Στις 15 Μαΐου ο Αμερικανικός Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) ανήρτησε την απόφασή του για το αλεύρι Tara, τονίζοντας πως δεν πληροί τα πρότυπα του γενικά αναγνωρισμένου ως ασφαλούς τροφίμου (GRAS), αλλά αντίθετα αποτελεί μη εγκεκριμένο πρόσθετο τροφίμων.
Είχε προηγηθεί επιστολή από τοξικολόγο του Κέντρου για την Ασφάλεια των Τροφίμων και την Εφαρμοσμένη Διατροφή (CFSAN) του Οργανισμού στις 10 Απριλίου, που περιέγραφε αναλυτικά τα προβλήματα με το αλεύρι Tara.
«Τα σοβαρά ανεπιθύμητα συμβάντα και οι ηπατικές βλάβες με τρόφιμα που περιέχουν αλεύρι Tara εγείρουν σοβαρά ερωτήματα σχετικά με την ασφάλειά του.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
»Τα διαθέσιμα δεδομένα δεν επαρκούν αυτή τη στιγμή για να υποστηρίξουν την ασφάλεια του αλεύρου για χρήση ως συστατικό τροφίμων που θα καταναλωθεί από το ευρύ κοινό. Επί του παρόντος, δεν υπάρχουν διεθνώς αναγνωρισμένα πρότυπα ή προδιαγραφές τροφίμων που να υποστηρίζουν την ασφαλή επεξεργασία και κατανάλωση του αλεύρου Tara ως συστατικό τροφίμων».
Υπενθυμίζεται πως το συγκεκριμένο αλεύρι ήταν συστατικό στα «Daily Harvest French Lentil + Leek Crumbles» και στα «Revive Superfoods’ Mango & Pineapple Smoothies», τα οποία ευθύνονταν για την ασθένεια περίπου 500 ανθρώπων στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά το 2022.
Τι είναι το αλεύρι Τara
To Tara είναι γένος ανθοφόρων φυτών της οικογένειας των ψυχανθών, ενώ τα δέντρα του - γνωστά κι ως χαρουπιές του Περού ή αγκαθωτά χαρουπιά - καλλιεργούνται στη Νότια Αμερική.
Το φυτό αυτό είναι συγγενικό με τη μηδική, το τριφύλλι, τα φασόλια, τις φακές, τα λούπινα, τα μπιζέλια, τα φιστίκια, το χαρουπόμελο, το μεσκίτη και το ταμάρι, όπως εξηγεί ο Donald Schaffner, Ph.D., διακεκριμένος καθηγητής μικροβιολογίας τροφίμων στο Πανεπιστήμιο Rutgers στο New Brunswick του New Jersey.
Το Tara καλλιεργείται για διάφορους σκοπούς, μεταξύ άλλων ως πρόσθετο τροφίμων που περιλαμβάνεται κυρίως σε προϊόντα ως κόμμι, το οποίο δρα ως σταθεροποιητής ή πηκτικό.
«Τα ψυχανθή αυτού του φυτού, όπως και πολλά άλλα φυτά, μπορούν να γίνουν αλεύρι. Το αλεύρι Tara είναι ένα σχετικά νέο προϊόν που δεν καταναλώνεται ευρέως», λέει ο Schaffner.
