Αρχίζουν οι προετοιμασίες για τον εορτασμό της 28ης Οκτωβρίου, της εθνικής γιορτής και αργίας για όλη τη χώρα με την οποία τιμάμε την επέτειο του «ΟΧΙ» και την είσοδο της χώρας μας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο με την έναρξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου του 1940. Το λεγόμενο «Έπος του Σαράντα», το οποίο ακολούθησε, και οι μεγάλες νίκες που ο ελληνικός στρατός κατήγαγε εις βάρος των Ιταλών, καθιερώθηκε να γιορτάζονται κάθε χρόνο στις 28 Οκτωβρίου, την ημέρα της επίδοσης του ιταλικού τελεσιγράφου και της άρνησης του Ιωάννη Μεταξά να συναινέσει. Η Ελλάδα γιορτάζει με την 28η Οκτωβρίου την είσοδό της στον πόλεμο, ενώ οι περισσότερες άλλες χώρες γιορτάζουν την ημερομηνία λήξης του πολέμου.
Πώς φτάσαμε ο Μπακαλιάρος να κυριαρχεί στο μενού της 28ης Οκτωβρίου
Η γιορτή της 28ης Οκτωβρίου είναι συνυφασμένη γαστρονομικά με τον μπακαλιάρο σκορδαλιά μια πρακτική που έχει καθιερωθεί άτυπα καθώς δεν συνδέεται με νηστεία ή έθιμο όπως αντίστοιχα στην εθνική γιορτή της 25ης Μαρτίου.
Ο μπακαλιάρος σκορδαλιά έχει ανακηρυχθεί ως «εθνικό πιάτο» κάθε εθνικής γιορτής. Η 25η Μαρτίου συμπίπτει με τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου και αποτελεί τη μοναδική ημέρα της Σαρακοστής, πέραν της Κυριακής των Βαΐων, όπου «καταλύεται» η νηστεία και επιτρέπεται το ψάρι, το λάδι και ο οίνος. Ο μπακαλιάρος, παστός και προσιτός ακόμη και σε περιοχές μακριά από τη θάλασσα, αποτέλεσε την πιο εύκολη λύση και καθιερώθηκε ως βασικό έδεσμα του εορταστικού τραπεζιού.
Αντίθετα, η 28η Οκτωβρίου δεν συνοδεύεται από καμία διατροφική παράδοση. Ωστόσο, αρκετές οικογένειες βρίσκουν την ευκαιρία να σερβίρουν ξανά τον μπακαλιάρο, κάνοντάς τον άτυπο «συμπρωταγωνιστή» και αυτής της εθνικής επετείου. Η αλήθεια είναι πως για την 28η Οκτωβρίου δεν υπάρχει κάποιο καθιερωμένο παραδοσιακό έδεσμα – κάτι που αφήνει ελεύθερο το πεδίο σε κάθε οικογένεια να δημιουργεί το δικό της «τραπέζι μνήμης».































