«Η Μαλένα δεν είχε κανένα πρόβλημα. Έκανε κανονικά τη θεραπεία της, έπαιζε, έτρωγε, διασκέδαζε, ήταν μια χαρά το παιδί. Όταν πήγε και κοιμήθηκε, ξαφνικά μας φώναξαν ότι κάτι συμβαίνει στο παιδί. Τρέξαμε και το βρήκαμε χωρίς σφυγμό, ο θάνατος του παιδιού ήταν αναπάντεχος.
Είχα πάρα πολλούς ενδοιασμούς γιατί έγινε, πώς έγινε και μετά μεγάλωσαν οι ενδοιασμοί μου, όταν ήρθε η ιατροδικαστική που έκανε λόγο για ηπατική ανεπάρκεια. Εγώ είχα δει ένα παιδί 2 ώρες πριν πεθάνει, που περπατούσε, που έπαιζε με τα παιχνίδια του, που έτρωγε σουβλάκια. Δεν μπορούσε να έχει ηπατική ανεπάρκεια το παιδί. Θα ήθελα να ξέρω πως έφυγε», ανέφερε ο γιατρός, μιλώντας στο Mega.
«Είχα πει και τότε ότι θα ήθελα να υπάρχει κάμερα στο δωμάτιο για να δούμε πώς πέθανε το παιδί. Έτσι ξαφνικά; Ούτε κιχ δεν έβγαλε το παιδί; Ούτε μία φωνούλα; Έχω ζήσει πολλούς θανάτους παιδιών και ξέρω πολύ καλά ότι δεν πεθαίνουν έτσι τα παιδιά. Ήταν η 1η φορά που μου συνέβαινε έτσι ξαφνικά, χωρίς να υπάρχει κάποιος λόγος ή κάποιο σύμπτωμα», συμπλήρωσε ο γιατρός.
«Θα έπρεπε να κάνει εμετούς, να κάνει σπασμούς. Εδώ δεν ξέρουμε καν εάν άλλαξε θέση σώματος όπως κοιμόταν. Είμαι 100% σίγουρος ότι δεν υπήρχε ηπατική ανεπάρκεια όταν πέθανε το παιδί», υπογράμμισε ο γιατρός της Μαλένας.
Αναφορικά με το αδιευκρίνιστο του θανάτου του μικρού κοριτσιού, τόνισε πως «το παιδί ήταν στην παιχνιδοθεραπεία. Έπαιζε και έτρωγε με τους γονείς του. Μετά έφυγε ο πατέρας, τους χαιρέτησε, και δεν ασχοληθήκαμε άλλο με το παιδί γιατί δεν υπήρχε λόγος. Εκείνη τη μέρα ήταν Σάββατο, ήταν το καλύτερο παιδί του ορόφου. Δε προβλημάτιζε καθόλου. Ήταν τελείως ξαφνικός και μη αναμενόμενος θάνατος. Ένας θάνατος που δεν μπορούσε να δικαιολογηθεί».
Για την κλήση της μητέρας ότι κάτι δεν πάει καλά, ενώ το παιδί είχε άριστη κλινική εικόνα, ο γιατρός διευκρίνισε πως, «κατά τους ισχυρισμούς της μητέρας βγήκε έξω να ζητήσει νοσηλευτική βοήθεια, ενώ κατά τα λεγόμενα των νοσηλευτριών, χτύπησε η αντλία του παιδιού που έπαιρνε ενδοφλέβια ορό για να κρατάμε μία φλέβα ανοιχτή και η νοσηλεύτρια πήγε να δει τι συμβαίνει. Και το παιδί βρέθηκε άσφυγμο, μπλε, πεθαμένο».
«Την μεγαλύτερη αγωνία την είχαμε εμείς που μας κάλεσαν να μας πουν ότι ένα παιδί εντελώς καλά, πέθανε. Αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν ότι όταν είπα ότι στο παιδί θα γίνει νεκροτομή, η γιαγιά και η μητέρα αντέδρασαν πάρα πολύ. Μου έλεγαν: «το χάσαμε που το χάσαμε το παιδί, δεν θα μας το πετσοκόψουν κιόλας. Θέλουμε να πάρουμε το παιδί και να πάμε στην Πάτρα», είπε ο γιατρός.
