Η κατηγορία σε βάρος του κ. Γεωργίου -που ήταν απών από το δικαστήριο και εκπροσωπήθηκε από τον συνήγορό του- αφορούσε την διατήρηση, επί μερικούς μήνες, της θέσης του υπαλλήλου του ΔΝΤ, στο οποίο είχε εργαστεί επί χρόνια, με αυτήν του επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ. Επιπλέον, του είχε καταλογιστεί ότι δεν συγκαλούσε το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΛΣΤΑΤ αν και είχε σχετική υποχρέωση από το νόμο.
Στο δικαστήριο, μεταξύ άλλων, κατέθεσε η καθηγήτρια, πρώην στέλεχος της ΕΛΣΤΑΤ, Ζωή Γεωργαντά, η οποία είχε καταγγείλει σκόπιμη αλλοίωση των στοιχείων του ελλείμματος του 2009, με στόχο την είσοδο της Ελλάδας σε μηχανισμό στήριξης από την Αρχή, καταγγελία που οδήγησε στην άσκηση δίωξης σε βάρος του κ. Γεωργίου. Η μάρτυρας απέδωσε δόλο στην διατήρηση της θέσης του στο ΔΝΤ στον κ. Γεωργίου, υποστηρίζοντας πως είχε στόχο να διευκολύνει την υπογραφή του μνημονίου και όχι για να εξασφαλίσει τη σύνταξή του μετά από χρόνια εργασίας στο Ταμείο, όπως υποστήριξε ο ίδιος ο Γεωργίου, όταν έφθασε στη δικαιοσύνη αυτή η υπόθεση.
Αντίθετα, μάρτυρες που κατέθεσαν υπέρ του κατηγορούμενου, στελέχη οργανισμών όπως η Eurostat κλπ, απέκλεισαν κάθε σκοπιμότητα, υποστηρίζοντας πως ο κ. Γεωργίου παρέμεινε τους επίδικους λίγους μήνες ως επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ και στο ΔΝΤ, χωρίς να πληρώνεται, απλά για να συμπληρώσει τα συντάξιμα χρόνια. Οι μάρτυρες αναφέρθηκαν αναλυτικά στο πώς καταμετρήθηκε το έλλειμμα του 2009, τονίζοντας πως το μνημόνιο είχε υπογραφεί πριν αναλάβει ουσιαστικά τα ηνία της ΕΛΣΤΑΤ ο κ. Γεωργίου, ενώ τόνισαν πως δεν είχε λόγο να μην συγκαλεί το ΔΣ της Αρχής.
Υπενθυμίζεται πως η βασική δικογραφία σε βάρος του κ. Γεωργίου, σχετικά με το αν διογκώθηκε ή όχι σκόπιμα το έλλειμμα, ώστε να δρομολογηθεί η διαδικασία των μηχανισμών στήριξης για την Ελλάδα, βρίσκεται προς κρίση στο Συμβούλιο Εφετών. Για την υπόθεση εκδόθηκε απαλλακτικό για τον κ. Γεωργίου βούλευμα, κατά του οποίου ασκήθηκε αναίρεση από τον Άρειο Πάγο και έτσι η υπόθεση επανήλθε στο Συμβούλιο Εφετών, το οποίο έχει δεχθεί ήδη απαλλακτική εισαγγελική εισήγηση.
