Τη στυγερή και αποτρόπαια δολοφονία της Κικής Κούσογλου έφερε στη μνήμη μας η συνέντευξη της εκπροσώπου Τύπου, Κωνσταντίας Δημογλίδου, η οποία όπως ανέφερε η αδικοχαμένη Κική ήταν φίλη της.
Με το θέμα των γυναικοκτονιών να είναι πιο επίκαιρο από ποτέ, η υπόθεση της Κικής φαντάζει τόσο μακρινή αλλα και τόσο κοντινή.
Ο δολοφόνος της, Δάνος Μουρατίδης, μετά από 18 χρόνια στη φυλακή, αποφυλακίστηκε, ζει στο εξωτερικό και μάλιστα έχει κάνει οικογένεια, κάτι για το οποίο όπως είχε δηλώσει η ίδια η μητέρα της στο «Φως στο Τούνελ», νιώθει διπλά προδομένη.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Η υπόθεση που συγκλόνισε το πανελλήνιο
Το 2005 ο Δάνος Μουρατίδης στραγγάλισε την πρώην κοπέλα του Κική Κούσογλου, όταν βρήκε ένα μήνυμα από άλλον άντρα στο κινητό της και προσπάθησε να συγκαλύψει το έγκλημά του ενώ το έπαιζε αθώος, βγαίνοντας μάλιστα στην εκπομπή της Αγγελικής Νικολούλη.
Ο Δάνος Μουρατίδης και η Κική Κούσογλου, 23 και 20 ετών αντίστοιχα, γνωρίζονταν από παιδιά, μεγαλώσανε μαζί στη Βέροια και στη συνέχεια έγιναν ζευγάρι για πέντε χρόνια.
Το 2005 όμως αποφάσισαν να χωρίσουν. Οι συχνοί τσακωμοί ήταν μονόδρομος. Υπήρχαν πολλές σκηνές ζηλοτυπίας από τον Δάνο, όπως έγινε γνωστό στη συνέχεια, ωστόσο διατήρησαν μια καλή σχέση.
Πώς έγινε το φονικό
Την 10η Απριλίου, το 2005, ο Δάνος και η Κική έχουν κανονίσει να συναντηθούν στο σπίτι του πρώτου, με τον 23χρονο να δηλώνει ακόμα ερωτευμένος μαζί της και να της ζητά να σμίξουν και πάλι. Η Κική όμως πίστευε πως η σχέση τους είχε τελειώσει και έπρεπε να μπει ένα οριστικό τέλος.
Η ώρα πέρασε από την κουβέντα, η Κική αποκοιμήθηκε και ο Δάνος βρήκε την ευκαιρία να κοιτάξει το κινητό της. Βρήκε ένα μήνυμα από έναν άλλον άντρα και και τότε ξεκίνησαν όλα. Την ξύπνησε και την ρώτησε ποιος είναι αυτός και γρήγορα ξέσπασε καβγάς ο οποίος κατέληξε σε στραγγαλισμό της άτυχης Κικής.
Όταν κατάλαβε ότι η Κική δεν ανέπνεε και ήταν νεκρή, αποφάσισε με ψυχραιμία να εξαφανίσει το άψυχο σώμα της και τα στοιχεία που τον ενοχοποιούσαν.
Έβαλε στο αυτοκίνητο το άψυχο σώμα της Κικής στη θέση του συνοδηγού και το μετέφερε στην περιοχή του Φράγματος Ασωμάτων Ημαθίας, στις όχθες του Αλιάκμονα, μία περιοχή εντελώς ερημική.
Με τη βοήθεια ενός 40χρονου ξαδέλφου του έθαψαν την Κική και πέταξαν τα πράγματά της σε διαφορετικά σημεία ώστε να αποπροσανατολίσει τις έρευνες.
Επέστρεψε στο σπίτι του σαν να μην συμβαίνει τίποτα. Μετά από δύο μέρες που η Κική δεν είχε πάει στη δουλειά της, δεν είχαν νέα οι συγγενείς και οι φίλοι της, η μητέρα της δήλωσε την εξαφάνισή της.
«Την τράβηξα πάνω μου. Δεν θυμάμαι αν φώναζε ή αν είπε κάτι. Όταν την άφησα, δεν κουνιόταν. Έπιασα το σφυγμό της. Διαπίστωσα πως δεν αναπνέει. Εκείνη την ώρα τα έχασα. Πανικοβλήθηκα και αποφάσισα να την εξαφανίσω. Δεν ξέρω τι έπαθα. Λες και δεν ήμουν εγώ…», είχε αναφέρει στην ομολογία του.
Το έπαιζε αθώος και συμμετείχε στις έρευνες
Ο Δάνος Μουρατίδης συμμετείχε κανονικά στις έρευνες, είχε παραδεχθεί άλλωστε- ως ο πρώτος ύποπτος- πως είχαν όντως συναντηθεί με την Κική σπίτι του, είπε πως κοιμήθηκε εκεί, αλλά όταν ξύπνησε το πρωί, αυτή είχε φύγει… Μάλιστα, είχε πει πως το τελευταίο του μήνυμα, όταν του είχε πει να χωρίσουν ήταν «Όπως νομίζεις εσύ. Ελπίζω να είσαι ευτυχισμένη. Καλά να περνάς, φιλάκια».
Οι έρευνες συνεχίστηκαν και η Αστυνομία εστίασε στο μήνυμα του χωρισμού. Ένα μήνυμα πολύ συγκαταβατικό, «υπεράνω», το οποίο δεν «κολλούσε» καθόλου με τον χαρακτήρα που είχε απέναντι στη σχέση του.
Η εταιρεία κινητής τηλεφωνίας ενημέρωσε την Αστυνομία ότι, όταν στάλθηκε το μήνυμα του Δάνου στην Κική, τα δύο κινητά έπαιρναν σήμα από την ίδια κεραία, κάτι που σήμαινε πως τα δύο κινητά βρίσκονταν στο ίδιο σημείο!
{https://www.youtube.com/watch?v=VKTNxatLCZ0}
Ομολόγησε μετά από 4 μήνες
Μετά από τέσσερις μήνες, ο Δάνος Μουρατίδης ομολόγησε το αποτρόπαιο έγκλημα που έκανε στις 11 Αυγούστου 2005, υποδεικνύοντας παράλληλα στις αστυνομικές αρχές την τοποθεσία που είχε θάψει την 20χρονη κοπέλα.
Κατά τη διάρκεια της δίκης ζήτησε πολλές φορές συγνώμη από την οικογένεια της Κικής. «Ήταν ο έρωτας της ζωής μου. Ήμασταν πέντε χρόνια μαζί, σαν παντρεμένοι. Κάποιες φορές μαλώναμε, χωρίζαμε για έναν μήνα, τρεις μέρες και τα ξαναβρίσκαμε».
