Όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση του υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, έπειτα από πρωτοβουλία της υπουργού Εργασίας, Έφης Αχτσιόγλου, η Ειδική Επιστημονική Επιτροπή για τον προσδιορισμό των ποσοστών αναπηρίας και των μη αναστρέψιμων παθήσεων συνεδρίασε, στις 6 Φεβρουαρίου 2018, προκειμένου να επανεξετάσει παλαιότερη εισήγησή της. Το υπουργείο διευκρινίζει ότι με την τροποποιούμενη απόφαση αυξάνονται οι παθήσεις που χαρακτηρίζονται ως μη αναστρέψιμες και για τις οποίες η διάρκεια αναπηρίας των ασφαλισμένων καθορίζεται επ' αόριστον από 43 που ήταν έως το 2017, σε περισσότερες από 140, «αποδεικνύοντας έμπρακτα την καθημερινή μέριμνα της κυβέρνησης για τα άτομα με αναπηρίες».
Συγκεκριμένα, προστίθενται οι παρακάτω παθήσεις:
Δυσμενείς, από πλευράς πρόγνωσης, μορφές σκλήρυνσης κατά πλάκας (πρωτοπαθώς προϊούσα μορφή, περιπτώσεις δευτεροπαθώς προϊούσας μορφής), με υπολειμματική κινητική σημειολογία (ημιπάρεση-ημιπληγία, παραπάρεση-παραπληγία, τετραπάρεση-τετραπληγία, παρεγκεφαλιδική συνδρομή, δυστονία, κ.λπ.) με Π.Α. ≥ 67%, μετά από δύο διετείς κρίσεις.
Γενετικά σύνδρομα του χρωμοσώματος.
Σύνδρομο Επίκτητης Ανοσολογικής Ανεπάρκειας επιπέδου 3.
Πάσχοντες από έλλειψη παραγόντων πήξεως και συγγενείς αιμορραγικές διαθέσεις που επιμολύνθηκαν, κατά τη διάρκεια θεραπείας τους από ηπατίτιδες και λοιπά λοιμώδη νοσήματα.
Ιδιοπαθής πνευμονική υπέρταση σοβαρού βαθμού (πίεση πνευμονικής αρτηρίας >70mmΗg) διαγνωσμένη με δεξιό μαρασμό και μετά από διερεύνηση για αποκλεισμό άλλων παθήσεων με επηρεασμό λειτουργικής δεξιάς κοιλίας και πνευμόνων, μετά από δύο κρίσεις.
Παραγκεφαλικο-αμφιβληστροειδή αιμογγειοβλαστωμάτωση (σύνδρομο von HIPPEL-LINDAU).
