Στις αχανείς -και δύσκολα βιώσιμες- εκτάσεις της δυτικής Κίνας, όπου η γεωργία αποτελεί διαχρονική πρόκληση λόγω της ξηρασίας, και των φτωχών εδαφών, οι επιστήμονες δοκιμάζουν μια νέα γενιά καλλιεργειών που υπόσχεται να αλλάξει τα δεδομένα.
Πρόκειται για το τριτικάλε, ένα υβρίδιο σιταριού και σίκαλης, το οποίο καλλιεργείται στην έρημο της Σιντζιάνγκ, με στόχο την παραγωγή τροφής και ζωοτροφών ακόμη και σε ιδιαίτερα αντίξοες συνθήκες.
Τι είναι το υβριδικό φυτό «τριτικάλε»
Το φυτό τριτικάλε, εντυπωσιάζει όχι μόνο για την ανθεκτικότητά του αλλά και για το μέγεθός του. Ορισμένες ποικιλίες μπορούν να ξεπεράσουν το 1,5 μέτρο σε ύψος, δημιουργώντας πυκνή βλάστηση που περιορίζει την ανάπτυξη ζιζανίων και αυξάνει την παραγωγή φυτικής μάζας. Η ποικιλία Zhongsi 1048, που καλλιεργείται σε πειραματικές εκτάσεις στην περιοχή Κασγκάρ, μπορεί να φτάσει σχεδόν τα 1,6 μέτρα, προσφέροντας σημαντικές ποσότητες βλάστησης.
Το τριτικάλε δημιουργήθηκε από την ένωση σιταριού και σίκαλης και έτσι συνδυάζει τα πλεονεκτήματα και των δύο φυτών. Από το σιτάρι διατηρεί την παραγωγικότητα και την ποιότητα του καρπού, ενώ από τη σίκαλη κληρονομεί την ικανότητα προσαρμογής σε δύσκολα περιβάλλοντα, όπως αμμώδη, ξηρά ή φτωχά εδάφη.
«Είναι ανθεκτικό στο φτωχό έδαφος, στο κρύο, στην ξηρασία, στον άνεμο και στην άμμο», δήλωσε ο Kuang Feiting, εκτελεστικός διευθυντής της Xinjiang Maishengdao Biotechnology, εταιρείας που συμμετέχει στο συγκεκριμένο πρόγραμμα.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, το τριτικάλε απέδωσε σχεδόν 11,5 τόνους σιταριού ανά 10 στέμματα, ποσότητα που αντιστοιχεί σχεδόν στο διπλάσιο της μέσης εθνικής απόδοσης που καταγράφηκε στην Κίνα την προηγούμενη χρονιά.
Η απόδοση αυτή το καθιστά ιδιαίτερα ελκυστικό για περιοχές όπου οι παραδοσιακές καλλιέργειες δυσκολεύονται να επιβιώσουν.
Εχει καλύτερη απόδοση σε δυσμενείς συνθήκες
Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι σε κανονικές συνθήκες το τριτικάλε μπορεί να έχει παρόμοιες αποδόσεις με το σιτάρι. Ωστόσο, όταν οι συνθήκες γίνονται δυσμενείς, όπως σε περιόδους περιορισμένης διαθεσιμότητας νερού ή σε εδάφη με χαμηλά επίπεδα αζώτου, το υβρίδιο μπορεί να παρουσιάσει σημαντικό πλεονέκτημα.
Παράλληλα, η καλλιέργεια του τριτικάλε φαίνεται να συμβάλλει στη βελτίωση εδαφών τα οποία δεν διαθέτουν βλάστηση. Σε πειραματικές εκτάσεις, οι ερευνητές αναφέρουν ότι μέσα σε έξι μήνες η περιοχή παρουσίασε σημαντική αύξηση της βλάστησης, ενώ τα επίπεδα αλατότητας(αλμυρότητας) του εδάφους μειώθηκαν.
{https://www.youtube.com/watch?v=Ml_9jCUqimI}
Σημαντικό εργαλείο για το μέλλον της γεωργίας
Η Κίνα επενδύει τα τελευταία χρόνια στην αξιοποίηση δύσκολων γεωργικών εκτάσεων στην έρημο Σιντζιάνγκ, επιδιώκοντας να αυξήσει την παραγωγή τροφίμων και ζωοτροφών. Ωστόσο, η προσπάθεια αυτή συνοδεύεται από σημαντικές προκλήσεις, καθώς οι ακραίες καιρικές συνθήκες, η έλλειψη νερού και τα αλατούχα-αλκαλικά εδάφη εξακολουθούν να αποτελούν μεγάλα εμπόδια.
Πίσω από το εγχείρημα βρίσκεται και η επιρροή του διάσημου Κινέζου γεωπόνου Γιουάν Λονγκπίνγκ, γνωστού ως «πατέρα του υβριδικού ρυζιού»,. Η φιλοσοφία της αξιοποίησης της γενετικής για την αντιμετώπιση επισιτιστικών προκλήσεων αποτελεί βασικό άξονα της κινεζικής γεωργικής έρευνας.
Το τριτικάλε δεν αποτελεί μια μαγική λύση για την ερημοποίηση, όμως οι επιστήμονες θεωρούν ότι μπορεί να αποτελέσει ένα σημαντικό εργαλείο για τη γεωργία του μέλλοντος. Σε έναν κόσμο όπου η κλιματική αλλαγή αυξάνει την πίεση στις καλλιεργήσιμες εκτάσεις, καλλιέργειες με μεγαλύτερη ανθεκτικότητα ίσως διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο.































