Με αφορμή την Ευρωπαϊκή και Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου του Προστάτη, (15 Σεπτεμβρίου), η σημασία της πρόληψης και της έγκαιρης διάγνωσης στον καρκίνο του προστάτη έρχεται στο προσκήνιο. Ο τακτικός έλεγχος αποτελεί σημαντικό βήμα για την υγεία του άνδρα, ιδιαίτερα μετά την ηλικία των 50 ετών και οι ειδικοί του θεραπευτηρίου Metropolitan General συστήνουν:
Τακτικός έλεγχος μετά τα 50
Μετά τα 50 οι άνδρες θα πρέπει να εντάσσουν το PSA στον ετήσιο έλεγχό τους, ενώ όταν υπάρχει ιστορικό καρκίνου του προστάτη σε συγγενή πρώτου βαθμού, ο έλεγχος συστήνεται να ξεκινά από τα 45.
Ο ρόλος του PSA και της κλινικής εξέτασης
Το PSA, ωστόσο, δεν αποτελεί τη μοναδική εξέταση. Η κλινική και η δακτυλική εξέταση συμπληρώνουν τον διαγνωστικό έλεγχο, καθώς υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες ο καρκίνος του προστάτη μπορεί να μην συνοδεύεται από αυξημένες τιμές PSA. Παράλληλα, ιδιαίτερη σημασία έχει και η μεταβολή των τιμών του PSA μέσα στον χρόνο.
Πολυπαραμετρική μαγνητική και βιοψία προστάτη
Όταν υπάρχουν ύποπτα ευρήματα ή το PSA βρίσκεται στη λεγόμενη «γκρίζα ζώνη», η πολυπαραμετρική μαγνητική προστάτη προσφέρει υψηλή διαγνωστική ακρίβεια και συμβάλλει στην απόφαση για το εάν απαιτείται βιοψία. Σήμερα, η Fusion περινεϊκή βιοψία επιτρέπει πιο στοχευμένη λήψη ιστού, αξιοποιώντας τα ευρήματα της μαγνητικής, ενώ έχει περιορίσει σημαντικά τόσο τα ψευδώς αρνητικά αποτελέσματα όσο και τον κίνδυνο λοιμώξεων που συνδεόταν με παλαιότερες τεχνικές.
Σταδιοποίηση και ρομποτική χειρουργική αντιμετώπιση
Σε περίπτωση που η βιοψία επιβεβαιώσει κακοήθεια, ακολουθεί η σταδιοποίηση της νόσου με τις απαραίτητες απεικονιστικές εξετάσεις. Στη χειρουργική αντιμετώπιση, η ρομποτική προσέγγιση αποτελεί πλέον βασικό εργαλείο, προσφέροντας στον χειρουργό μεγαλύτερη ακρίβεια κινήσεων και δυνατότητα καλύτερης διατήρησης της εγκράτειας και, όπου αυτό είναι ογκολογικά εφικτό, των νεύρων που σχετίζονται με τη στύση.
Η σημασία της έγκαιρης διάγνωσης
Η έγκαιρη διάγνωση είναι καθοριστική. Όταν ο καρκίνος του προστάτη εντοπίζεται σε πρώιμο στάδιο, οι δυνατότητες αντιμετώπισης και διατήρησης της ποιότητας ζωής του ασθενούς είναι σημαντικά καλύτερες. Για αυτό και η συστηματική παρακολούθηση, ιδιαίτερα μετά τα 50, δεν πρέπει να παραμελείται.
