Η γυναίκα του 22χρονου από τον Μυλοπόταμο της Κρήτη που δολοφονήθηκε από 44χρονο συγχωριανό του λέει «Τι θα του πω όταν μεγαλώσει; Πού είναι ο πατέρας του; Τι θα του πω, ότι τον σκότωσε ένας από το χωριό; Άμα μεγαλώσει και πάρει την τρέλα του πατέρα του και πάει και τους ‘καθαρίσει’ όλους, το παιδί θα φταίει; Αυτό θα συνεχίζεται; Θα φοβόμαστε μην κυκλοφορούμε στο Ρέθυμνο;
Τι άλλο θέλουν; Ευχαριστήθηκαν τώρα που ‘πήραν’ τον άντρα μου; Τον γυρίζουν πίσω; Αυτός και μέσα στη φυλακή να είναι θα τα χαρεί τα παιδιά του. Εμένα τι θα κάνει;
Δεν ξέρουμε για ποιον λόγο έγινε, θέλουμε να βγει ο δράστης και να πει γιατί το έκανε. Δεν τον ήθελαν να είναι ευτυχισμένος. Ήθελαν να είναι μόνος του, έρημος και να τον κάνουν ό,τι θέλουν».
Η γυναίκα του 22χρονου αρνείται ότι ο άντρας της μίλησε άσχημα για τον νεκρό πατέρα του 44χρονου.
«Δεν υπάρχει περίπτωση να είπε κάτι τέτοιο. Γιατί ο πατέρας του φονιά, είχε πει να μας βαφτίσει το παιδί.
Του την είχαν στημένη. Αν δεν το έκαναν την Κυριακή, θα το έκαναν άλλη φορά. Είχαν ξανακάνει απόπειρα. Ο αδερφός του φονιά, πήγε να χτυπήσει εμένα».
Συγκλονίζει η μητέρα του
Όπως δηλώνει η μητέρα του 22χρονου, δεν θέλει άλλο αίμα και θέλει το κακό να σταματήσει εδώ.
«Εύχομαι να είμαι η τελευταία μάνα που το περνά αυτό. Άδικα. Δε θέλω εκδίκηση για το παιδί μου αν και το έχασα. Δεν ξαναγυρίζει πίσω».
Η αδερφή του
«Λογομάχησαν με τον αδερφό του (σ.σ. φονιά), είπαν κάποια λόγια, είπαν συγγνώμη και μετά γύρισε ο αδερφός του και τον πυροβόλησε».
Ο Κωστής ξεψύχησε στην αγκαλιά της μητέρας του, στην αυλή του σπιτιού της αδελφής του.
«Βρήκα το παιδί μου κάτω στην αυλή, ούρλιαζα, το είδα ότι ήταν νεκρό αλλά δεν μου το έλεγαν. Το είχα καταλάβει».
«Ό,τι και να γίνει, για μας η δικαίωση θα ήταν να γυρίσει πίσω ο άντρας μου πίσω. Αυτό δε γίνεται, οπότε δεν έχω τι άλλο να πω. Μπορεί να έρθει ένας αέρας να νιώσω ότι είναι δίπλα μου; Δεν το κάνει αυτό. Και να το κάνει θα το καταλάβω; Να νιώσω ότι ‘ναι είμαι εδώ’. Να νιώσω ότι είναι δίπλα μας. Το παιδί δεν έχει ηρεμήσει», λέει η γυναίκα του 22χρονου.
«Την ημέρα του φονικού είχε μνημόσυνο ο πατέρας του δολοφόνου»
«Εκείνη τη μέρα παρευρεθήκαμε όλοι στο μνημόσυνο. Φύγαμε ήσυχα και ωραία και πήγαμε στο σπίτι μου να κάτσουμε. Εκείνη τη μέρα χάθηκαν όλα. Έχασα τον αδερφό μου, τι να πω; Θα τον φέρει κανείς πίσω; Δεν τον φέρνει».
Όπως λέει η ίδια, «δεν καταλαβαίνουμε γιατί το έκανε, δεν είχαμε κάτι. Λογόφεραν έξω από το σπίτι μου, είπαν υβριστικά σχόλια, όχι όμως για νεκρούς».
«Αυτό που ήθελαν να κάνουν, το πέτυχαν».
