«Στον ΟΠΕΚΕΠΕ υπάρχει ένα δεδομένο σκάνδαλο και ένας μηχανισμός πελατειακών σχέσεων επί ΝΔ.Δόθηκαν επιδοτήσεις εκεί που δεν έπρεπε, σε μη κτηνοτρόφους και σε ανύπαρκτα βοσκοτόπια. Έχει επιβληθεί πρόστιμο 500 εκατ. το οποίο θα κληθούν να πληρώσουν οι φορολογούμενοι», δήλωσε η Έφη Αχτσιόγλου στο ACTION 24.
«Ο ΟΠΕΚΕΠΕ προστίθεται σε μία σειρά σκανδάλων που βαραίνουν τη ΝΔ, όπως ο ζήλος που δείχνει στις απευθείας αναθέσεις, οι λίστες Πέτσα, οι παραβιάσεις του κράτους δικαίου, οι παρεμβάσεις στις ανεξάρτητες αρχές», πρόσθεσε.
«Η κυβέρνηση της ΝΔ έχει εθιστεί στα σκάνδαλα και πρέπει να αναλάβει την πολιτική ευθύνη. Ο κ. Βορίδης δεν μπορεί να μένει στη θέση του, να έχει κεντρικό θεσμικό ρόλο, όταν ελέγχεται σε αυτό τον βαθμό και με δεδομένη την ύπαρξη του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ. Έβαζε τις υπογραφές του σε εντολές που οδήγησαν στη διασπάθιση δημοσίου χρήματος. Πρέπει να παραιτηθεί, να δοθούν απαντήσεις και να πληρώσουν αυτοί που ευθύνονται για το σκάνδαλο. Για τις ποινικές ευθύνες, αφού δούμε τη δικογραφία, θα τοποθετηθούμε για το ενδεχόμενο σύστασης προανακριτικής ή εξεταστικής επιτροπής», υπογράμμισε.
{https://web.facebook.com/e.achtsioglou/videos/893545592977361/}
Για τη στάση της κυβέρνησης απέναντι στη γενοκτονία στην Παλαιστίνη τόνισε ότι «όταν το Ισραήλ τελεί γενοκτονία δεν μπορείς να διατηρείς στρατηγική σχέση μαζί του. Πρόκειται για αφανισμό του παλαιστινιακού λαού, για εγκλήματα πολέμου. Πεθαίνουν μωρά από τον λιμό. Αυτή τη στιγμή θα έπρεπε να παίρνουμε πρωτοβουλίες για να υπάρχουν κυρώσεις στο Ισραήλ».
Σημείωσε, ακόμα, πως «η εξωτερική πολιτική τηςκυβέρνησης είναι μια πολιτική προσκόλλησης στις ΗΠΑκαι το Ισραήλ και δεν οδηγεί στη διασφάλιση των εθνικών συμφερόντων, παρά τα περί του αντιθέτου λεγόμενα και το παιχνίδι εντυπώσεων από την πλευρά της ΝΔ» και επισήμανε ότι «το διεθνές δίκαιο είναι το εργαλείο που η Ελλάδα είχε όλα τα χρόνια στην εξωτερική της πολιτική, ανεξαρτήτως κυβέρνησης, για να διεκδικεί τα δικαιώματά της, είτε αφορά τα κυριαρχικά της δικαιώματα είτε αφορά την κατεχόμενη Κύπρο. Όταν μία κυβέρνηση κάνει το διεθνές δίκαιο κουρελόχαρτο και το θυμάται όποτε τη συμφέρει τότε θα χάσει».
Ανέφερε, τέλος, ότι «υπάρχει κοινωνική αναγκαιότηταγια αλλαγή πολιτικής. Η συντριπτική πλειοψηφία τωνπολιτών ζουν δύσκολα, ταλαιπωρούνται καθημερινά από τις πολιτικές της κυβέρνησης στην οικονομία, στην εργασία, στα δημόσια αγαθά, στην υγεία και στην παιδεία. Για να αλλάξει η πολιτική χρειάζεται ένα αντίπαλο δέος στην κυβέρνηση. Αυτή τη στιγμή κανένας δεν μπορεί μόνος του. Απαιτείται συσπείρωση των αριστερών και προοδευτικών δυνάμεων».
