«Το 2015 βρισκόμασταν στο αποκορύφωμα της ύφεσης. Μετά το αρχικό σοκ των πρώτων 2-2,5 ετών από όταν η χώρα μπήκε στο καθεστώς των μνημονίων, το 2015 –ειδικά μετά τη διάψευση που ένιωσε μεγάλο κομμάτι του κόσμου με τον ΣΥΡΙΖΑ- ήμασταν όλοι σαν κινούμενα ζόμπι, ένα αίσθημα συλλογικής απογοήτευσής είχε πέσει πάνω μας σαν βαρύ πάπλωμα. Εκείνη περίπου την εποχή αντιλήφθηκα ότι αφού στα επαγγελματικά μου μάλλον δεν θα έχω την ευκαιρία να κάνω όσα ονειρευόμουν, δεν υπήρχε κανένας λόγος αυτή η μιζέρια να περνάει και στο κρεβάτι μου. Χρειαζόμουν περισσότερο σεξ με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ποικιλία», καταλήγει.
Και δεν ήταν ο μόνος.
Οι άνδρες από 25-64 έκαναν 35% περισσότερο σεξ στα χρόνια της κρίσης
Οι περισσότεροι από τους φίλους του αισθάνονταν λίγο πολύ το ίδιο. Τη στιγμή που η χώρα και ο κόσμος γύρω τους βούλιαζε στην κρίση, ενώ πολιτικά και ψυχολογικά η κατάσταση είχε φτάσει στο ναδίρ, η ερωτική επιθυμία και η διάθεση για πειραματισμούς ήταν το μόνο τους στήριγμα μέσα στη γενικότερη κατάθλιψη –ενδεικτικά, μόλις χτες (9/8) η Υπουργός Εργασίας, Έφη Αχτσιόγλου, ανακοίνωσε ότι το ποσοστό της ανεργία έπεσε κάτω από το 20% (σ.σ. μειώθηκε στο 19,5% για το μήνα Μάιο) για πρώτη φορά μετά από 8 ολόκληρα χρόνια.
Αυτό που εξομολογούνται οι φίλοι του Δημήτρη, το επιβεβαιώνουν και τα στοιχεία. Σύμφωνα με έρευνα που διεξήχθη από το Ανδρολογικό Ινστιτούτο Αθηνών, οι άνδρες ανάμεσα στα 25-64 έκαναν 35% περισσότερο σεξ συγκριτικά με την εποχή πριν την κρίση. Η επιστημονική μελέτη τιτλοφορείται «Uncertainty in Negotiations Becomes Certainty in Sex» και πραγματοποιήθηκε σε δείγμα περίπου 600 Ελλήνων ανδρών.
Τα έχει πει ο Φρόιντ
Στο πρώτο άκουσμα ακούγεται παράδοξο, αλλά δεν είναι. Η απάντηση μάλιστα δεν έχει να κάνει με τον αν πέσαμε στο χύτρα με τη λίμπιντο όταν ήμασταν μικροί. Είναι πιο περίπλοκη και στηρίζεται στα θεμέλια πάνω στα οποία συγκροτήθηκε ο ανθρώπινος πολιτισμός (ή για την ακρίβεια, η κυρίαρχη εκδοχή του, ο δυτικός πολιτισμός).
Ήδη από το αρχές του 20 αιώνα, ο Φρόιντ, ο θεμελιωτής της ψυχανάλυσης είχε αποφανθεί ότι ο δυτικός πολιτισμός δομήθηκε πάνω στην καταπίεση της σεξουαλικότητας. Σε αυτό το βασικό συμπέρασμα παραπέμπει και ο επικεφαλής της μελέτης και πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών, ο Δρ. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης.
Ξυπνάς το κτήνος μέσα μου
Στη μελέτη λήφθηκαν υπ’ όψιν παράμετροι όπως η συχνότητα των σεξουαλικών επαφών, αλλά και η ποιότητα της ερωτικής επιθυμίας. Όταν, λοιπόν, σε κοινωνικό επίπεδο, οι κρατικές δομές καταρρέουν, όταν η εργασία μετατρέπεται σε ανεργία και όταν η ασφάλεια μεταλλάσσεται σε επισφάλεια, αλλά και όταν, σε προσωπικό επίπεδο, ο κόσμος που είχες φτιάξει παύει να υπάρχει και αυτά που θεωρούσες αυτονόητα δεν ισχύουν πλέον, «τότε σε κατακλύζει θυμός, ξυπνά ένα κτήνος μέσα σου», σημειώνει ο Δρ. Κωνσταντινίδης.
Το ζήτημα δεν είναι μόνο αριθμητικό, πολλοί θέλουν να κάνουν την ερωτική τους ζωή πιο άγρια.
Ο Δημήτρης έκανε αυτό το θυμό έκφραση ερωτισμού. Το εξομολογείται και ο ίδιος: πριν το 2009 έκανε σεξ περίπου δύο φορές την εβδομάδα, αλλά τα τελευταία η συχνότητα έχει αυξηθεί στις 4 φορές/εβδομάδα. «Για μένα λειτουργεί σαν ένα ναρκωτικό που με κάνει να νιώθω καλά», παραδέχεται.
Ωστόσο, το ζήτημα δεν είναι απλώς αριθμητικό. Ο Δημήτρης έχει εμπλουτίσει την ερωτική του ζωή: Πειραματίζεται με BDSM sex toys και με οτιδήποτε μπορεί να μετατρέψει την σεξουαλική του εμπειρία σε κάτι «άγριο».
Υπάρχουν δύο βασικές ερμηνείες που μπορούν να δώσουν μια απάντηση γιατί οι κρίσεις επηρεάζουν θετικά τη λίμπιντό μας», σημειώνει ο Πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών. «Η πρώτη ερμηνεία είναι βιολογική και η δεύτερη κοινωνιολογική», συμπληρώνει.
Σύμφωνα με τη βιολογική ερμηνεία, όταν βρισκόμαστε κάτω από έντονο άγχος, οι οργασμοί λειτουργούν ανακουφιστικά αφού απελευθερώνουν ορμόνες που προκαλούν ευφορία, οι οποίες με τη σειρά τους αυξάνουν την επιθυμία μας για σεξ. Από την άλλη, η κοινωνιολογική ερμηνεία θέτει στο επίκεντρο την αμφισβήτηση των κοινωνικών συμβάσεων. Όταν αισθανόμαστε απειλή, είναι εξαιρετικά πιθανό να αγνοήσουμε τις συμβάσεις, να θελήσουμε να απαλλαγούμε από τα διάφορα «πρέπει», διότι αντιλαμβανόμαστε ότι τίποτα από αυτά δεν κατάφερε να μας προστατέψει από το καθεστώς της απειλής. Επομένως εμπιστευόμαστε τα πιο βαθιά και πρωτόλεια ένστικτά μας, ένα από τα οποία είναι το ερωτικό/σεξουαλικό ένστικτο.
Νίκησε το θάνατο
Σύμφωνα με την έρευνα που αναφέραμε παραπάνω, οι άνδρες ηλικίας από 35-54 έκαναν 30% περισσότερο σεξ στα χρόνια της κρίσης, ενώ ακόμη πιο υψηλά είναι τα ποσοστά στους άνδρες κάτω των 35, των οποίων η σεξουαλική δραστηριότητα αυξήθηκε κατά 35%.
Ο Ότο Ρανκ, Αυυστριακός ψυχαναλυτής στις αρχές του 20ου αιώνα, διατύπωσε την άποψη ότι σεξ μπορεί να λειτουργήσει ως πανάκεια, ισχυριζόμενος ότι μπορεί να λειτουργήσει ως ασπίδα κατά του τρόμου, αφού μας εμποδίζει να νιώσουμε το φόβο του θανάτου. Η σεξουαλική πράξη είναι μια έντονη εμπειρία, από τις ελάχιστες που διαθέτουν τέτοια εγγενή ενέργεια ώστε αν αντισταθμίσουν τον αβάσταχτο πόνο της απώλειας.
Όπως σημειώνει ο Δρ. Κωνσταντινίδης, «Το άτομο που κάνει περισσότερο σεξ μετά από μια απώλεια οποιουδήποτε είδους, είναι ένα άτομο που θέλει να νιώσει ότι έχει έλεγχο πάνω στη δική του θνητότητα και ένας τρόπο για να το πετύχει είναι να ξυπνήσει το κτήνος που έχει μέσα του».
»Άλλωστε ποιο είναι το αντίθετο του θανάτου;», αναρωτάται ο Πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτο Αθηνών. Η επιθυμία είναι η απάντηση. Όπως σημειώνει, είναι πολύ συχνό φαινόμενο η αύξηση της λίμπιντο στα νοσοκομεία ή σε άτομα που φροντίζουν έναν ετοιμοθάνατο συγγενή ή έναν άρρωστο φίλο.
«Εκεί όπου εμφανίζεται η δύναμη του θανάτου, του πραγματικό αλλά και του συμβολικού θανάτου, όπως, πχ., σε μία κρίση, εμφανίζεται και το αντίθετό της, η δύναμη της λίμπιντο, η δύναμη της ζωής», συμπληρώνει ο Δρ. Κωνσταντινίδης.
»Δεν είναι τυχαίο ότι σε πολλές κηδείες, λέγεται, ότι συμβαίνουν πράγματα που θα χαρακτηρίζαμε ‘ανήθικα’», σχολιάζει.
Πηγή: playboy.gr
