Η ώρα αλλάζει πάντα την τελευταία Κυριακή του Μαρτίου (μία ώρα μπροστά) και την τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου (μία ώρα πίσω).
Γιατί γίνεται η αλλαγή της ώρας;
Το βασικό πλεονέκτημα της χρήσης του μέτρου της θερινής ώρας είναι η εξοικονόμηση ενέργειας. Συνολικά κατά τους επτά μήνες της θερινής ώρας εξοικονομούμε 210 ώρες ηλεκτρικής ενέργειας εκμεταλλευόμενοι τον Ήλιο.
Πότε εφαρμόστηκε πρώτη φορά στην Ελλάδα;
Στην Ελλάδα η θερινή ώρα εφαρμόστηκε για πρώτη φορά, δοκιμαστικά, το 1932 και συγκεκριμένα από τις 6 Ιουλίου μέχρι την 1η Σεπτεμβρίου όπου τα ρολόγια είχαν τεθεί μία ώρα μπροστά, μια ιδέα που όμως εγκαταλείφθηκε γρήγορα.
Στα επόμενα χρόνια είχε υιοθετηθεί η μετατόπιση της ώρας έναρξης λειτουργίας πολλών δημόσιων υπηρεσιών και καταστημάτων κατά μισή ώρα, στη χειμερινή περίοδο.
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970 όμως, και συγκεκριμένα μόλις δύο χρόνια μετά την ενεργειακή κρίση που ξέσπασε στην Ευρώπη το 1973, αποφασίστηκε η υιοθέτηση του μέτρου της θερινής ώρας από μεγάλο μέρος των κρατών της Ευρώπης. Στην Ελλάδα εφαρμόστηκε από το 1975.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η αλλαγή ώρας δεν εφαρμόζεται απ' όλες τις χώρες. Η Ισλανδία δεν έχει υιοθετήσει το μέτρο για την αλλαγή ώρας. Λόγω του υψηλού γεωγραφικού πλάτους, η ανατολή και η δύση του ήλιου αλλάζουν κατά πολλές ώρες στη διάρκεια του έτους και η επίδραση της αλλαγής του ρολογιού κατά μία ώρα θα ήταν σχετικά μικρή.
Επίσης, η Ρωσία από το 2011 με προεδρικό διάταγμα έχει καθιερώσει τη θερινή Ώρα Μόσχας (+4 UTC) καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου, ενώ η Τουρκία τον Σεπτέμβριο 2016 αποφάσισε τη μόνιμη εφαρμογή της θερινής ώρας καθόλη τη διάρκεια του έτους.
