Η κατανάλωση ορισμένων συντηρητικών, που χρησιμοποιούνται ευρέως στα τρόφιμα, σχετίζεται με ελαφρώς υψηλότερη συχνότητα εμφάνισης καρκίνου και διαβήτη, σύμφωνα με δύο μεγάλης κλίμακας γαλλικές μελέτες που δημοσιεύoνται σήμερα.
Η πρώτη μελέτη, που δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση BMJ, διαπίστωσε «πολλαπλούς συσχετισμούς μεταξύ των συντηρητικών που χρησιμοποιούνται ευρέως σε επεξεργασμένα τρόφιμα και ποτά στην ευρωπαϊκή αγορά (...) και μιας υψηλότερης συχνότητας εμφάνισης καρκίνων», ιδιαίτερα του καρκίνου του μαστού και του προστάτη.
Η δεύτερη μελέτη, που διεξήχθη από την ίδια ομάδα του Γαλλικού Εθνικού Ινστιτούτου Υγείας και Ιατρικής Έρευνας (Inserm) και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nature Communications, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι υπήρχαν «συσχετισμοί μεταξύ υψηλότερης συχνότητας εμφάνισης διαβήτη τύπου 2 και μεγαλύτερης κατανάλωσης αρκετών συντηρητικών που χρησιμοποιούνται συνήθως».
Ενώ αυτές οι δύο μελέτες δεν αποδεικνύουν άμεση αιτιώδη σύνδεση μεταξύ αυτών των ασθενειών και της κατανάλωσης των εν λόγω προσθέτων, η ισχυρή μεθοδολογία τους παρέχει σημαντικά στοιχεία προς αυτή την κατεύθυνση.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής την επιδημιολόγο Ματίλντ Τουβιέ, βάσισαν τα ευρήματά τους σε μια μελέτη μιας μεγάλης ομάδας Γάλλων –πάνω από 100.000– που παρακολουθούνταν για αρκετά χρόνια με τακτικά ερωτηματολόγια σχετικά με τη διατροφή τους και λεπτομερή δεδομένα για τη σύσταση των προϊόντων που κατανάλωναν.
Κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η κατανάλωση διαφόρων συντηρητικών –ιδιαίτερα σορβικών, θειωδών και νιτρωδών– σχετίζεται με υψηλότερη συχνότητα εμφάνισης καρκίνου.
Η ισχυρότερη συσχέτιση είναι μεταξύ του νιτρώδους νατρίου (E250) και του καρκίνου του προστάτη, αυξάνοντας τον κίνδυνο κατά περίπου το ένα τρίτο.
Αυτό το επίπεδο κινδύνου παραμένει περιορισμένο σε ατομικό επίπεδο –για σύγκριση, το κάπνισμα αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου του πνεύμονα κατά περισσότερο από 15 φορές σε μανιώδεις καπνιστές–, αλλά σε συλλογικό επίπεδο αντιπροσωπεύει σημαντικό αριθμό επιπλέον ασθενειών, δεδομένης της ευρείας παρουσίας αυτών των προσθέτων στα τρόφιμα.
Και, σε σύγκριση με τον καρκίνο, οι κίνδυνοι που σχετίζονται με τα συντηρητικά μερικές φορές εμφανίζονται μεγαλύτεροι για τον διαβήτη. Έτσι, η τακτική κατανάλωση σορβικού καλίου (E202) σχετίζεται με διπλάσια συχνότητα εμφάνισης αυτής της πάθησης.
Αυτά τα ευρήματα υποστηρίζουν πολιτικές δημόσιας υγείας που προωθούν προϊόντα «τα οποία περιορίζουν τη χρήση περιττών συντηρητικών και προσθέτων», καταλήγουν οι ερευνητές, σε ένα πλαίσιο όπου οι αρνητικές επιπτώσεις των υπερεπεξεργασμένων τροφίμων γίνονται ολοένα και πιο καλά τεκμηριωμένες.
