Ο κ.Ξυδάκης σημείωσε, ότι η Ελλάδα πιστεύει πως “τα hotspots για υποδοχή και ταυτοποίηση των προσφύγων πρέπει να γίνουν στην Τουρκία και οι πρόσφυγες πρέπει να μπορούν να μοιραστούν στις χώρες υποδοχής, σύμφωνα με τις ποσοστώσεις”.
“Δεν πρέπει να τους αφήνουμε να μπαίνουν στη θάλασσα, γεγονός το οποίο έχει δύο κινδύνους, αφενός να πνιγούν και αφετέρου να ανθεί το δίκτυο της λαθραίας διακίνησης”, είπε ο Αν. Υπουργός, διαψεύδοντας, ότι η χώρα δέχεται πιέσεις να “ανοίξει” ο Έβρος.
“Δεν τίθεται θέμα να ανοίξει ο Έβρος”, ανέφερε, ενώ απαντώντας σε ερώτηση για την τοποθέτηση της Γερμανίδας Καγκελαρίου υπέρ της αλλαγής της συνθήκης του Δουβλίνου, είπε ότι “είναι φυσικό να μας ενδιαφέρει μια προσαρμογή των συμφωνιών, γιατί η συμφωνία του Δουβλίνου έχει φανεί εν τοις πράγμασι ατελέσφορη”
“Η Ελλάδα έχει διαχρονικές προτάσεις για την αλλαγή στη συμφωνία του Δουβλίνου, γιατί οι όροι επανεισδοχής είναι εναντίον της χώρας μας, γιατί δεχόμαστε μια μεγάλη ροή με πρόσφυγες και οικονομικούς μετανάστες”, είπε ο κ.Ξυδάκης, εκφράζοντας την άποψη ότι “οι διμερείς συμφωνίες της Ένωσης με την Τουρκία και το Πακιστάν δεν τηρούνται και η Ευρώπη δεν ασκεί αποτελεασματικούς διαύλους επανεισδοχής των οικονομικών μεταναστών”. “Οι χώρες από τις οποίες προέρχονται οι οικονομικοί μετανάστες πρέπει να δεχτούν μια συμφωνία σε ενωσιακό επίπεδο”, επισήμανε.
Σχολιάζοντας τη χθεσινή αναφορά του Γάλλου προέδρου στην Ελλάδα, ο κ.Ξυδάκης είπε ότι “δεν θα προέβαινε σε έναν τέτοιο έπαινο, δεν θα έπαιρνε στους ώμους του τον κ.Τσίπρα, αν δεν είχε το δεδομένο των 4 αλλεπάλληλων νικών στην Ελλάδα”.
Παράλληλα εξέφρασε την άποψη, ότι “ο ξένος παράγων αναγνωρίζει ότι κυρίαρχος του παιχνιδιού είναι ο Τσίπρας με απείρως πιο ενισχυμένη τη θέση του σε σχέση με τις εκλογές του Ιανουαρίου” και ότι όλο αυτό το τοπίο “καθορίζει τον τρόπο που θα ανασυγκροτηθεί η συντηρητική παράταξη”, για την οποία εκτίμησε ότι “βρίσκεται σε μια φάση εσωστρέφειας και αναδιάρθρωσης, αναζήτησης ηγεσίας και φυσιογνωμίας”.
Απαντώντας σε ερώτηση για την ανασκαφή στην Αμφίπολη, ο κ.Ξυδάκης είπε, ότι “η περίπτωση της Αμφιπόλεως έχει μπει στο σωστό κανάλι, δηλαδή αναγνωρίζεται από όλους η σημασία του μνημείου” και προσέθεσε ότι “οι διαφωνίες πρέπει να αφορούν τους επιστήμονες, στο επιστημονικό επίπεδο η συζήτηση πρέπει να διεξάγεται με τεκμηρίωση και όχι με υπερερμηνείες, που μερικές ερεθίζουν, γαργαλούν τις προσδοκίες της κοινής γνώμης, ενώ η πολιτεία να διασφαλίσει τη συντήρηση και την ανάδειξη του μνημείου και τους πόρους και τις προϋποθέσεις για την σοβαρή και τεκμηριωμένη επιστημονική έρευνα”.
