αναφέρει ότι η οικογένεια υπέφερε από φυματίωση και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το σπίτι. Οι αφηγήσεις αυτές δεν περιορίζονται μόνο στην οικογένεια Κοντού· σύμφωνα με τις τοπικές παραδόσεις, και μετέπειτα ένοικοι του αρχοντικού βίωσαν κακοδαιμονίες και δυσάρεστα γεγονότα, ενισχύοντας τη φήμη του ως «στοιχειωμένου» σπιτιού.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
{https://www.youtube.com/watch?v=8JvcmYelMuU&list=PLbj024TujDB0TmIvy0aCtBQmphsFe_Gxx}
Η ιστορική πλευρά του Αρχοντικού Κοντού είναι εξίσου βαριά. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, το 1941, χρησιμοποιήθηκε από τους Γερμανούς ως αρχηγείο της Γκεστάπο, με αναφορές σε ανακρίσεις, βασανισμούς και θανάτους μέσα στο κτίριο. Στη διάρκεια της κατοχικής περιόδου, το αρχοντικό αποτέλεσε σημείο φόβου για την τοπική κοινωνία, ενώ σύμφωνα με μαρτυρίες, οι κατακτητές σκότωσαν τους τελευταίους ενοίκους του πριν αποχωρήσουν. Το 1944, στο κτίριο εγκαταστάθηκε και η φιλογερμανική ΕΑΣΑΔ, συνδέοντας το αρχοντικό με ένα από τα πιο σκοτεινά κεφάλαια της τοπικής ιστορίας.
Σήμερα, το Αρχοντικό Κοντού παραμένει εγκαταλελειμμένο, αλλά η μορφή του, η αρχιτεκτονική του και οι ιστορίες που το περιβάλλουν το καθιστούν ένα μνημείο ζωντανό, που συνδέει την παλιά κοινωνική ακμή με τις τραγωδίες, τη φθορά του χρόνου και τα σκοτεινά γεγονότα της Κατοχής. Η κληρονομιά του αναγνωρίστηκε το 1985, όταν με απόφαση της Μελίνας Μερκούρη χαρακτηρίστηκε διατηρητέο μνημείο, ενώ το 1999 αγοράστηκε από τον Δήμο Αρτέμιδος, διασφαλίζοντας την προστασία του.
Οι θρύλοι, οι τραγωδίες και η σκοτεινή ιστορική του πλευρά το έχουν μετατρέψει σε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα και στοιχειωμένα σημεία του Πηλίου, διατηρώντας ζωντανή τη μνήμη μιας ολόκληρης εποχής. Η θέα του από ψηλά, μέσα από drone ή φωτογραφικό φακό, αποκαλύπτει την μεγαλοπρέπεια και το μυστήριο που το περιβάλλει, προσφέροντας μια μοναδική εμπειρία σε όσους το εξερευνούν ή απλώς το παρατηρούν από μακριά.
