Το αυτοκίνητο, που αγοράστηκε το 2003 από τη σύζυγό του, αποτέλεσε αναπόσπαστο εργαλείο της καθημερινότητάς του από το 2007 και μετά, σε μετακινήσεις προς το κοπάδι του στη Borgarfjörður, αλλά και σε μακρινά ταξίδια σε όλη την Ισλανδία.
«Το μεγαλύτερο ταξίδι με το Octavia ήταν περίπου 1.000 χιλιόμετρα στα Δυτικά Φιορδ. Συνιστώ σε κάθε ταξιδιώτη μια στάση στον καταρράκτη Dynjandi», αναφέρει ο Jómundur, θυμόμενος τις αμέτρητες διαδρομές του. Το αειθαλές Octavia εξοπλίζεται με κινητήρα βενζίνης 2.0 λίτρων και, παρά τις σκληρές συνθήκες της Ισλανδίας, συνεχίζει να λειτουργεί με τον αρχικό κινητήρα, κιβώτιο ταχυτήτων και συμπλέκτη.
«Ήταν το πρώτο μου Skoda. Κανένα άλλο αυτοκίνητο δεν είχε τόσο χαμηλό κόστος λειτουργίας και τέτοια αξιοπιστία», λέει ο Jómundur, προσθέτοντας ότι η συνταγή της ανθεκτικότητας είναι απλή: τακτική συντήρηση, προσεκτική οδήγηση και ποιοτικά λιπαντικά. Το ιστορικό ορόσημο του ενός εκατομμυρίου χιλιομέτρων καταγράφηκε στο κοντέρ, που εμφάνισε έξι «εννιάρια», καθώς δεν είχε σχεδιαστεί για επταψήφιους αριθμούς. Για τον Ισλανδό αγρότη, όμως, το σημαντικότερο ήταν η επιβεβαίωση της μακράς σχέσης εμπιστοσύνης με το αυτοκίνητό του: «Ήξερα ότι θα φτάσει το εκατομμύριο. Δεν το εγκατέλειψα ποτέ, κι αυτό με αντάμειψε», τόνισε.
Σήμερα, ο Jómundur συνεχίζει την καθημερινότητά του με ένα νέο Octavia, παραμένοντας πιστός στη μάρκα, ενώ το ιστορικό του παλιού αυτοκινήτου παραδόθηκε σε λύκειο του Ρέικιαβικ, προκειμένου να μελετηθεί από μαθητές μηχανολογίας, προσφέροντας μαθήματα μηχανικής και αντοχής στο χρόνο και στη χρήση.
Πίσω στην ελληνική πραγματικότητα, θα θυμίσουμε ως μεγαλύτεροι σε ηλικία, πως και τα δικά μας πετρελαιοκίνητα Octavia ταξί εκείνης της εποχής, που κατέκλυσαν τους δρόμους της πρωτεύουσας, διήνυσαν επίσης αμέτρητα χιλιόμετρα, όπως τονίζουν ακόμη και σήμερα οι επαγγελματίες οδηγοί.
