Η κ. Κόντη τιμήθηκε μαζί με άλλες δυο γυναίκες κυβερνήτες σκαφών στο Ανατολικό Αιγαίο για το σημαντικό έργο που επιτελούν κάτω από δύσκολες συνθήκες.
Από την Κέρκυρα, στο Μόλυβο της Βόρειας Λέσβου, η κ. Κόντη κυβερνά το «ιστορικό» σκάφος του Λιμενικού Σώματος ΠΛΣ 602. Το σκάφος του ηρωικού αξιωματικού Κυριάκου Παπαδόπουλου. Με την ανατολή του ηλίου, ξεκινά η 24ωρη βάρδια της με τη ματιά της καρφωμένη στις απέναντι ακτές του Μπεχράμ Καλέ, του Κουτσούκουγιου του Αδραμμυτινού κόλπου. Εκεί απ' όπου ξεκινάν οι βάρκες με τους φυγάδες των πολέμων της Ανατολής και της φτώχιας. Το καθήκον της, η σωτηρία κάθε ανθρώπου που κινδυνεύει. Αυτή είναι η δουλειά της. Τέσσερα κοντά χρόνια τώρα, πρώτα στο ΠΛΣ 610 και τώρα στο ΠΛΣ 602 με τη βαριά ιστορία. Η δουλειά της είναι να σώζει ανθρώπους.
Θυμάται, πώς μπορεί να κάνει αλλιώς, δύσκολες στιγμές. «Οι νεκροί σε σημαδεύουν. Οι ζωντανοί σε κάνουν να χαίρεσαι μοναχά την ώρα που τους σώζεις. Εκείνη την ώρα που λες ‘να σώσω ακόμα έναν. Να προλάβω, κι άλλο ζωντανό, άλλον έναν ζωντανό. Τους ζωντανούς όμως τους ξεχνάς. Τους νεκρούς τους θυμάσαι μια ζωή. Είναι οι μάχες που έχασες…» είχε πει στο ΑΠΕ ΜΠΕ η κ. Κόντη σε ένα αφιέρωμα πέρυσι στην παγκόσμια μέρα της γυναίκας.
Απόφοιτος της Ακαδημίας Εμπορικού Ναυτικού της Πρέβεζας, έμαθε για τις θέσεις στο Λιμενικό Σώμα ένα πρωί ταξιδεύοντας 24 χρονών κοριτσάκι με ένα γκαζάδικο στη βόρεια Ρωσία! Επέστρεψε έκανε τα χαρτιά της και να, στο Λιμενικό Σώμα. Ξανθιά κι όμορφη γυναίκα η Μαρία Κόντη, η μόνη γυναίκα ανάμεσα σε άλλους 11 άνδρες πλήρωμα στο σκάφος. «Έκανα πραγματικότητα το όνειρο μου. Αυτό ήθελα. Να υπηρετήσω στο Λιμενικό Σώμα. Σε ένα σκάφος του» λέει. Και συνεχίζει: «Τοποθετήθηκα στο Μόλυβο όταν η κρίση κορυφωνόταν και εκατοντάδες - χιλιάδες άνθρωποι περνούσαν κάθε μέρα στο νησί. Κι η δουλειά μου έγινε να σώζω ζωές. Αυτό θέλω, αυτό κάνω. Σώζω ζωές… Δεν υπάρχει πιο σημαντικό πράγμα από αυτό», τόνισε, η επικελευστής Μαρία Κόντη καταχειροκροτούμενη.
