Η μητέρα του, με μια συγκλονιστική ανάρτηση στο Facebook, ευχαριστεί τον κόσμο για τα μηνύματα αγάπης και συμπαράστασης και μιλάει για τη μάχη του γιου της.
«Τώρα προσπαθώ να αναπνεύσω, να αντέξω τον απόλυτο πόνο που δεν χωράει πουθενά…» λέει μεταξύ άλλων στην ανάρτησή της στο facebook η άτυχη μητέρα.
Διαβάστε ολόκληρο την ανάρτηση
Την τραγική είδηση έκανε γνωστή ο θείος του με ανάρτηση στο Facebook τα ξημερώματα της Τρίτης.
«Ο πόνος με παραλύει και ο φόβος να ζήσω χωρίς τον Χριστόφορο δεν με αφήνει να αναπνεύσω.
Κανονικά δεν είμαι του facebook, πόσο μάλλον αυτές τις στιγμές….αλλά η τόσο συγκινητική προσέγγιση όλων σας είτε σας γνωρίζω είτε όχι, με κάνει να θέλω να βρω το κουράγιο να γράψω λίγες λέξεις και πιο πολύ να σας ευχαριστήσω που είσαστε μαζί μας..που επιτρέψατε να σας αγγίξει ο αγώνας του Χριστόφορου, να αλλάξει κάτι μέσα σας και να του δώσετε τον καλύτερο σας εαυτό.
Διαβάζω, κάτι που συνηθίζεται να λέγεται …. ότι «ο Χριστόφορος έχασε την μάχη». Αυτό που πιστεύω ακράδαντα είναι ότι δεν έχασε τη μάχη ο Χριστόφορός μας. Γιατί κέρδισε τόσες πολλές ακατόρθωτες μάχες μαζεμένες, γιατί δεν άφησε η αρρώστια αυτή να του πάρει ούτε στο ελάχιστο ούτε ένα δευτερόλεπτο από το πείσμα του και τη χαρά του για ζωή. Δεν την άφησε να του πάρει κανένα από τα υπέροχα στοιχεία που είχε και τα σκόρπιζε στους γύρω του με αγάπη. Και έδωσε στην επιστήμη πολύτιμη γνώση για το μέλλον! Είναι ο απόλυτος νικητής. Και η μάχη του δεν πήγε χαμένη. Αρκεί να διαβάσω τα μηνύματα όλων σας για τα μαθήματα ζωής που ενέπνευσε και το επιβεβαιώνω.
Την μάχη την έχασαν η κοινωνία, η ιατρική κοινότητα, οι φαρμακευτικές εταιρίες, οι ερευνητές…ολοι αυτοί που δεν κάνουν σχεδόν τίποτα 60 χρόνια τώρα για να νικηθεί αυτός ο τρομακτικός καρκίνος. Αυτοί έχασαν, παταγωδώς μάλιστα. Αυτό είναι που πρέπει να αλλάξει. Και η θέληση να γίνει πράξη. Πολλές δυνατές πράξεις μαζεμένες που θα σώσουν πολλές παιδικές ζωές.
Όσοι με έβλεπαν να παλεύω μου έλεγαν πόσο γενναία είμαι και πόσο δεν φοβάμαι. Δεν είναι έτσι όμως. Η γενναιότητα δεν είναι συναίσθημα, είναι απόφαση. Απόφαση να πάρεις όλους τους φόβους σου αγκαλιά και να βουτήξεις στα πιο βαθειά και σκοτεινά νερά για το παιδί σου. Το έκανα και θα το ξαναέκανα άλλες εκατό φορές για τον Χριστόφορο.
Γιατί αυτό το ταξίδι ήταν ο χειρότερος εφιάλτης της ζωής μου αλλά ταυτόχρονα αποτελεί την μεγαλύτερη έμπνευση της ζωής μου. Ο Χριστόφορος μου έκανε μεγαλειώδη δώρα: να δω την τεράστια δύναμη που έχω μέσα μου να αλλάζω την ζωή ενός ανθρώπου, να κινητοποιώ, να κατακτώ στόχους φαινομενικά απραγματοποίητους, να ξεπερνάω όρια, να τα βάζω με τα θηρία, να μάθω τι σημαίνει θυσία, αφοσίωση, να αγαπάω απόλυτα βαθειά και ολοκληρωτικά χωρίς όρια, να βιώνω τη χαρά της ζωής ανεξάρτητα από τον πόνο, να προσφέρω στους γύρω μου ενώ αγωνίζομαι, να εχω οδηγό μου την αξία της φιλίας, της οικογένειας, της θρησκείας, του καλού που υπάρχει σε όλους μας.... και να μπορώ να έρχομαι όσο πιο κοντά γίνεται στο όνειρο. Τώρα το όνειρο πήρε άλλη μορφή: όπως πάλεψα σαν το λιοντάρι μαζί του έτσι να παλέψω και ακόμα πιο δυνατά για έναν ανώτερο στόχο που θα αλλάξει τις ζωές πολλών ανθρώπων.
Τώρα όμως δεν έχω τη δύναμη να κάνω οποιαδήποτε σκέψη για το μέλλον. Τώρα προσπαθώ να αναπνεύσω, να αντέξω τον απόλυτο πόνο που δεν χωράει πουθενά…
«I believe that imagination is stronger than knowledge. That myth is more potent than α history. That dreams are more powerful than facts. That hope always triumphs over experience. That laughter is the only cure for grief. And I believe that love is stronger than death»
Αυτό που πάντα μένει, που ποτέ δεν νικιέται είναι η ΑΓΑΠΗ
Σας ευχαριστώ από τα βάθη της ψυχής μου που αγαπήσατε τον υπέροχο Χριστόφορό μας
Με άπειρη αγάπη,
Αναστασία, η πιο περήφανη μητέρα του κόσμου».
