Κάπως έτσι δίνεται το έναυσμα για να γραφτεί και να δημοσιευτεί η ακόλουθη ανάρτηση – μια ανάρτηση «γροθιά στο στομάχι» για όσους εξακολουθούμε να αγνοούμε τις συνθήκες υπό τις οποίες καλούνται να δουλεύουν οι διανομείς ή «ντελιβεράδες» ή «πακετάδες», προκειμένου να μας παραδίδουν στην πόρτα μας ό,τι έχουμε ανάγκη…
«Και πώς θα βγάλεις τα έξοδα της σχολής; Πώς θα πληρώσεις το φροντιστήριο της κόρης σου;
Πώς θα καλύψεις τις προσωπικές σου ανάγκες και άλλες πολλές (?)
Στη μόνη δουλειά που ζητάνε ακόμα άτομα και μπόρεσες να χωθείς…
Δε σε παίρνει να χάσεις το μεροκάματο επειδή κάποιος «παραπονέθηκε» γιατί άργησε ή παρέλαβε κρύο το φαγητό του…
Δε σε παίρνει να χάσεις τη δουλειά σου για μια κακή κριτική από πελάτη στο internet…
(«Ο πελάτης δεν παραγγέλνει επειδή θα πεινάσει. Παραγγέλνει επειδή πεινάει»)
«Και δεν καταλαβαίνει ότι εσύ φλερτάρεις με το να γίνεις μια στατιστική στα εργατικά ατυχήματα»…
Θα σας πω ένα μυστικό. Κανένας δε γουστάρει να παίζει τη ζωή του κορώνα γράμματα.
Κανένας δε γουστάρει να κάνει 8 ώρες σφήνες, να καίει κόκκινα και να πηγαίνει ανάποδα στα στενά…
Και ακόμα και όταν δεν τα κάνεις όλα αυτά, ακροβατείς μεταξύ της λογικής και της παράνοιας του μέσου οδηγού που, απλά, δε σε είδε.
Και όλα αυτά για να προλάβεις το τηλέφωνο. Την κακή κριτική…..
Την επόμενη φορά που θα εκνευριστείτε με την παραγγελία σας, δείτε αυτή τη φωτογραφία. Σχεδόν μπορείτε να ακούσετε τον κρότο……
Στο κουτί του 20χρονου φοιτητή ή του 50άρη οικογενειάρχη διανομέα…
Είναι η παραγγελία σας….. Στραπατσαρισμένη και κρυώνει….
Καλό βράδυ… (!)
Υ.Γ.: Όταν φτάνει η στιγμή της παράδοσης και ο διανομέας είναι ευγενικός μαζί σου… πες μια καλή κουβέντα….. Χαμογέλασε και μετά πάρε την παραγγελία σου…».
Ευτυχώς, αυτό το μεροκάματο «ζωής και θανάτου» δεν κατέληξε σε άλλη μία τραγωδία στην άσφαλτο. Απ’ ό,τι πληροφορούμαστε, ο 21χρονος διανομέας από την Ξάνθη είναι καλά στην υγεία του.
Αυτή του η περιπέτεια, ας αποτελέσει μια ευκαιρία να αναλογιστούμε και να εμπεδώσουμε τους κινδύνους που διατρέχουν όσοι εργάζονται στον συγκεκριμένο κλάδο. Και ας προσπαθήσουμε να συμβάλουμε στον καθημερινό τους αγώνα, με λίγη περισσότερη προσοχή στους δρόμους, με λίγο μεγαλύτερη υπομονή και επιείκεια, με ένα παραπάνω χαμόγελο όταν παραλαμβάνουμε την παραγγελία μας…
