Νέο κύμα οικοδομικής επέκτασης στα βόρεια προάστια της Αθήνας προωθεί η κυβέρνηση, ανοίγοντας τον δρόμο για περίπου 585.000 επιπλέον τετραγωνικά μέτρα δόμησης σε έντεκα περιοχές.
Το σχέδιο του υπουργείου Περιβάλλοντος προκαλεί εύλογα ερωτήματα για τις επιπτώσεις στην ποιότητα ζωής, τις υποδομές και τον οικιστικό χαρακτήρα περιοχών που ήδη αντιμετωπίζουν έντονες πιέσεις.
Οι προτεινόμενες Ζώνες Υποδοχής Συντελεστή (ΖΥΣ), που τέθηκαν σε δίμηνη δημόσια διαβούλευση, προβλέπουν αυξήσεις συντελεστή δόμησης από 0,10 έως 0,60, ακόμη και σε περιοχές αμιγούς κατοικίας.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Σύμφωνα με τη μελέτη , η πρόσθετη δόμηση στις έντεκα δημοτικές ενότητες υπολογίζεται σε 584.400 τετραγωνικά μέτρα, ενώ προβλέπεται αύξηση του πληθυσμού κατά περίπου 9.500 κατοίκους.
Χαλάνδρι και Μεταμόρφωση στην κορυφή των παρεμβάσεων
Το Χαλάνδρι βρίσκεται στην κορυφή, με επτά προτεινόμενες ζώνες και δυνατότητα πρόσθετης δόμησης 217.300 τετραγωνικών μέτρων. Ακολουθεί η Μεταμόρφωση με 148.700 τετραγωνικά, ενώ στον Χολαργό προβλέπονται άλλα 64.500.
Στην Κηφισιά προτείνονται 33.078 επιπλέον τετραγωνικά, στη Νέα Ιωνία 23.800 και στη Φιλοθέη 15.200. Πρόσθετη δόμηση προβλέπεται επίσης σε Ψυχικό, Νέο Ψυχικό, Νέα Ερυθραία, Παπάγου και Λυκόβρυση.
Ανησυχία για τη Νέα Ιωνία και τη λεωφόρο Κηφισίας
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η περίπτωση της Νέας Ιωνίας, όπου ο συντελεστής δόμησης προτείνεται να αυξηθεί κατά 0,60, παρότι ήδη βρίσκεται στο 2, ανοίγοντας τον δρόμο για σημαντικά μεγαλύτερα κτίρια.
Ξεχωριστή σημασία έχει η πρόταση για τη λεωφόρο Κηφισίας, στα όρια Ψυχικού και Φιλοθέης, όπου παλαιότερες προσπάθειες αλλαγής της φυσιογνωμίας της περιοχής είχαν συναντήσει ισχυρές τοπικές αντιδράσεις.
Ανάλογες παρεμβάσεις προτείνονται στη Θεσσαλονίκη και σε άλλες περιφερειακές ενότητες της χώρας.
Το υπουργείο καλείται πλέον να εξηγήσει πώς η πρόσθετη δόμηση συμβιβάζεται με την προστασία του αστικού περιβάλλοντος, ιδιαίτερα σε περιοχές όπου οι ελεύθεροι χώροι, το κυκλοφοριακό και οι υφιστάμενες υποδομές αποτελούν ήδη σοβαρές προκλήσεις.
Η διαβούλευση θα δείξει εάν οι τοπικές κοινωνίες αποδέχονται έναν σχεδιασμό που δημιουργεί νέες δυνατότητες αξιοποίησης ακινήτων, αλλά εγείρει σοβαρά ζητήματα πολεοδομικής ισορροπίας.
