Η Στέλλα Γκρέκα, η μεγαλύτερη σε ηλικία Ελληνίδα τραγουδίστρια και ηθοποιός, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 102 ετών.
Την δυσάρεστη είδηση, που σκόρπισε την θλίψη στον καλλιτεχνικό χώρο, γνωστοποίησε ο τραγουδιστής Αργύρης Ναστόπουλος μέσω ανάρτησής του στο Instagram.
Η Στέλλα Γκρέκα ήταν μια θρυλική μορφή της μουσικής και του θεάτρου, η οποία, στην «κορύφωση» της καριέρας της, αποφάσισε να αφήσει πίσω της τα φώτα της δημοσιότητας και να μετακομίσει στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Η ίδια εμφανίστηκε περιστασιακά και στον κινηματογράφο ως ηθοποιός.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
{https://www.instagram.com/p/DEfjuOltnBL/?utm_source=ig_embed}
Ποια ήταν η Στέλλα Γκρέκα
Η Στέλλα Γκρέκα γεννήθηκε στην Αθήνα το 1922 με το όνομα Στέλλα Λάσκου, σε μια φτωχή οικογένεια που είχε εννέα παιδιά. Ο πατέρας της ήταν σκηνογράφος και είχε στενές σχέσεις με σημαντικούς ανθρώπους του καλλιτεχνικού χώρου, όπως ο Παντελής Χορν.
Η καλλιτεχνική της πορεία ξεκίνησε σε νεαρή ηλικία στη μουσική σκηνή της Αθήνας και ήδη από τα 8 της χρόνια, είχε προκαλέσει το ενδιαφέρον του αθηναϊκού τύπου.
Το 1942, η Στέλλα Γκρέκα παντρεύτηκε τον ποιητή και σκηνοθέτη Ορέστη Λάσκο, ο οποίος την βάφτισε καλλιτεχνικά ως Στέλλα Γκρέκα, καθώς εκείνη δεν ήθελε να τραγουδά με το όνομα Στέλλα Λάσκου.
Ηχογράφησε πλήθος επιτυχιών, όπως τα «Πάμε στο άγνωστο», «Χθες το βράδυ», «Γύρισε», «Τί κι αν χαθείς», και «Το τραγούδι της Μαρίνας». Ωστόσο, αρνήθηκε να δισκογραφήσει το «Δυο πράσινα μάτια» του 1945, καθώς θεωρούσε τους στίχους του Κώστα Κιούση υπερβολικά απλούς (μια απόφαση που αργότερα μετάνιωσε), καθώς και το «Λίγες καρδιές αγαπούνε».
{https://www.youtube.com/watch?v=c0AWcizLsNA&ab_channel=NIKOSSDREGAS}
Ο Λάσκος την ενθάρρυνε να συμμετάσχει στην ταινία του «Ραγισμένες καρδιές» (1945), ενώ ακολούθησε η συμμετοχή της στην ταινία «Πρόσωπα λησμονημένα» (1946) του Τζαβέλλα, όπου πρωταγωνίστησε μαζί με τους Αιμίλιο Βεάκη και Γιώργο Παππά. Συνέχισε την κινηματογραφική της πορεία με μία ακόμη ταινία, την «Μαρίνα», όπου ανέλαβε και πάλι τον πρωταγωνιστικό ρόλο.
Η ταινία, σε σενάριο των Σακελλάριου - Γιαννακόπουλου και σκηνοθεσία του πρώτου, ήταν μια παραγωγή του κουμπάρου της Φιλοποίμενα Φίνου και προβλήθηκε τον Μάρτιο του 1947. Η Γκρέκα είχε στο πλάι της τον Δημήτρη Μυράτ και ξανά τον Λάμπρο Κωνσταντάρα. Ήταν ένα απλό ρομάντζο, που όμως έγινε τότε τεράστια επιτυχία, λόγω της σκηνοθεσίας του Σακελλάριου και των τραγουδιών που ερμήνευε εκείνη.
Και αμέσως μετά έφυγε από την Ελλάδα στο πικ της καριέρας της. Έχοντας χωρίσει στο μεταξύ από τον Ορέστη Λάσκο, το φθινόπωρο του 1947 μετανάστευσε στις ΗΠΑ, μένοντας με τον αδελφό της Άγγελο, στη Νέα Υόρκη. Το 1950 παντρεύτηκε τον Ελληνοαμερικανό εφοπλιστή Τζον Αυγερινό.
Έκτοτε, αφιερώθηκε στην οικογένεια και άφησε πίσω το ζήτημα της καριέρας της, γι΄ αυτό και η ενασχόλησή της με το τραγούδι στην Αμερική ήταν περιορισμένη.
Στην Ελλάδα ερχόταν μόνο για καλοκαιρινές διακοπές στα νησιά, με το ιδιωτικό σκάφος της. Επισκέφθηκε επαγγελματικά τη χώρα κατά τη δεκαετία του 1970 για να ηχογραφήσει δυο άλμπουμ για την ελληνική Columbia-EMI.
Στις 16 Δεκεμβρίου 2013 οργανώθηκε στην Αθήνα συναυλία-αφιέρωμα στη Στέλλα Γκρέκα, την επιμέλεια της οποίας είχε ο Μιχάλης Κουμπιός, με τη συμμετοχή διαφόρων τραγουδιστών και της 92χρονης Στέλλας Γκρέκα.
Η Γκρέκα επέστρεψε στην Ελλάδα το 1987 και ζούσε στο Διόνυσο Αττικής, έως σήμερα.
