Συνηθίζουμε να βλέπουμε την κοκαΐνη, ως κακή, παράνομη και βλαβερή για την υγεία του ατόμου και της κοινωνίας γενικότερα και παραβλέπουμε τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει στο φυσικό περιβάλλον η διακίνησής της. Μέχρι στιγμής αυτός ο αντίκτυπος έχει εξεταστεί μόνο περιστασιακά.
Τώρα, επιστήμονες από πανεπιστήμια στις ΗΠΑ εξέτασαν το πώς οι διάφορες πολιτικές αποφάσεις και οι επιχειρήσεις επιβολής του νόμου επηρεάζουν την στρατηγική λειτουργίας των διακινητών κοκαΐνης και την επίδραση που έχει η διακίνηση σε εκείνες τις περιοχές της Κεντρικής Αμερικής που παρέχουν καταφύγιο για πτηνά που ζουν στο δάσος. Αυτό που βρήκαν ήταν ότι, μετά από κατασχέσεις κοκαΐνης και άλλες επιχειρήσεις κατά των ναρκωτικών, αυξήθηκε η διακίνηση σε πέντε από τις σημαντικότερες δασικές περιοχές γνωστές ως Five Great Forests στην Κεντρική Αμερική.
Το λαθρεμπόριο κοκαΐνης μπορεί να οδηγήσει σε αποψίλωση των δασών για διάφορους λόγους, αποκαλύπτει η δημοσίευση στο Nature Sustainability. Μπορεί να υπάρξει παράνομο άνοιγμα τόσο δρόμων όσο και λωρίδων προσγείωσης ελικοπτέρων ή αεροσκαφών για τη μετακίνηση των αποστολών και συνοδεύεται από επέκταση βοσκοτόπων για βοοειδή για τη διευκόλυνση του ξεπλύματος βρώμικου χρήματος. Η παραγωγή και το λαθρεμπόριο κοκαΐνης συνδέεται επίσης με την παράνομη εξόρυξη, η οποία έχει επίσης εξαιρετικά επιζήμιες επιπτώσεις στο περιβάλλον.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν τηλεπισκόπηση για να εντοπίσουν μοναδικά πρότυπα αποψίλωσης των δασών που μπορούν να αποδοθούν στη διακίνηση ναρκωτικών και διαπίστωσαν ότι το 15-30% της ετήσιας αποψίλωσης των δασών στη Νικαράγουα, την Ονδούρα και τη Γουατεμάλα μπορεί να αποδοθεί μόνο στη διακίνηση κοκαΐνης. Οι εστίες αποψίλωσης των δασών αντιστοιχούν επίσης χωρικά σε κόμβους διακίνησης, αν και αυτές οι εστίες μετατοπίζονται συνεχώς καθώς οι διακινητές για να αποφύγουν επιχειρήσεις καταπολέμησης των ναρκωτικών μετακινούνται σε όλο και σε πιο απομακρυσμένες, δασικές περιοχές όπου μποορύν να κρύβουν μυστικές δραστηριότητες.
Αυτή η νέα έρευνα προχωρά περισσότερο εξετάζοντας τι σημαίνουν αυτές οι επιπτώσεις για τα πουλιά, καθώς τα 2/3 των περιοχών που είναι πιο σημαντικές για τα πουλιά του δάσους - συμπεριλαμβανομένων 67 ειδών αποδημητικών πτηνών που αναπαράγονται στις ΗΠΑ και τον Καναδά και διαχειμάζουν στην Κεντρική Αμερική - διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο από δραστηριότητες διακίνησης κοκαΐνης, σύμφωνα με τη μελέτη. Για παράδειγμα, το 90% του παγκόσμιου πληθυσμού της απειλούμενης με εξαφάνιση χρυσομάγουλης τσούχας και το 70% της χρυσόφτερης τσούχας αλλά και του μικρού ωδικού πτηνού Philadelphia vireos διαχειμάζουν σε αυτά τα ευάλωτα τοπία.
«Ένα στα πέντε μεταναστευτικά είδη που διαχειμάζουν στην Κεντρική Αμερική ερχόμενα από τη Βόρεια Αμερική μετρούν τουλάχιστον το ήμισυ του παγκόσμιου πληθυσμού τους σε περιοχές που διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο διακίνησης ναρκωτικών», δήλωσε η επικεφαλής συγγραφέας της δημοσίευσης Δρ Amanda Rodewald, ανώτερη διευθύντρια του Κέντρου Μελετών για τον Πληθυσμό των Πτηνών στο Cornell Lab of Ornithology. Σε αυτά περιλαμβάνεται για παράδειγμα, η τσούχα με τα χρυσαφένια μάγουλα, που ταξινομείται ως είδος υπό εξαφάνιση στις ΗΠΑ και ως απειλούμενο από την Κόκκινη Λίστα της IUCN.
Αν και αναγνωρίζουν ότι δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις, οι επιστήμονες λένε ότι οι συμβατικές στρατηγικές που βασίζονται στις κατασχέσεις κοκαΐνης είναι μέρος του προβλήματος, καθώς αναγκάζουν τους διακινητές να μεταφέρουν τις δραστηριότητές τους σε νέες περιοχές, οι οποίες συχνά έχουν υψηλή αξία βιοποικιλότητας.
Μια εναλλακτική προσέγγιση που προτείνουν οι επιστήμονες είναι η συνεργασία με τις αυτόχθονες κοινότητες σε αυτά τα τοπία και η βοήθεια τους να αποτρέψουν την εγκατάσταση των διακινητών. Οι στρατηγικές θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν «την ενίσχυση της διαφάνειας και του κράτους δικαίου, τη βελτίωση των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας γης και τη μείωση της φτώχειας».
Η παραγωγή και η διακίνηση κοκαΐνης, η οποία περιλαμβάνει την καλλιέργεια των φυτών κόκας στη Νότια Αμερική, την επεξεργασία και τη ναυτιλία, έχει τεράστιο περιβαλλοντικό αντίκτυπο και δεν πρόκειται να λυθεί εν μία νυκτί. Όμως, όπως επισημαίνει η Rodewald, οι πολιτικές των ΗΠΑ, που είναι μακράν ο μεγαλύτερος εισαγωγέας, επιδεινώνουν αυτές τις επιπτώσεις.
