Ο 78χρονος πατέρας της Καρολάιν που δολοφονήθηκε από τον άντρα της Μπάμπη Αναγνωστόπουλο στο σπίτι τους στα Γλυκά Νερά είπε: «Η Καρολάιν ήταν ένα υπέροχο κορίτσι, προικισμένο με ομορφιά, με αθλητικότητα και ευφυΐα άνω του μέσου όρου. Κάθε χρόνο αρίστευε στις σπουδές της και ως εκ τούτου πάντα επιλεγόταν ως σημαιοφόρος στις επετειακές εθνικές παρελάσεις. Ωστόσο, ήταν ένα απλό κορίτσι και μπορούσε να βρει ευχαρίστηση στις πιο συνηθισμένες δραστηριότητες.
Μερικές από τις καλύτερες στιγμές μας ήταν όταν την πήγαινα στον Βόλο μια φορά τον μήνα, αφού επισκεπτόταν τον ορθοδοντικό για να ισιώσει ορισμένα δόντια της. Πάντα τη ρωτούσα τι ήθελε να κάνουμε μετά.
Η απάντηση ήταν πάντα η ίδια. Πρώτα πηγαίναμε για φαγητό και μετά επισκεπτόμασταν το pet shop, όπου ήμουν υποχρεωμένος να αγοράσω κάθε διαθέσιμο παιχνίδι για τα αγαπημένα της ζώα.
Το σπίτι μας ήταν ένας πραγματικός ζωολογικός κήπος και αν μια από τις φίλες έβλεπε καμιά αδέσποτη γάτα, ήξερε ότι θα είχε θερμή υποδοχή από την Καρολάιν.
Αισθανόμουν μεγάλη υπερηφάνεια όταν περπατούσα στους δρόμους του Βόλου κρατώντας το χέρι της. Η Καρολάιν μεγαλώνοντας έγινε μια νεαρή γυναίκα με πολύ ισχυρή πυξίδα και αυτή η ηθική πυξίδα είχε αποτέλεσμα τον θάνατό της.
Δεν κάπνιζε ποτέ, δεν άγγιζε σχεδόν καθόλου το αλκοόλ και αποστρεφόταν την ιδέα να πάρει ναρκωτικά.
Οπότε όταν ο σύζυγός της τής εκμυστηρεύτηκε βλακωδώς ότι είχε βρει έναν τρόπο να βγάλει εύκολα χρήματα, χρησιμοποιώντας το ελικόπτερό του για να κάνει λαθρεμπόριο ναρκωτικών, τρελάθηκε τελείως.
Γνωρίζουμε ότι εκείνη και ο σύζυγός της μάλωσαν βίαια το βράδυ που πέθανε και στη συνέχεια ανέβηκε πάνω και κοιμήθηκε στο εφεδρικό δωμάτιο μαζί με τη Λυδία. Σκότωσε τον αγαπημένο σκύλο της Καρολάιν και τον κρέμασε στα κάγκελα και μετά, περίπου στις 4.00 π.μ μπήκε στο δωμάτιο όπου κοιμόταν δίπλα στη μικρή της κόρη και σε μια πράξη υπέρτατης δειλίας την έπνιξε.
Στην περίπτωση της Καρολάιν δεν υπήρχε βία πριν από τη νύχτα που πέθανε.
Ο σύζυγός της ήταν πολύ δειλός, γνωρίζοντας πως αν είχε προσπαθήσει να απλώσει πάνω της έστω κι ένα δάχτυλο, εκείνη θα τον αντιμετώπιζε με επιτυχία κι εκείνη θα έφευγε αμέσως από το σπίτι. Λυπάμαι που με αυτό το μήνυμα φαίνεται σαν να πλέκω το εγκώμιο της Καρολάιν. Δεν ήταν αυτός ο σκοπός μου, αλλά ήταν ακριβώς ο τρόπος που λειτούργησε το μυαλό μου»
