Τη Ζωή Κωνσταντοπούλου κατηγορεί η Ένωση Εισαγγελέων Ελλάδος ως υπεύθυνη για τη δήλωση αποχής της προέδρου του δικαστηρίου για τα εξαφανισμένα βίντεο
Μετά την Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων και η Ένωση Εισαγγελέων Ελλάδος στρέφεται κατά της Ζωής Κωνσταντοπούλου στην οποία ρίχνει όλη την ευθύνη για την εξέλιξη που είχε δίκη για τα εξαφανισμένα βίντεο της εμπορικής αμαξοστοιχίας που τινάχτηκε στον αέρα μετά τη δήλωση αποχής της προέδρου του δικαστηρίου. Την κατηγορεί μάλιστα ότι καλύπτεται από τη βουλευτική της ασυλία για να παρανομεί και να ασχημονεί σε κάθε της παράσταση στο δικαστήριο.
Αναλυτικά στην ανακοίνωση της Ένωσης Εισαγγελέων αναφέρεται:
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Η Ένωση Εισαγγελέων Ελλάδος, εκπροσωπώντας τους εξακοσίους και πλέον Εισαγγελείς της χώρας, επέλεξε μέχρι σήμερα να πορευτεί στην οδό του σοβαρού, νηφάλιου και απόλυτα δικονομικού λόγου στις δημόσιες τοποθετήσεις της για όσα συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό, σχετικά με την κύρια δίκη για το δυστύχημα των Τεμπών, αλλά και τη δίκη σχετικά με το βιντεοληπτικό υλικό της εμπλακείσας στο δυστύχημα εμπορικής αμαξοστοιχίας. Έχοντας βαθιά πεποίθηση ότι η ώρα της δίκηςγια κάθε υπόθεση είναι η κορυφαία στιγμή όπου η υπέρτατη των αρετών, η Δικαιοσύνη, μετουσιώνεται σε πράξη, επιμείναμε στη θέση μας αυτή για ειρήνευση κι επικράτηση κλίματος καταλλαγής, εξακολουθούμε δε να πιστεύουμε αταλάντευτα στη ρήση του αρχαίου τραγωδού Ευριπίδη ότι «ἡ γὰρ σιωπὴ τοῖς σοφοῖς ἀπόκρισις».
Όμως δυστυχώς αυτή η «σοφή» σιωπή που θα επιτρέψει σε όλους τους παράγοντες της δίκης - εισαγγελικούς και δικαστικούς λειτουργούς, δικηγόρους και διαδίκους - να συμμετάσχουν σ’ αυτήν, τηρώντας πιστά τους θεσπισμένους από την πολιτεία δικονομικούς κανόνες, διαταράσσεται από κραυγές. Κραυγές άναρθρες, ανερμάτιστες και ανεπίδεκτες σοβαρής δικαστικής εκτίμησης, προερχόμενες μάλιστα από συνήγορο που εκπροσωπεί συγγενείς θυμάτων του δυστυχήματος, οι οποίοι έχουν την απέραντη κατανόηση και συμπάθεια όλου του ελληνικού λαού. Συνήγορος η οποία καλυπτόμενη πίσω από το μανδύα της βουλευτικής της ασυλίας, ασχημονεί και παρανομεί σε κάθε της παράσταση ενώπιον του δικαστηρίου, με μόνο επακόλουθο αυτό που η ίδια ισχυρίζεται ότι δεν επιθυμεί, τη μη διεξαγωγή της δίκης. Οι συνεχείς επιθέσεις της σε βάρος των λειτουργών της δικαιοσύνης συνιστούν όχι μόνο βάναυση προσβολή της δικαστικής τους ιδιότητας, αλλά και ευθεία προσβολή της σωματικής και ψυχικής τους υγείας. Ο εξαναγκασμός Δικαστή με βίαιο τρόπο και ανελέητους προπηλακισμούς από το ίδιο άτομο, να απέχει από την εκδίκαση υπόθεσης, δεν έχει παρατηρηθεί ούτε σε ασύντακτες νομικά χώρες και θα αποτελεί την πιο μαύρη σελίδα στα δικαστικά χρονικά παγκοσμίως.
Κι απέναντι στις συμπεριφορές αυτές, μια ανεπίτρεπτη εκκωφαντική έως και αιδήμων σιωπή από αυτούς που κατά νόμο έχουν το δικαίωμα, ως συλλειτουργοί της δικαιοσύνης, αλλά και την υποχρέωση να ελέγξουν πειθαρχικά τη συστηματική παραβίαση κάθε κανόνα δικηγορικής δεοντολογίας, αλλά και να απομονώσουν και να καταδικάσουν αυτήν, όταν μάλιστα οι συμπεριφορές αυτές εκδηλώνονται ενώπιον των εκπροσώπων του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών και της Ολομέλειας των Δικηγορικών Συλλόγων, οι οποίοι επιτελούν το ιερό τους καθήκον της υποστήριξης της κατηγορίας, αλλά κυρίως της ενδυνάμωσης των συγγενών των θυμάτων για το ότι δεν πορεύονται μόνοι τους στο δύσβατο δρόμο του πένθους τους. Τους ίδιους δε προβληματισμούς προκαλεί και η σιωπή της ελληνικής νομικής κοινότητας ενώπιον του άγους αυτού, παρότι συγκλονίζονται συθέμελα οι βασικές αρχές του σύγχρονου κράτους, οι οποίες αποτελούν κατάκτηση αιώνων.
Τονίζουμε και πάλι εμφατικά ότι η προστασία της Δικαιοσύνης, ως ακρογωνιαίου λίθου του κράτους δικαίου και της δημοκρατίας, αποτελεί συλλογική ευθύνη και δεν μπορεί να τίθεται σε διακινδύνευση από μεμονωμένες και απόλυτα καταδικαστέες συμπεριφορές. Οι Έλληνες πολίτες πρέπει να είναι σίγουροι ότι όλες οι δίκες που έχουν σχέση με το δυστύχημα των Τεμπών, θα διεξαχθούν σύμφωνα με τους κανόνες που επιτάσσει το Σύνταγμα και οι νόμοι, κι όχι ιδιοτελείς σκοπιμότητες, από όπου κι αν προέρχονται αυτές.
Η Ένωση Εισαγγελέων Ελλάδος παραμένει δίπλα στα μέλη της, ενισχύοντάς τα τόσο στο θεσμικό τους ρόλο που επιτελούν με υψηλό αίσθημα ευθύνης και αυταπάρνησης, ακόμη και υπό τις ως άνω δυσχερείς και θεσμικά μη ανεκτές συνθήκες, όσο και σε προσωπικό επίπεδο, δεδομένου ότι πίσω από το θεσμικό πρόσωπό τους, παραμένουν άνθρωποι με αξιοπρέπεια και όρια.
