Λίγο ως πολύ αναμενόμενη θεωρούσαν κάποιοι, κυρίως δικαστές, την πρόθεση της προέδρου του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου της Λάρισας να παραιτηθεί από την υπόθεση των εξαφανισμένων βίντεο της εμπορικής αμαξοστοιχίας, αμέσως μετά την αιφνίδια... αδιαθεσία της επ’ ακροατηρίω, στο πιο κρίσιμο μέχρι εκείνη τη στιγμή σημείο της δίκης, τη στιγμή δηλαδή που θα έπρεπε να αποφασιστεί αν θα δοθούν στους συγγενείς των θυμάτων τα βίντεο, οι φωτογραφίες και το υπόλοιπο υλικό από τη μοιραία σύγκρουση των δύο τραίνων στα Τέμπη που είχαν στην κατοχή τους επί σχεδόν τρία χρόνια οι διορισμένοι δικαστικοί πραγματογνώμονες .
Οι φόβοι πως η διεξαγωγή της δίκης κρεμόταν πλέον από μία κλωστή εντάθηκαν ιδιαίτερα μόλις έγινε γνωστό πως η πρόεδρος του δικαστηρίου Αποστολία Ζαχαριάδη είχε πάρει πολυήμερη αναρρωτική άδεια, με αποτέλεσμα τη διακοπή της δίκης για τις 2 Απριλίου. Δυστυχώς, με την επανέναρξη της διαδικασίας, οι φόβοι αυτοί δεν άργησαν να επιβεβαιωθούν.
Μετά από 20 συνεδριάσεις του δικαστηρίου από τον περασμένο Οκτώβριο, η κ. Ζαχαριάδη αποφάσισε να υποβάλει δήλωση αποχής από τη διαδικασία, με αφορμή την ένταση που είχε προηγηθεί με την πρόεδρο της Πλεύσης Ελευθερίας και συνήγορο συγγενών θυμάτων Ζωή Κωνσταντοπούλου.
«Υπό αυτές τις συνθήκες δεν μπορεί να γίνει η δίκη. Διακόπτω, έχω δεχτεί πολλές προσβολές και δηλώνω αποχή», αρκέστηκε να πει η κ. Ζαχαριάδη, τινάζοντας ουσιαστικά στον αέρα τη διαδικασία. Μέσα σε λίγες ώρες η δήλωση αποχής της προέδρου έγινε δεκτή από το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών της Λάρισας που την εξέτασε, αναβάλλοντας επ’ αόριστον τη δίκη, κάτι που σημαίνει πως θα πρέπει να προσδιοριστεί εκ νέου και να ξαναρχίσει από την αρχή!
Ουδέποτε γίνονται δεκτές δηλώσεις αποχής δικαστών για αυτούς τους λόγους
Όσο προβλέψιμη κι αν ήταν πάντως η δήλωση αποχής της κ. Ζαχαριάδη, τόσο ..σπάνια θεωρείται η απόφαση του δικαστικού συμβουλίου να την κάνει δεκτή. «Τέτοιου είδους δηλώσεις αποχής από δικαστές απορρίπτονται εν ριπή οφθαλμού. Αλίμονο αν γίνονταν δεκτές. Τότε, όλες οι δίκες θα έπρεπε να τινάζονται στον αέρα. Δεν θα έφτανε καμία στο τέλος της» , σχολίαζαν νομικές πηγές που χαρακτηρίζουν πρωτοφανή την απόφαση με την οποία το δικαστικό συμβούλιο έσπευσε να κάνει δεκτή την αποχή της κ. Ζαχαριάδη. Πρόκειται μάλιστα για μία απόφαση που δεν προσβάλλεται και ο μόνος αρμόδιος να την προσβάλλει, αναιρώντας την, είναι ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου.
Αφορμή ή πρόσχημα το επεισόδιο με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου;
Αποτέλεσε όμως πράγματι τη θρυαλλίδα της δήλωσης αποχής της προέδρου, το επεισόδιο με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου που δεν ήταν άλλωστε το μοναδικό στην πεντάμηνη διαδικασία; Ή το επεισόδιο αυτό έστρωσε απλώς το χαλί και έγινε η εύσχημη αφορμή για να μπορέσει η κ. Ζαχαριάδη να βγάλει τον εαυτό της εκτός της υπόθεσης;
Οι τόνοι αναμφίβολα ανέβηκαν για άλλη μία φορά στη χθεσινή διαδικασία. Τα βέλη της κ. Κωνσταντοπούλου στράφηκαν και πάλι, με τη φράση «επίορκοι», σε διάφορες κατευθύνσεις, άλλοτε κατηγορώντας τους δικαστές που ανακάλεσαν την απόφαση να αποκτήσουν πρόσβαση οι δικηγόροι στα κατασχεθέντα αρχεία των δικαστικών πραγματογνωμόνων, και άλλοτε σε βάρος όσων μπορεί να άσκησαν πιέσεις σε βάρος της κ. Ζαχαριάδη.
«Οι υπαινιγμοί, ενίοτε και οι προσβολές, σε βάρος των δικαστικών και εισαγγελικών λειτουργών, αποτελούν μία καθημερινή πρακτική από τους συνηγόρους, είτε υποστήριξης της κατηγορίας είτε υπεράσπισης. Σε καμία περίπτωση όμως δεν μπορούν να δικαιολογήσουν μία δήλωση αποχής από τον πρόεδρο του δικαστηρίου », αναφέρουν δικαστικοί κύκλοι κι επισημαίνουν: «Αν υιοθετηθεί αυτή η νομολογία και δεχθούμε ότι λόγοι ευθιξίας του δικαστή μπορεί να γίνονται δεκτοί, ως λόγοι ευπρέπειας, τότε ποια θα είναι η τύχη όλων των σημαντικών υποθέσεων που θα εκδικαστούν στο μέλλον, αφού όποιος δικηγόρος ή παράγοντας θέλει να μην προχωρήσει μία δίκη, πιστεύοντας πως το αποτέλεσμα δεν θα είναι αρεστό, θα μπορεί να προσβάλλει το αποτέλεσμα και έτσι θα τερματίζεται η δίκη».
