Συγκεκριμένα, στο επίμαχο άρθρο 25, παρ. 5 του νομοσχεδίου αναφέρεται ότι: «Η Υπηρεσία Ασφάλειας Βουλής των Ελλήνων έχει την ευθύνη της ασφάλειας του κτιρίου της Βουλής και των Υπηρεσιών της, καθώς και της διασφάλισης της τάξης κατά τις συνεδριάσεις της, σύμφωνα με τον Κανονισμό της Βουλής και τις οδηγίες του Προέδρου της».
Η αναφορά στις συνεδριάσεις, προκάλεσε ερωτήματα σχετικά με το αν θα δύναται πλέον η αστυνομική φρουρά της Βουλής να εισέρχεται στην αίθουσα της Ολομέλειας, κάτι ωστόσο που σύμφωνα με κύκλους του υπουργείου Δημόσιας Τάξης δεν ισχύει αφού όπως διαβεβαίωναν «δεν αλλάζει απολύτως τίποτα σε σχέση με τα ισχύοντα».
Σημειώνεται ότι ο Κανονισμός της Βουλής προβλέπει (άρθ. 11, παρ. 5) ότι: «Ο Πρόεδρος της Βουλής μεριμνά για την εσωτερική και εξωτερική ασφάλεια της Βουλής και των χώρων της, στο όνομα της οποίας ασκεί την αστυνομική εξουσία. Καθορίζει τη δύναμη της αστυνομίας και εγκρίνει το προσωπικό της που πρέπει να υπηρετεί στη φρουρά της Βουλής, η οποία και τελεί αποκλειστικά υπό τις διαταγές του».
Σύμφωνα, πάντως, με την έκθεση του Επιστημονικού Συμβουλίου της Βουλής «η διάταξη του Κανονισμού της Βουλής έχει ευρύτερο περιεχόμενο και, ως εκ τούτου, η διάταξη του νομοσχεδίου πρέπει να προσαρμοσθεί σε αυτή». Πάντως η αναφορά στην «διασφάλιση της τάξης κατά τις συνεδριάσεις» της Βουλής, προκάλεσε συζητήσεις και ποικίλες ερμηνείες, σχετικά με το αν ανοίγει πλέον ο δρόμος ώστε να μπορούν οι αστυνομικοί να μπαίνουν στην αίθουσα της Ολομέλειας κατ’ εντολή του Προέδρου της Βουλής και του Φρουράρχου, παραπέμποντας στα κατά καιρούς επεισόδια με πρωταγωνιστές χρυσαυγίτες βουλευτές, όπως εκείνο κατά το οποίο ο προεδρεύων κ. Ι. Δραγασάκης είχε καλέσει από την έδρα τον Φρούραρχο ώστε να τεθεί στην διάθεση του προεδρείου εφ’ όσον υπήρχε περαιτέρω όξυνση της κατάστασης, κάτι όμως που δεν χρειάστηκε καθώς οι βουλευτές της Χ.Α. αποχώρησαν από την αίθουσα.
Τότε κάποιοι είχαν υποστηρίξει ότι ο κ. Δραγασάκης κακώς κάλεσε στην Ολομέλεια τον Φρούραρχο της Βουλής για να παρέμβει, επισημαίνοντας ότι το δικαίωμα αυτό έχει εκ του Κανονισμού μόνον ο Πρόεδρος του Σώματος. Σύμφωνα όμως με την ορθή ερμηνεία ο προεδρεύων σωστά ενήργησε προκειμένου να αντιμετωπιστεί μια έκρυθμη κατάσταση που διαδραματιζόταν την συγκεκριμένη στιγμή.
Αυτό άλλωστε διαβεβαιώνουν αρμόδιοι κοινοβουλευτικοί παράγοντες οι οποίοι επισημαίνουν ότι από το 1844 που έχουμε την πρώτη εκλεγμένη Βουλή των Ελλήνων, ο Πρόεδρος της Βουλής είναι εκείνος που έχει την μέριμνα για την ασφάλεια του κοινοβουλίου και των συνεδριάσεών του και τόσο ο Πρόεδρος όσο και ο προεδρεύων έχει την δυνατότητα, εφόσον υπάρξει ακραία περίσταση, να καλέσει να παρέμβει ο αστυνομική φρουρά ακόμη και στην αίθουσα της Ολομέλειας. Υπενθύμιζαν δε ότι προδικτατορικά είχαν υπάρξει τέτοιες περιπτώσεις σε έκρυθμες συνεδριάσεις της περιόδου της Αποστασίας, ενώ μεταπολιτευτικά παρ’ ολίγον να υπάρξει με την προαναφερθείσα περίπτωση Δραγασάκη.
Σε κάθε περίπτωση από το Γραφείο Τύπου της Βουλής επισήμαιναν ότι δεν αλλάζει κάτι με την επίμαχη διάταξη, παραπέμποντας στα σχετικά Προεδρικά Διατάγματα του 2001 και του 2005 που αφορούσαν στον ρόλο και τις ευθύνες της αστυνομίας που φρουρεί το Κοινοβούλιο. Μάλιστα, όπως έλεγαν αρμόδιοι κύκλοι του υπουργείου Δημόσιας Τάξης εάν κριθεί απαραίτητο θα υπάρξει σχετική αποσαφήνιση στην κατ’ άρθρο συζήτηση του νομοσχεδίου.
