Όλο και περισσότερες γυναίκες αποφασίζουν να αφήσουν τις βαφές και να αναδείξουν τη φυσική, λευκή κόμη τους. Είναι σύνηθες να βλέπουμε στον δρόμο γυναίκες των οποίων η ρίζα έχει ήδη μεγαλώσει αρκετά εκατοστά, καθώς περιμένουν να ανακτήσουν τα μαλλιά τους πλήρως το αρχικό τους χρώμα - μια διαδικασία που εξωτερικά μπορεί να ερμηνευτεί λανθασμένα ως ατημέλητη εμφάνιση ή έλλειψη ενδιαφέροντος για την εικόνα τους.
Πίσω από αυτή τη μετάβαση, ωστόσο, υπάρχει μια πολύ πιο βαθιά εξήγηση.
Η ψυχολογία επισημαίνει ότι το να αφήνει κανείς τα γκρίζα μαλλιά να μεγαλώσουν δεν σχετίζεται απαραίτητα με την αμέλεια, την εγκατάλειψη ή το «αφήνομαι», αλλά με μια αλλαγή στη σχέση που έχουν πολλοί άνθρωποι με την ταυτότητα, την εικόνα και την κοινωνική πίεση που δέχονται.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Την επόμενη φορά που θα δείτε μια γυναίκα να διανύει αυτό το ενδιάμεσο στάδιο, όπου συνυπάρχουν η λευκή ρίζα και τα υπόλοιπα βαμμένα μαλλιά, ίσως να αλλάξει ο τρόπος που το ερμηνεύετε.
Για δεκαετίες, τα γκρίζα μαλλιά ήταν συνδεδεμένα με κάτι που έπρεπε να κρυφτεί. Η εμφάνιση των πρώτων λευκών τριχών αντιμετωπιζόταν πολιτισμικά ως σημάδι γήρανσης που έπρεπε να διορθωθεί ή τουλάχιστον να καθυστερήσει. Μάλιστα, η βιομηχανία της ομορφιάς έχτισε για χρόνια ένα μεγάλο μέρος των προϊόντων της γύρω από την ιδέα της διατήρησης μιας πιο νεανικής εμφάνισης.
Όλο και περισσότεροι άνθρωποι όμως επιλέγουν πια ένα διαφορετικό μονοπάτι: να αφήσουν τα μαλλιά να «γεράσουν» φυσικά. Και σύμφωνα με την ψυχολογία, αυτή η απόφαση μπορεί να σχετίζεται με αξίες όπως η αυθεντικότητα, η αποδοχή και η ανάγκη να ζει κανείς με τρόπο πιο συνεπή προς τον εαυτό του.
Από την απόκρυψη των γκρίζων στην αποδοχή μιας νέας ταυτότητας
Μία από τις εξηγήσεις που προσφέρει η ψυχολογία προέρχεται από τη Θεωρία του Αυτοκαθορισμού, που αναπτύχθηκε από τους ψυχολόγους Edward Deci και Richard Ryan. Αυτή η θεωρία υποστηρίζει ότι οι άνθρωποι επιτυγχάνουν μεγαλύτερη ευημερία όταν οι αποφάσεις τους είναι ευθυγραμμισμένες με τις δικές τους αξίες και όχι αποκλειστικά με τις προσδοκίες των άλλων.
Υπό αυτή την έννοια, η διακοπή της βαφής μπορεί να γίνει για ορισμένες γυναίκες ένας τρόπος να ανακτήσουν την αυτονομία πάνω στην εικόνα τους. Το ερώτημα παύει να είναι «τι θα σκεφτούν οι άλλοι;» και μετατρέπεται σε «τι θέλω να κάνω εγώ;».
Η ψυχολογία εξηγεί ότι πολλές αποφάσεις που σχετίζονται με την εμφάνιση δεν αφορούν πραγματικά τα μαλλιά, τα ρούχα ή τη φυσική παρουσία, αλλά τη σχέση που έχουμε με την ίδια μας την ταυτότητα. Τα γκρίζα μαλλιά μετατρέπονται έτσι σε σύμβολο μιας ευρύτερης ιδέας: της ελευθερίας να μην νιώθεις την υποχρέωση να τροποποιείς συνεχώς αυτό που αποτελεί μέρος του εαυτού σου.
Η διαφορά μεταξύ αυτοφροντίδας και εκπλήρωσης προσδοκιών
Έννοια που βοηθά στην κατανόηση αυτού του φαινομένου είναι η Θεωρία της Αυτοαντίληψης του Carl Rogers. Σύμφωνα με αυτή την οπτική, οι άνθρωποι νιώθουν μεγαλύτερη ευημερία όταν υπάρχει συνέπεια ανάμεσα στο πώς βλέπουν τον εαυτό τους εσωτερικά και στο πώς προβάλλονται στον κόσμο.
Για χρόνια, πολλές γυναίκες διατηρούσαν μια ρουτίνα καλλωπισμού όχι επειδή το ήθελαν πραγματικά, αλλά επειδή ένιωθαν ότι αυτό περίμεναν από εκείνες. Για κάποιες, η εγκατάλειψη αυτής της πρακτικής σημαίνει ότι σταματούν να μάχονται ενάντια σε ένα φυσικό μέρος της εμφάνισής τους.
Αυτό δεν σημαίνει ότι όλοι όσοι βάφουν τα μαλλιά τους ενεργούν υπό πίεση. Η ψυχολογία επισημαίνει επίσης ότι το βάψιμο των μαλλιών μπορεί να είναι μια απολύτως έγκυρη επιλογή όταν πηγάζει από προσωπική επιθυμία. Η διαφορά βρίσκεται στο κίνητρο: το να το κάνεις επειδή το θέλεις ή το να το κάνεις επειδή υπάρχει φόβος να φανεί το πέρασμα του χρόνου.
Η πιο δύσκολη στιγμή: Η μετάβαση
Παραδόξως, πολλές γυναίκες που αποφασίζουν να αφήσουν τα γκρίζα μαλλιά τους περνούν από ένα στάδιο που είναι οπτικά το πιο περίπλοκο: τη φάση όπου η λευκή ρίζα συνυπάρχει με το προηγούμενο χρώμα.
Από έξω μπορεί να φαίνεται ως στιγμή αμέλειας, αλλά στην πραγματικότητα αποτελεί μέρος μιας διαδικασίας αλλαγής. Δεν πρόκειται μόνο για τη διακοπή της βαφής, αλλά για την αποδοχή μιας νέας εικόνας και την αναμονή μέχρι τα μαλλιά να ολοκληρώσουν αυτή τη μεταμόρφωση.
Η ψυχολογία της γήρανσης επισημαίνει επίσης ότι, με την πάροδο των ετών, πολλοί άνθρωποι αλλάζουν τις προτεραιότητές τους. Η Θεωρία της Κοινωνικοσυναισθηματικής Επιλεκτικότητας, που αναπτύχθηκε από τη Laura Carstensen, εξηγεί ότι με την ηλικία οι άνθρωποι τείνουν να εστιάζουν περισσότερο σε αυτό που έχει πραγματική συναισθηματική αξία και να αφιερώνουν λιγότερη ενέργεια στην εκπλήρωση των εξωτερικών προσδοκιών.
Έτσι, το να αφήσει κανείς ακάλυπτα τα γκρίζα μαλλιά μπορεί να είναι λιγότερο μια παραίτηση και περισσότερο ένας τρόπος να αποφασίσει πού θα επενδύσει χρόνο και ενέργεια.
Η αυθεντικότητα ως νέα μορφή ομορφιάς
Η ψυχολογία μελετά όλο και περισσότερο τη σχέση μεταξύ αυθεντικότητας και συναισθηματικής ευημερίας. Το να είσαι αυθεντικός δεν σημαίνει ότι απορρίπτεις την προσωπική φροντίδα ή εγκαταλείπεις την εικόνα σου, αλλά ότι παίρνεις αποφάσεις που αντικατοπτρίζουν πραγματικά το ποιος είσαι.
Γι' αυτό, πίσω από μια λευκή κόμη μπορεί να κρύβεται κάτι πολύ περισσότερο από μια αισθητική επιλογή. Μπορεί να υπάρχει ένας άνθρωπος που αποφάσισε να σταματήσει να κρύβει ένα φυσικό κομμάτι του εαυτού του και να αρχίσει να σχετίζεται με την εικόνα του από μια νέα βάση.
Πηγή: okdiario.com
