Σήμερα, δεύτερη Παρασκευή της Σαρακοστής, 6 Μαρτίου, οι πιστοί όλων των ηλικιών θα προσέλθουν το απόγευμα στην εκκλησία για να ακούσουν τους Β' Χαιρετισμούς της Θεοτόκου. Η ακολουθία των Χαιρετισμών που είναι αφιερωμένοι στην Παναγιά τελείται τις 5 πρώτες Παρασκευές της Σαρακοστής και ολόκληρος ο Ακάθιστος Ύμνος ψάλλεται την Παρασκευή της πέμπτης εβδομάδας των Νηστειών, σε μία από τις πιο κατανυκτικές ακολουθίες του εκκλησιαστικού έτους.
Η έναρξη της τελετής στους ναούς δεν έχει προκαθορισμένη ώρα. Ωστόσο, όπως κάθε χρόνο, η έναρξη τους προγραμματίζεται μεταξύ 17:00 και 19:00. Για την ακριβή ώρα έναρξη της λειτουργίας στην ενορία σας, θα πρέπει να ενημερωθείτε από τον ιερέα της ενορίας σας.
Τι είναι οι Χαιρετισμοί της Παναγίας: Οι ημερομηνίες των φετινών λειτουργιών
Ο Ακάθιστος Ύμνος αποτελεί κορυφαίο έργο της βυζαντινής υμνογραφίας. Αποτελείται από 24 οίκους σε αλφαβητική ακροστιχίδα (Α–Ω). Οι περιττοί οίκοι καταλήγουν στο «Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε» και οι άρτιοι στο «Αλληλούια». Το ποίημα χωρίζεται σε τέσσερις «στάσεις», οι οποίες ψάλλονται τμηματικά τις πρώτες τέσσερις Παρασκευές της Σαρακοστής. Η ονομασία «Ακάθιστος» προέρχεται από την παράδοση σύμφωνα με την οποία οι πιστοί έψαλαν τον ύμνο όρθιοι («άκαθοι») σε ένδειξη τιμής και ευγνωμοσύνης.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Οι 24 στροφές των Χαιρετισμών της Θεοτόκου χωρίζονται σε 4 κομμάτια (4 «στάσεις»). Πριν από αυτές τις στροφές, οι ψάλτες ψέλνουν ένα άλλο που λέγεται «κανόνας των Χαιρετισμών». Από την έναρξη της Σαρακοστής, κάθε Παρασκευή βράδυ ψάλλεται και από ένα κομμάτι των Χαιρετισμών (η πρώτη στάση την πρώτη Παρασκευή, η δεύτερη την επόμενη κ.ο.κ). Την Πέμπτη Παρασκευή, ο παπάς θα ψάλλει ολόκληρο το έργο, από την αρχή μέχρι το τέλος (ο Ακάθιστος Ύμνος).
Οι ημερομηνίες για τους Χαιρετισμούς της Θεοτόκου 2026
Α΄ Στάση: Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου
Β στάση: Παρασκευή 6 Μαρτίου
Γ στάση: Παρασκευή 13 Μαρτίου
Δ΄ Στάση: Παρασκευή 20 Μαρτίου
Ακάθιστος Ύμνος: Παρασκευή 27 Μαρτίου
{https://www.youtube.com/watch?v=VeQYmUcvLsI}
Χαιρετισμοί: Το περιεχόμενο της Β' Στάσης που θα ακούσουμε απόψε στις εκκλησίες
Η Β’ Στάση των Χαιρετισμών της Θεοτόκου αποτελεί ένα ακόμη σημαντικό μέρος της Ακολουθίας του Ακαθίστου Ύμνου, που τελείται κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Μέσα από τους ύμνους της Εκκλησίας παρουσιάζονται γεγονότα που συνδέονται με τη Γέννηση του Χριστού και την αποκάλυψη του θεϊκού σχεδίου για τη σωτηρία του ανθρώπου. Η υμνολογία της συγκεκριμένης στάσης συνεχίζει να αναδεικνύει τον ρόλο της Παναγίας στο μυστήριο της Ενανθρώπησης. Με ποιητικό και θεολογικό λόγο, οι στίχοι εξυμνούν την ταπείνωση, την πίστη και την υπακοή της Θεοτόκου στο θέλημα του Θεού, μέσα από τις οποίες πραγματοποιήθηκε η έλευση του Χριστού στον κόσμο.
Η δεύτερη ενότητα των Χαιρετισμών αποτελείται από τους οίκους που ξεκινούν με τα γράμματα Η έως Μ του ελληνικού αλφαβήτου. Στον πρώτο από αυτούς γίνεται αναφορά στους ποιμένες που έσπευσαν να προσκυνήσουν το νεογέννητο Θείο Βρέφος, αφού πρώτα άκουσαν το χαρμόσυνο μήνυμα των αγγέλων για τη Γέννηση του Σωτήρα.
Στη συνέχεια παρουσιάζεται το ταξίδι των Μάγων της Ανατολής, οι οποίοι ακολούθησαν το φωτεινό άστρο που τους οδήγησε στη Βηθλεέμ. Εκεί προσκύνησαν τον Χριστό και του πρόσφεραν τα συμβολικά δώρα: χρυσό, λιβάνι και σμύρνα, τα οποία σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση συμβολίζουν τη βασιλική, τη θεϊκή και τη θυσιαστική Του ιδιότητα. Οι επόμενοι οίκοι αναφέρονται στην επιστροφή των Μάγων χωρίς να ενημερώσουν τον βασιλιά Ηρώδη, γεγονός που προκάλεσε την οργή του και οδήγησε στη σφαγή των νηπίων στη Βηθλεέμ. Για να προστατευθεί το Θείο Βρέφος, η Παναγία και ο Ιωσήφ αναγκάστηκαν να καταφύγουν στην Αίγυπτο, όπου παρέμειναν μέχρι τον θάνατο του Ηρώδη.
Η Β’ Στάση ολοκληρώνεται με την αναφορά στην Υπαπαντή του Κυρίου, όταν ο σαράντα ημερών Ιησούς παρουσιάστηκε στον Ναό και τον υποδέχθηκε ο προφήτης Συμεών, αναγνωρίζοντας στο πρόσωπό Του τον Σωτήρα του κόσμου. Μέσα από τους ύμνους αυτούς, η Εκκλησία καλεί τους πιστούς να στοχαστούν βαθύτερα το μυστήριο της πίστης και να προσεγγίσουν με ταπείνωση και ευγνωμοσύνη το μεγάλο γεγονός της Θείας Ενανθρώπησης.
Ήκουσαν oι ποιμένες,
τών Αγγέλων υμνούντων,
τήν ένσαρκον Χριστού παρουσίαν·
καί δραμόντες ως προς ποιμένα,
θεωρούσι τούτον ως αμνόν άμωμον,
εν γαστρί της Μαρίας βοσκηθέντα,
ήν υμνούντες είπον·
Χαίρε, Αμνού και Ποιμένος Μήτερ,
χαίρε, αυλή λογικών προβάτων.
Χαίρε, αοράτων εχθρών αμυντήριον,
χαίρε, Παραδείσου θυρών ανοικτήριον.
Χαίρε, ότι τα ουράνια συναγάλλεται τη γή,
χαίρε, ότι τα επίγεια συγχορεύει ουρανοίς.
Χαίρε, των Αποστόλων το ασίγητον στόμα,
χαίρε, των Αθλοφόρων το ανίκητον θάρσος.
Χαίρε, στερρόν της πίστεως έρεισμα,
χαίρε, λαμπρόν της Χάριτος γνώρισμα.
Χαίρε, δι’ ής εγυμνώθη ο Άδης,
χαίρε, δι’ ής ενεδύθημεν δόξαν.
Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε.
Θεοδρόμον αστέρα,
θεωρήσαντες Μάγοι,
τή τούτου ηκολούθησαν αίγλη·
καί ως λύχνον κρατούντες αυτόν,
δι’ αυτού ηρεύνων κραταιόν Άνακτα,
καί φθάσαντες τον άφθαστον,
εχάρησαν αυτώ βοώντες·
Αλληλούια.
Ίδον παίδες Χαλδαίων,
εν χερσί της Παρθένου,
τόν πλάσαντα χειρί τους ανθρώπους·
καί Δεσπότην νοούντες αυτόν,
ει και δούλου μορφήν έλαβεν,
έσπευσαν τοις δώροις θεραπεύσαι,
καί βοήσαι τη Ευλογημένη·
Χαίρε, αστέρος αδύτου Μήτηρ,
χαίρε, αυγή μυστικής ημέρας.
Χαίρε, της απάτης την κάμινον σβέσασα,
χαίρε, της Τριάδος τους μύστας φωτίζουσα.
Χαίρε, τύραννον απάνθρωπον εκβαλούσα της αρχής,
χαίρε, Κύριον φιλάνθρωπον επιδείξασα Χριστόν.
Χαίρε, η της βαρβάρου λυτρουμένη θρησκείας,
χαίρε, η του βορβόρου ρυομένη των έργων.
Χαίρε πυρός προσκύνησιν παύσασα,
χαίρε, φλογός παθών απαλλάττουσα.
Χαίρε, πιστών οδηγέ σωφροσύνης,
χαίρε, πασών γενεών ευφροσύνη.
Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε.
Κήρυκες θεοφόροι,
γεγονότες οι Μάγοι,
υπέστρεψαν εις την Βαβυλώνα,
εκτελέσαντές σου τον χρησμόν,
καί κηρύξαντές σε τον Χριστόν άπασιν,
αφέντες τον Ηρώδην ως ληρώδη,
μή ειδότα ψάλλειν·
Αλληλούια.
Λάμψας εν τη Αιγύπτω,
φωτισμόν αληθείας εδίωξας,
τού ψεύδους το σκότος·
τά γάρ είδωλα ταύτης Σωτήρ,
μή ενέγκαντά σου την ισχύν πέπτωκεν,
οι τούτων δε ρυσθέντες,
εβόων προς την Θεοτόκον·
Χαίρε, ανόρθωσις των ανθρώπων,
χαίρε, κατάπτωσις των δαιμόνων.
Χαίρε, την απάτης την πλάνην πατήσασα,
χαίρε, των ειδώλων την δόξαν ελεγξασα.
Χαίρε, θάλασσα ποντίσασα Φαραώ τον νοητόν,
χαίρε, πέτρα η ποτίσασα τους διψώντας την ζωήν.
Χαίρε, πύρινε στύλε οδηγών τους εν σκότει,
χαίρε, σκέπη του κόσμου πλατυτέρα νεφέλης.
Χαίρε, τροφή του μάνα διάδοχε,
χαίρε, τρυφής αγίας διάκονε.
Χαίρε, η γη της επαγγελίας,
χαίρε, εξ ής ρέει μέλι και γάλα.
Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε.
Μέλλοντος Συμεώνος,
τού παρόντος αιώνος,
μεθίστασθαι του απατεώνος,
επεδόθης ως βρέφος αυτώ,
αλλ’ εγνώσθης τούτω και Θεός τέλειος·
διόπερ εξεπλάγη σου την άρρητον σοφίαν,
κράζων·
Αλληλούια.
