Η νέα τουρκική κίνηση με την ανακήρυξη θαλάσσιων πάρκων στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο επαναφέρει με ένταση στο προσκήνιο τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και, σύμφωνα με τον εκπρόσωπο Τύπου του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής, Κώστα Τσουκαλά, καταδεικνύει τα όρια της πολιτικής των «ήρεμων νερών».
Σε άρθρο του στη Real News, ο κ. Τσουκαλάς υποστηρίζει ότι η τουρκική στρατηγική δεν περιορίζεται πλέον σε επίπεδο ρητορικής, αλλά αποκτά σταδιακά συγκεκριμένα χαρακτηριστικά μέσα από χάρτες, διοικητικές αποφάσεις και διεθνείς πρωτοβουλίες.
Όπως αναφέρει, η ανακήρυξη των δύο θαλάσσιων πάρκων από την Άγκυρα συνδέεται με μια ευρύτερη προσπάθεια αμφισβήτησης ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, καθώς, κατά την εκτίμησή του, δεν αναγνωρίζεται η επήρεια ελληνικών νησιών, μεταξύ των οποίων το Καστελόριζο, η Σαμοθράκη και η Λήμνος.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ο εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ χαρακτηρίζει την εξέλιξη «κλιμάκωση» και όχι μια απλή επικοινωνιακή αντιπαράθεση, υποστηρίζοντας ότι απαιτείται σαφής και αποφασιστική ελληνική απάντηση.
Αναλυτικά το άρθρο:
«Η νέα τουρκική πρόκληση με την ανακήρυξη θαλάσσιων πάρκων στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο δεν αφήνει περιθώρια για αυταπάτες. Το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» δεν είναι πλέον απλώς μια ακραία ρητορική της Άγκυρας για εσωτερική κατανάλωση. Μετατρέπεται βήμα-βήμα σε εφαρμοσμένη πολιτική, που αμφισβητεί με θράσος ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα.
Η Τουρκία, με τα δύο θαλάσσια πάρκα που καθορίζει, δεν αναγνωρίζει την επήρεια του Καστελόριζου, της Σαμοθράκης και της Λήμνου και επιχειρεί να εντάξει στους σχεδιασμούς της περιοχές που αφορούν ελληνική υφαλοκρηπίδα, ΑΟΖ, ακόμη και δικαιώματα που απορρέουν από το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας. Δεν πρόκειται για επικοινωνιακή πρόκληση. Πρόκειται για κλιμάκωση που απαιτεί απάντηση.
Και εδώ αποκαλύπτεται το αδιέξοδο της εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης Μητσοτάκη.
Για χρόνια καλλιεργήθηκε το αφήγημα των «ήρεμων νερών». Η κυβέρνηση παρουσίασε την στιγμιαία ηρεμία ως απόδειξη επιτυχίας, την ώρα που η Τουρκία συνέχιζε να οικοδομεί μεθοδικά τη στρατηγική της, να διεθνοποιεί τις διεκδικήσεις της και να αναβαθμίζει τη γεωπολιτική της θέση.
Η χώρα μας ξόδεψε σημαντικό διπλωματικό και στρατηγικό κεφάλαιο χωρίς αντίκρισμα. «Έπαιξε όλα της τα λεφτά» στη σχέση με τις Ηνωμένες Πολιτείες, διεύρυνε τη στρατιωτική συνεργασία και ανέλαβε πρωτοβουλίες σε διεθνή μέτωπα. Όμως αυτές οι επιλογές δεν μεταφράστηκαν σε στήριξη στην Ελλάδα. Τώρα , ο Έλληνας Πρωθυπουργός εμφανίζεται να παρακαλά μάταια για μια σύνάντηση με τον Πρόεδρο Τράμπ.Το ερώτημα παραμένει: τι απέδωσε αυτή η στρατηγική όταν η Τουρκία αμφισβητεί ευθέως ελληνικά δικαιώματα χωρίς να υπάρχει στήριξη από τους συμμάχους μας;
Αντί να υπάρχει ισορροπία ισχύος και αλληλοσεβασμός , η Άγκυρα αναβαθμίζεται και αποθρασύνεται . Ενισχύει τις αμυντικές της συνεργασίες, αποκτά μεγαλύτερο γεωπολιτικό βάρος και εμφανίζεται με αυξημένη αυτοπεποίθηση απέναντι στην Ελλάδα.
Δεν είναι η πρώτη προειδοποίηση. Προηγήθηκε το τουρκολιβυκό μνημόνιο. Ακολούθησε η παρεμπόδιση της πόντισης του ηλεκτρικού καλωδίου ανοικτά της Κάσου. Συνέχισε με την κατάθεση χαρτών που αποτυπώνουν το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας». Τώρα έρχονται τα θαλάσσια πάρκα, η αντίδραση του τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών στο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο των ΑΠΕ που ανακοίνωσε η ελληνική κυβέρνηση και φαίνεται να έπεται και η νομοθέτηση της «Γαλάζιας Πατρίδας». Όλα αυτά συγκροτούν μια αλυσίδα γεγονότων και όχι μεμονωμένες εξαιρέσεις προκλητικότητας.
Η σταδιακή αποτύπωση του δόγματος της «Γαλάζιας Πατρίδας» σε χάρτες, διοικητικές πράξεις και διεθνείς πρωτοβουλίες δημιουργεί τον κίνδυνο παγίωσης μιας νέας πραγματικότητας, εάν η Ελλάδα δεν απαντήσει έγκαιρα, θεσμικά και αποφασιστικά. Η ανοχή σε κάθε νέο βήμα πρόκλησης αυξάνει το κόστος της επόμενης αντίδρασης.
Η μονοδιάστατη πολιτική του κατευνασμού δεν μπορεί να αποτελεί εθνική στρατηγική. Το να γυρνάς το μάγουλο συνεχώς δεν είναι εξωτερική πολιτική.
Η Ελλάδα χρειάζεται ξανά ενεργητική, πολυδιάστατη και διεκδικητική εξωτερική πολιτική. Να μην περιμένει την επόμενη κίνηση της Τουρκίας, αλλά να διαμορφώνει η ίδια τις εξελίξεις. Να οικοδομεί συμμαχίες, να δημιουργεί διπλωματικά σχήματα, να αξιοποιεί το ευρωπαϊκό της βάρος και να συνδέει κάθε αναβάθμιση των ευρωτουρκικών σχέσεων με τον σεβασμό του Διεθνούς Δικαίου.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να παραμένει θεατής όταν αμφισβητούνται δικαιώματα κράτους-μέλους της. Η Ελλάδα πρέπει να απαιτήσει έμπρακτη ευρωπαϊκή στήριξη και να θέσει άμεσα το ζήτημα ευρωπαϊκών κυρώσεων απέναντι σε μονομερείς ενέργειες που παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο και αμφισβητούν κυριαρχικά δικαιώματα χώρας-κράτους μέλους της ΕΕ. Να μην αποδεχτούμε άλλο την πολιτική των ίσων αποστάσεων.
Απέναντι στη λογική της αναμονής και της διαχείρισης, το ΠΑΣΟΚ έχει διαμορφώσει μια διαφορετική εθνική στρατηγική: ενεργητική διπλωματία, ισχυρή παρουσία στην Ευρώπη, σαφείς κόκκινες γραμμές και καμία ανοχή στη δημιουργία τετελεσμένων.
Τα «ήρεμα νερά» τελείωσαν. Η καλή γειτονία με την Τουρκία και η εμπιστοσύνη χτίζονται με αμοιβαίο σεβασμό, όχι με αδράνεια και λογικές «αυτόματου πιλότου».
Και η χώρα χρειάζεται μια εξωτερική πολιτική με βάθος που δεν θα ακολουθεί τις εξελίξεις, αλλά θα τις διαμορφώνει με στόχο την παγίωση της ειρηνικής συνύπαρξης με την Τουρκία και τη διασφάλιση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων».
