Παραμονές Καθαράς Δευτέρας, γιορτάζουμε την Κυριακή της Τυρινής που ολοκληρώνει την «λευκή» εβδομάδα και αποτελεί ουσιαστική την τελευταία μέρα που μπορούμε να καταναλώσουμε γαλακτοκομικά είδη, ψάρια και αυγά πριν την νηστεία της Σαρακοστής. Η αποχή από το κρέας που έχει ήδη ξεκινήσει από την Κυριακή της Αποκριάς και θα είναι σε πλήρη ισχύ μέχρι και το Πάσχα έχει διπλό στόχο προετοιμάζει το σώμα για νηστεία και καλλιεργεί πνευματική εγρήγορση, ενισχύοντας την εσωτερική στάση ταπείνωσης και μετάνοιας.
{https://exchange.glomex.com/video/v-dgjqthn5flwp?integrationId=40599y14juihe6ly}
Ο συμβολισμός της μέρας - Η εκκλησιαστική παράδοση για την Κυριακή της Τυρινής
Η Κυριακή της Τυρινής γνωστή και ως Κυριακή της Συγγνώμης, που φέτος «πέφτει» την Κυριακή 22 Φεβρουαρίου είναι η τελευταία Κυριακή πριν από την έναρξη της Σαρακοστής. Αποτελεί την τέταρτη και τελευταία Κυριακή των Αποκριών. Σύμφωνα με την Εκκλησία, η Κυριακή της Τυρινής έχει βαθύ πνευματικό νόημα. Η ημέρα είναι αφιερωμένη στην εκδίωξη του Αδάμ και της Εύας από τον Παράδεισο, όπως περιγράφεται στη Αγία Γραφή. Η συμβολική αυτή αφήγηση υπενθυμίζει στους πιστούς την ανθρώπινη αμαρτωλότητα, την ανάγκη για μετάνοια και την αξία της πνευματικής καθαρότητας. Κατά τη διάρκεια της πρωινής Θείας Λειτουργίας, διαβάζεται η περικοπή από το Ευαγγέλιο του Ματθαίου (κεφ. στ’, 14-21), που αναφέρεται στη συγχώρεση και στην αξία της νηστείας, διδάσκοντας στους πιστούς ότι η εσωτερική πνευματική προετοιμασία είναι εξίσου σημαντική με τη σωματική.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ο εσπερινός της Συγγνώμης: Η συγχώρεση πριν την έναρξη της Σαρακοστής
Το απόγευμα της ίδιας ημέρας τελείται ο Κατανυκτικός Εσπερινός της Συγγνώμης, μια από τις πιο συγκινητικές στιγμές της εκκλησιαστικής ζωής. Κατά τη διάρκεια του εσπερινού κληρικοί και πιστοί ανταλλάσσουν τον ασπασμό της αγάπης. Ζητούν ειλικρινά συγγνώμη ο ένας από τον άλλον, εκφράζοντας συμφιλίωση και ενότητα. Ο ύμνος και τα τροπάρια της ημέρας διακρίνονται από έντονο πνεύμα ταπείνωσης και συντριβής, προετοιμάζοντας τον πιστό για την περίοδο της νηστείας, της προσευχής και της μετάνοιας. Πηγές της Εκκλησίας εξηγούν ότι με το βλέμμα στραμμένο στην πορεία προς την Σαρακοστή η πράξη της συγχώρεσης δεν είναι απλώς τελετουργική, αλλά θεμέλιο της πνευματικής πορείας προς την Ανάσταση, καθώς καθαρίζει την ψυχή και ανανεώνει τις σχέσεις μεταξύ ανθρώπων. Ουσιαστικά με την ακολουθία αυτή μπαίνουμε στην περίοδο της Τεσσαρακοστής. Στο μέσο του εσπερινού αλλάζει το σκηνικό του ναού. Τα άμφια του ιερέα, η στολή της Αγίας Τραπέζης, όλα είναι σε πένθιμο χρώμα και θα διατηρηθούν έτσι όλες τις ημέρες της Σαρακοστής μέχρι το απόγευμα της Μεγάλης Παρασκευής. Σε κάθε περίπτωση οι πιστοί καλούνται να δώσουν το απόγευμα της Κυριακής στην ενορία τους και να «συμμετάσχουν προσευχητικώς, εισερχόμενοι στο πνεύμα της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής.»
