Συγκεκριμένα κάτοικος της Θεσσαλονίκης, ο οποίος έχει υπερπολύτεκνη οικογένεια υποστηρίζει ότι «στερείται της φοροδοτικής ικανότητας για το ποσό εισοδήματος μέχρι του ύψους των 31.652,24 ευρώ», επειδή το ποσό αυτό δαπανήθηκε αποκλειστικά για τις απολύτως απαραίτητες ανάγκες αξιοπρεπούς διαβίωσης της οικογένειας του και ζητεί το ποσό αυτό να κριθεί ως «εξατομικευμένο αφορολόγητο όριο».
Αναλυτικότερα, ο πολύτεκνος έχει προσφύγει στο Διοικητικό Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης με αίτημα να ακυρωθεί ο προσδιορισμός του φόρου που έγινε σύμφωνα με την δήλωση φόρου εισοδήματος του περασμένου οικονομικού έτους και ζήτησε η υπόθεση του να εκδικαστεί από το Συμβουλίου της Επικρατείας, σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου 3900/2010 που προβλέπει την έκδοση απόφασης η οποία θα είναι πιλοτική για όλες τις εκκρεμείς παρόμοιες υποθέσεις.
Το ΣτΕ έκανε δεκτό το αίτημα του πολύτεκνου, καθώς έκρινε ότι τίθεται το γενικότερου ενδιαφέροντος ζήτημα «της συνταγματικότητας (παράβαση των άρθρων 2 παρ. 1, 4 παρ. 5 και 21 παρ. 2 του Συντάγματος) της παράλειψης του νομοθέτη να λάβει ειδική μέριμνα για τις πολύτεκνες οικογένειες, υπό τη μορφή είτε θεσπίσεως αφορολογήτου ορίου στο φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων υπέρ των οικογενειών αυτών, είτε προβλέψεως διαδικασίας για την απόδειξη της φοροδοτικής τους ικανότητας».
Ακόμη, ο πολύτεκνος αναφέρει ότι η Πολιτεία πρέπει να καθορίσει ένα αφορολόγητο όριο για τις πολύτεκνες οικογένειες και το αφορολόγητο αυτό όριο πρέπει να είναι μαχητό (να υπάρχει η δυνατότητα ανταπόδειξης από τον φορολογούμενο μέσω των δικαστηρίων).
