Στη Μητρόπολη Αθηνών πραγματοποιείται αυτή την ώρα η εξόδιος ακολουθία του Ιωάννη Βαρβιτσιώτη. Το φέρετρο με τη σορό του έφτασε τυλιγμένο με την ελληνική σημαία, ενώ πλήθος πολιτικών άρχισε να καταφθάνει στην εκκλησία.
Στη Μητρόπολη βρίσκονται οι Κώστας Τασούλας, Κυριάκος Μητσοτάκης, Νικήτας Κακλαμάνης, ο Απόστολος Κακλαμάνης, ο Προκόπης Παυλόπουλος, ο Αντώνης Σαμαράς (ο οποίος αποχώρησε γρήγορα, πριν την άφιξη του Κυριάκου Μητσοτάκη), ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ο Χάρης Δούκας, ο Άδωνις Γεωργιάδης, ο Τάκης Θεοδωρικάκος, ο Παύλος Μαρινάκης, ο Κωστής Χατζηδάκης κι αρκετοί βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας.
Η κηδεία του θα γίνει, στη συνέχεια, στο Α’ Νεκροταφείο.
Τον επικήδειο λόγο αναμένεται να εκφωνήσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης, τιμώντας την πολυετή πολιτική διαδρομή του.
{https://exchange.glomex.com/video/v-dkg10njgc93t?integrationId=40599y14juihe6ly}
Το βιογραφικό του Γιάννη Βαρβιτσιώτη
Γιος του δικηγόρου και βουλευτή του Λαϊκού Κόμματος Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη.
Το 1958, άρχισε να δικηγορεί στην Αθήνα και το 1960 ανακηρύχθηκε διδάκτωρ της Νομικής Σχολής Αθηνών, ενώ παράλληλα ήταν συνεργάτης στην έδρα του Εμπορικού Δικαίου.
Το 1961, εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής με το ψηφοδέλτιο της ΕΡΕ στη Β’ περιφέρεια της Αθήνας. Το ίδιο έτος ήταν μέλος της Επιτροπής Διεθνών Σχέσεων και της Επιτροπής Συντάξεως Κώδικος Δεοντολογίας του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών.
Από το 1961 έως το 1963, διατέλεσε γραμματέας του προεδρείου της Βουλής και από το 1962 έως το 1967 μόνιμο μέλος της Ελληνικής Αντιπροσωπείας στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Συνδέσεως Ελλάδας-ΕΟΚ.
Το 1963, ήταν γραμματέας της Επιτροπής για την Αναθεώρηση του Συντάγματος.
Την περίοδο 1965-1967, ήταν κοσμήτορας της Βουλής.
Κατά τη διάρκεια της απριλιανής δικτατορίας συνελήφθη και κρατήθηκε στη φυλακή για τέσσερις μήνες.
Το 1974, ήρθε πρώτος σε σταυρούς σε όλη την Ελλάδα στις πρώτες μετά τη μεταπολίτευση εκλογές, στις οποίες συμμετείχε με το ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας. Την ίδια χρονιά, ανέλαβε για πρώτη φορά κυβερνητικό αξίωμα ως υφυπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας υπό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή.
Το 1975, διατέλεσε μέλος της Επιτροπής για την Αναθεώρηση του Συντάγματος.
Ήταν επικεφαλής των ελληνικών αντιπροσωπειών στη σύνοδο του ΟΟΣΑ το 1975 και στη 4η σύνοδο της UNCTAD το 1977.
Υπήρξε γενικός γραμματέας της κοινοβουλευτικής ομάδας της ΝΔ από το 1985 και κοινοβουλευτικός της εκπρόσωπος στη Βουλή.
Το διάστημα 1989-1996, διετέλεσε αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ).
Τον Δεκέμβριο του 1989, εξελέγη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της ΝΔ.
Στις 15 Δεκεμβρίου 1989, εξελέγη μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΝΔ.
Στις 3 Νοεμβρίου 1993, διεκδίκησε την προεδρία της ΝΔ, αλλά ηττήθηκε από τον Μιλτιάδη Έβερτ.
Τον Απρίλιο του 1994, στο 3ο Συνέδριο της ΝΔ, ανακηρύχθηκε επισήμως αντιπρόεδρος του κόμματος, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1997.
Στις 22 Αυγούστου 1994, μετά την ανασυγκρότηση του κομματικού μηχανισμού της ΝΔ, τοποθετήθηκε μέλος του νέου Πολιτικού Συμβουλίου του κόμματος.
Στις 24 Νοεμβρίου 1994, εξελέγη πρόεδρος της Ομάδας Κοινοβουλευτικού Ελέγχου (ΟΚΕ) της ΝΔ για θέματα σχετικά με το υπουργείο Εξωτερικών.
Τον Δεκέμβριο του 1997, ανέλαβε πρόεδρος του Ινστιτούτου Δημοκρατίας «Κωνσταντίνος Καραμανλής», επιστημονικού μη κερδοσκοπικού φορέα που ασχολείται με την ανάλυση και τη διατύπωση προτάσεων για πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά θέματα.
Το 2004, εξελέγη για πρώτη φορά ευρωβουλευτής ως επικεφαλής του ψηφοδελτίου της ΝΔ.
Τον Φεβρουάριο του 2010, ανανεώθηκε η θητεία του στην προεδρία του ΔΣ του Ινστιτούτου Δημοκρατίας «Κωνσταντίνος Καραμανλής», αλλά τον Αύγουστο του ίδιου έτους υπέβαλε παραίτηση, ολοκληρώνοντας δωδεκαετή θητεία.
