Η αφορμή ώστε ο κ. Παρασκευόπουλος να αναφερθεί στο θέμα αυτό, δόθηκε όταν κατά την συνεδρίαση της Επιτροπής Σωφρονιστικού Συστήματος ο βουλευτής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, Θεόδωρος Παπαθεοδώρου, ζήτησε από τον υπουργό να προβεί σε μια σαφή τοποθέτηση δεδομένου ότι (όπως είπε ο βουλευτής) ο πρώην συνεργάτης του, Πάνος Λάμπρου, έχει αναφερθεί σε «πολιτικούς κρατούμενους».
Όπως είπε ο κ. Παρασκευόπουλος, το πολιτικό έγκλημα αναφέρεται σε μια διάταξη για την αμνηστία και τη θανατική ποινή, οι οποίες είναι σε αχρησία, και βεβαίως ούτε υπάρχει κανείς που να έχει οδηγηθεί στη φυλακή με αυτό το χαρακτηριστικό. «Οι θεωρητικές απαντήσεις σε ένα ερώτημα, που έτσι κι αλλιώς δεν είναι αποτυπωμένο στον νόμο, φαίνεται ότι έχουν χρεοκοπήσει ιστορικά. Δηλαδή, δεν φαίνεται σήμερα να είναι χρήσιμες όλες αυτές οι κατηγορίες. Σε μια προσπάθεια για καλύτερες φυλακές προσπαθούμε να ξεφύγουμε από κάθε κατηγοριοποίηση», ανέφερε.
Ο υπουργός Δικαιοσύνης κατέθεσε, πάντως, την προσωπική του άποψη για το θέμα, λέγοντας: «Προσωπικά πιστεύω ότι είναι χρήσιμη η έννοια του πολιτικού κρατούμενου σήμερα, έστω κι αν δεν χρησιμοποιείται, μόνο που νομίζω ότι αφορά κάποιες τελείως διαφορετικές περιπτώσεις. Αφορά τις περιπτώσεις εκείνων των ανθρώπων, οι οποίοι τελούν ελαφρά εγκλήματα σχετικά με ένα πολιτικοκοινωνικό σκεπτικό, θέλοντας να υπηρετήσουν -κατά την άποψή τους- το δημόσιο συμφέρον καλύτερα. Τέτοιες πράξεις, όπου η προσπάθεια προάσπισης ενός σημαντικού κοινωνικού συμφέροντος γίνεται με την προσπάθεια όσο γίνεται λιγότερο να θιγούν τα ατομικά αγαθά των άλλων ανθρώπων και στη συνείδηση της ελληνικής κοινωνίας έχουν κυρίαρχο το πολιτικό στίγμα και όχι το στίγμα του κοινού εγκλήματος. Αυτές οι ελαφριές πράξεις θα άξιζε να ονομάζονται πολιτικά εγκλήματα. Ίσως σε κάποια εγκλήματα των διαδηλώσεων, που δεν φτάνουν σε πέταγμα μολότοφ ή σε βαριές πράξεις».
«Αλλά η συζήτηση για το πολιτικό έγκλημα γίνεται με άλλα χαρακτηριστικά, τα οποία δεν μας βρίσκουν σύμφωνους σήμερα καθόλου. Και η προσπάθεια μέσα στις φυλακές είναι να μην υπάρχουν ομαδοποιήσεις» κατέληξε την τοποθέτησή του ο υπουργός.
Σχετικώς με το μέτρο της κράτησης με «βραχιολάκι», και απαντώντας στα όσα ακούγονται ότι η ρύθμιση «θα είναι ενδεχομένως πάλι φωτογραφική», ο κ. Παρασκευόπουλος είπε πως ο ίδιος δεν γνωρίζει να παρήγαγε το υπουργείο κάποια φωτογραφική διάταξη ή η Βουλή. Προσέθεσε πως ειπώθηκαν αυτά για την περίπτωση του Σάββα Ξηρού, αλλά «πλέον έχει διαψευστεί και εκ των πραγμάτων, διότι βγήκαν εννέα άνθρωποι και ο Ξηρός δεν βγήκε». «Επιτέλους αυτή η αναγωγή δεν επιτρέπεται» είπε.
Ακόμη, σχετικώς με τη ρύθμιση για τις εκπαιδευτικές άδειες των κρατούμενων ο κ. Παρασκευόπουλος τη χαρακτήρισε «δύσκολη ρύθμιση», αιτιολογώντας πως απαιτείται συγκερασμός των παραμέτρων, και γι’ αυτό απαιτείται πολύ προσοχή. Αφού είπε ότι οι εισαγγελείς είναι αρμοδιότεροι για να ακουστούν για το θέμα αυτό, προανήγγειλε ευρεία συζήτηση με γνώμονα και τη γεωγραφική ανάπτυξη του μέτρου και την εφαρμογή του σε περισσότερες περιοχές από κείνες που προβλέπονται στο πιλοτικό πρόγραμμα.
Τέλος, και με αφορμή ερωτήματα βουλευτών για τους λόγους που ο πρώην συνεργάτης του υπουργού, Πάνος Λάμπρου, συνομιλούσε με κρατούμενος, ο κ. Παρασκευόπουλος επανήλθε στο θέμα. Διευκρίνισε πως στις έκρυθμες καταστάσεις που μπορεί να υπάρχουν στις φυλακές εκείνο που αφορά τον υπουργό είναι η καταλαγή και αποκατάσταση της νομιμότητας, κι έτσι απαιτήθηκε, αξιοποιήθηκε ο κ. Λάμπρου με την εμπειρία του ώστε να συνομιλήσει με τους κρατούμενους. «Εκείνος τους γνώριζε και οι κρατούμενοι τον αποδέχονταν και ήθελαν να συνομιλήσουν μαζί του. Τον ήξερα χρόνια και είχα την αντίληψη ενός ανθρώπου που μπορεί να συνομιλήσει με ηρεμία και σοβαρότητα και στις καταστάσεις αυτές -για να επικρατήσει ησυχία και να μην χυθεί αίμα στέλνεις τον σωστό συνομιλητή» ανέφερε ο κ. Παρασκευόπουλος.
