Κλιμάκια της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού (ΔΑΕΕ) παραμένουν στο νησί του Ιονίου αναζητώντας την άκρη του νήματος που θα μπορέσει να τους οδηγήσει στους ηθικούς αυτουργούς, ενώ ενδεικτικό της βαρύτητας που δίνει το αρμόδιο υπουργείο για το φαινόμενο των 85 πυρκαγιών το φετινό καλοκαίρι είναι ότι στη Ζάκυνθο βρίσκεται αντιστράτηγος της ΕΛ.ΑΣ. που έχει αναλάβει την εποπτεία των ερευνών.
Μέχρι στιγμής έχουν γίνει τέσσερις προσαγωγές υπόπτων για εμπρησμούς. Για κανέναν δεν προέκυψε κάποιο ιδιαίτερο στοιχείο, με αρμόδιες πηγές σύμφωνα με τον [Ελεύθερο Τύπο» να κάνουν λόγο για μία ιδιότυπη «ομερτά» που κυριαρχεί στο νησί γύρω από το φαινόμενο των εμπρησμών. Στη Ζάκυνθο ασκούνται εδώ και χρόνια τεράστιες οικιστικές πιέσεις (λόγω και του τουρισμού) και τα συμφέροντα αυτών που θα ήθελαν οικοδομική ανάπτυξη, ιδιαίτερα στο βόρειο τμήμα του νησιού, χαρακτηρίζονται τεράστια. Δεν είναι τυχαίο ότι ο τόπος έχει «βαρύ» ιστορικό στις πυρκαγιές με χαρακτηριστικότερα παραδείγματα το έτος 2001 όταν σημειώθηκαν 192 φωτιές και το 2006 όταν σημειώθηκαν 185. Στα Ιόνια Νησιά το 61% των δασικών εκτάσεων ανήκει σε ιδιώτες, το 12% σε μοναστήρια και το 27% σε δημοτικές κοινότητες.
Ανέκαθεν, ωστόσο, οι Αρχές αντιμετωπίζουν μεγάλη δυσκολία στην εξιχνίαση εμπρησμών. «Υπάρχουν οι φυσικοί και οι ηθικοί αυτουργοί. Οι πρώτοι συνήθως είναι άτομα του περιθωρίου, που παίρνουν ένα ποσό για να κάνουν τη βρόμικη δουλειά. Και να συλληφθούν δεν μιλάνε, ενώ μπορεί ακόμα και να μη γνωρίζουν τον ηθικό αυτουργό», λένε πηγές από την Πυροσβεστική.
Στο ερώτημα πώς μία δασική έκταση που καίγεται μπορεί να γίνει οικοδομήσιμη απαντά στον Ελεύθερο Τύπο ο αντιστράτηγος εν αποστρατεία του Πυροσβεστικού Σώματος και πρώην επικεφαλής της ΔΑΕΕ, Ανδριανός Γκουρμπάτσης: «Το Σύνταγμα των Επτανήσων προέβλεπε ότι όλα τα δάση και οι δασικές εκτάσεις μεταβιβάζονταν ως εγχώρια περιουσία στις δημοτικές αρχές. Πλην ελαχίστων εξαιρέσεων (Κύθηρα και Αντικύθηρα), οι δημοτικές αρχές των Ιόνιων Νησιών δεν φρόντισαν να αποκτήσουν την κυριότητα των δασών. Το Σύνταγμα δεν προβλέπει το τεκμήριο της κυριότητας των δασών για το Δημόσιο. Αυτό θα προβλέπεται μετά την κατάρτιση των δασικών χαρτών, γιατί τότε θα περιέλθει στο Δημόσιο όποια δασική έκταση δεν έχει τίτλο από ιδιώτη. Αυτός είναι και ο λόγος που οι επίδοξοι εμπρηστές τρέχουν τώρα να κάψουν τα δάση. Οταν καίγεται μία δασική έκταση, πηγαίνει ο ιδιώτης και χτίζει ή περιφράσσει το χώρο και συνήθως το δασαρχείο δεν τον αποβάλλει. Σε περίπτωση που κινήσει τη διαδικασία το δασαρχείο και ο καταπατητής προσέλθει για εξηγήσεις στο δικαστήριο, τότε επικαλείται με τη βοήθεια μαρτύρων τη χρησικτησία, που προβλέπει ότι όταν νέμεσαι μία έκταση για 20 χρόνια τότε αποκτάς τίτλους κυριότητας. Ετσι, περιέρχεται η έκταση στην κατοχή του».
