Ένα αμινοξύ που συναντάται σε πολλές τροφές και χρησιμοποιείται ευρέως σε συμπληρώματα διατροφής για την ενίσχυση της συγκέντρωσης και της γνωστικής λειτουργίας ενδέχεται να συνδέεται με μικρότερο προσδόκιμο ζωής στους άνδρες, σύμφωνα με νέα ερευνητικά δεδομένα.
Σύμφωνα με δημοσίευμα των NYpost, Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Χονγκ Κονγκ και το Πανεπιστήμιο της Τζόρτζια, ανέλυσαν στοιχεία υγείας και γενετικά δεδομένα περισσότερων από 270.000 ανθρώπων που συμμετέχουν στη βρετανική βιοτράπεζα, εστιάζοντας σε δύο αμινοξέα, τη φαινυλαλανίνη και την τυροσίνη.
Η τυροσίνη αποτελεί βασικό δομικό συστατικό των πρωτεϊνών και συμμετέχει στην παραγωγή σημαντικών χημικών ουσιών του εγκεφάλου, μεταξύ των οποίων η ντοπαμίνη και η αδρεναλίνη. Οι ουσίες αυτές σχετίζονται με τη διάθεση, τη συγκέντρωση και την αντίδραση του οργανισμού στο στρες.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Η φαινυλαλανίνη, από την άλλη, μετατρέπεται φυσιολογικά σε τυροσίνη μέσα στον οργανισμό. Και τα δύο αμινοξέα βρίσκονται σε τρόφιμα πλούσια σε πρωτεΐνες, ενώ περιλαμβάνονται και σε αρκετά συμπληρώματα διατροφής.
Τι έδειξε η έρευνα
Οι ερευνητές συνέκριναν τα επίπεδα των δύο αμινοξέων στο αίμα των συμμετεχόντων με στοιχεία που αφορούσαν τη θνησιμότητα και το προβλεπόμενο προσδόκιμο ζωής τους.
Παράλληλα, χρησιμοποίησαν τη μέθοδο της Μεντελιανής τυχαιοποίησης, μια γενετική προσέγγιση που αξιοποιεί φυσικές γενετικές διαφορές μεταξύ των ανθρώπων προκειμένου να διερευνηθεί εάν ένας παράγοντας μπορεί να συνδέεται αιτιωδώς με ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα.
Η ανάλυση έδειξε ότι στους άνδρες τα υψηλότερα επίπεδα τυροσίνης στο αίμα συνδέονταν με μικρότερο προσδόκιμο ζωής. Σύμφωνα με τα ευρήματα, η διαφορά αντιστοιχούσε σε σχεδόν έναν χρόνο.
Η ίδια συσχέτιση δεν παρατηρήθηκε στις γυναίκες. Παράλληλα, η φαινυλαλανίνη δεν εμφάνισε συσχέτιση με τη διάρκεια ζωής ούτε στους άνδρες ούτε στις γυναίκες, όταν οι ερευνητές έλαβαν υπόψη τα επίπεδα τυροσίνης.
Γιατί μπορεί να συμβαίνει αυτό
Οι επιστήμονες δεν έχουν ακόμη καταλήξει στον μηχανισμό που θα μπορούσε να εξηγήσει τη συγκεκριμένη σύνδεση.
Μία από τις πιθανές εξηγήσεις αφορά την αντίσταση στην ινσουλίνη. Η τυροσίνη συμμετέχει σε διαδικασίες σηματοδότησης, μέσω των οποίων η ινσουλίνη βοηθά τα κύτταρα να προσλαμβάνουν γλυκόζη από το αίμα. Οι ερευνητές εξετάζουν το ενδεχόμενο τα πολύ υψηλά επίπεδα του αμινοξέος να επηρεάζουν αυτή τη διαδικασία.
Η αντίσταση στην ινσουλίνη συνδέεται με σειρά προβλημάτων υγείας, όπως ο διαβήτης τύπου 2, τα καρδιαγγειακά νοσήματα και η υψηλή αρτηριακή πίεση, τα οποία με τη σειρά τους μπορούν να επηρεάσουν τη μακροζωία.
Μία ακόμη πιθανή εξήγηση σχετίζεται με τις χημικές ουσίες του εγκεφάλου που παράγονται με τη συμμετοχή της τυροσίνης. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι ενδεχόμενες διαφορές στη λειτουργία αυτών των μηχανισμών μεταξύ ανδρών και γυναικών θα μπορούσαν να συμβάλλουν στο διαφορετικό αποτέλεσμα που παρατηρήθηκε.
Δεν σημαίνει ότι τα συμπληρώματα τυροσίνης μειώνουν τη ζωή
Παρά τα ενδιαφέροντα ευρήματα, οι ερευνητές επισημαίνουν ότι η μελέτη δεν αποδεικνύει πως η λήψη συμπληρωμάτων τυροσίνης μειώνει τη διάρκεια ζωής.
Η έρευνα εξέτασε τα επίπεδα της ουσίας στον οργανισμό και όχι άμεσα τη χρήση συγκεκριμένων συμπληρωμάτων. Επομένως, δεν μπορεί να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι κάποιος που λαμβάνει ένα συμπλήρωμα τυροσίνης θα ζήσει λιγότερα χρόνια.
Άλλωστε, προηγούμενες έρευνες έχουν συνδέσει την τυροσίνη με πιθανή βελτίωση της συγκέντρωσης, της μνήμης και της γνωστικής απόδοσης, ιδιαίτερα σε συνθήκες έντονου στρες.
Οι επιστήμονες αναφέρουν ότι τα ευρήματα θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε περαιτέρω έρευνα σχετικά με τα άτομα που εμφανίζουν ασυνήθιστα υψηλές συγκεντρώσεις τυροσίνης στο αίμα και το κατά πόσο διατροφικές παρεμβάσεις μπορούν να επηρεάσουν αυτά τα επίπεδα.
Σε ποιες τροφές βρίσκεται η τυροσίνη
Η τυροσίνη υπάρχει φυσικά σε αρκετές τροφές, κυρίως σε εκείνες που είναι πλούσιες σε πρωτεΐνες. Μεταξύ άλλων περιλαμβάνονται:
- κοτόπουλο και γαλοπούλα
- μοσχάρι και αρνί
- ψάρια
- αυγά
- σκληρά τυριά
- σουσάμι
- σόγια
- ξηροί καρποί
Τα νέα ευρήματα, πάντως, δεν αναιρούν τον σημαντικό ρόλο της τυροσίνης στον οργανισμό. Αντίθετα, υπογραμμίζουν την ανάγκη για περισσότερη έρευνα ώστε να αποσαφηνιστεί εάν και με ποιον τρόπο τα επίπεδά της επηρεάζουν τη μακροζωία και γιατί η συγκεκριμένη συσχέτιση εμφανίστηκε στους άνδρες και όχι στις γυναίκες.
