Στην εισαγγελία του Αρείου Πάγου είχε διαβιβαστεί ερώτημα της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων του υπουργείου Οικονομικών, σχετικά με τις ρυθμίσεις του νέου Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας που τροποποιήθηκαν με τους νόμους 4174/2013 και 4254/2014.
Ειδικότερα, το ερώτημα που υποβλήθηκε στην εισαγγελία αφορούσε το ποιες είναι οι υποχρεώσεις των οργάνων της φορολογικής Αρχής σχετικά με την υποβολή μηνυτριών αναφορών για τη δίωξη εγκλημάτων φοροδιαφυγής.
Παράλληλα, ο κ. Παντελής σε άλλη γνωμοδότησή του την υπ’ αριθμ. 3/2015, αναφέρει ότι ο νόμος 3943/2011 παρείχε στους οφειλέτες του Δημοσίου μια χαριστική, όπως την χαρακτηρίζει, προθεσμία μέχρι 31.3.2011, να τακτοποιήσουν τις ληξιπρόθεσμες οφειλές τους. Έτσι, συνεχίζει ο κ. Παντελής, όσα χρέη ήταν ήδη ληξιπρόθεσμα κατά τη δημοσίευση του εν λόγω νόμου 3943/2011 και δεν πληρώθηκαν μέσα στην προθεσμία αυτή, «έχουν χρόνο τέλεσής τους την 1.8.2011».
Επίσης, ο κ. Παντελής αναφέρει στην δεύτερη γνωμοδότησή του ότι σε περίπτωση που υπάρχουν πολλά χρέη προς το Δημόσιο από το ίδιο πρόσωπο, ο χρόνος παραγραφής των αδικημάτων αυτών αρχίζει να «τρέχει», 4 μήνες μετά αφότου καταστεί ληξιπρόθεσμο το τελευταίο χρέος που έχει καταλογιστεί.
Αφορμή για την δεύτερη γνωμοδότηση αποτέλεσε ερώτημα εισαγγελέας οικονομικού εγκλήματος προς την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου.
