Πέθανε σε ηλικία 93 ετών την Κυριακή 2/8 ο πρώην υπουργός και ιστορικό στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας Ιωάννης Βαρβιτσιώτης.
Ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης αφήνει πίσω του τα τέσσερα παιδιά του, ενώ την Κυριακή 2/8 είχε τα γενέθλια του φεύγοντας από τη ζωή ήσυχος στο σπίτι του.
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 2 Αυγούστου του 1933 και φοίτησε στο Πειραματικό Σχολείο Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στη συνέχεια στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ της τότε Δυτικής Γερμανίας, με ειδίκευση στο Εταιρικό Δίκαιο. Με την επιστροφή του στην Αθήνα άρχισε να δικηγορεί και το 1960 αναγορεύτηκε διδάκτωρ της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, κατόπιν εισηγήσεως του καθηγητή Κωνσταντίνου Ρόκα. Την εποχή εκείνη γνωρίζεται τυχαία με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, γνώριμο του πατέρα του Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη, που είχε διατελέσει βουλευτής του Λαϊκού Κόμματος, ο οποίος και του ανέθεσε να συντάξει σχετικές εισηγήσεις προς κυβερνητικούς παράγοντες, ενώ λίγο αργότερα τον ορίζει υποψήφιο βουλευτή της ΕΡΕ στη Β΄ Περιφέρεια Αθηνών.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
{https://www.youtube.com/watch?v=L3QDU2RoN-U&pp=ygUnzpnPic6szr3Ovc63z4IgzpLOsc-BzrLOuc-Ez4POuc-Oz4TOt8-C}
Έτσι με τη βοήθεια και του οικογενειακού φίλου Γεωργίου Ράλλη, στις εκλογές του 1961 εκλέχθηκε αμέσως με την πρώτη φορά βουλευτής, επανεκλεγείς και στις εκλογές του 1963, του 1964 και στις υπόλοιπες που ακολούθησαν (στη Β΄ Αθηνών από το 1974 ως και το 1996 και Επικρατείας το 2000). Το 1963 συμμετείχε στα πλαίσια Προγράμματος Ξένων Ηγετών και Διεθνών Επισκεπτών του Αμερικανικού Υπουργείου Εξωτερικών, το οποίο είχε ξεκινήσει το 1951. Κατά την εκτίμηση της Αμερικανικής Πρεσβείας στην Αθήνα, ο Βαρβιτσίωτης μετά την επιστροφή από τις ΗΠΑ επέδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την αμερικανική εξωτερική πολιτική και για ζητήματα σχετικά με το ΝΑΤΟ. Την περίοδο της Δικτατορίας, και συγκεκριμένα ένα χρόνο μετά την επιβολή της, τον Ιούλιο του 1968, μαζί με άλλους βουλευτές, αρχίζει να προσυπογράφει ανακοινώσεις περί επανόδου της χώρας στη δημοκρατική ομαλότητα. Οι Αρχές του απαγορεύουν την έξοδο από τη χώρα, οπότε σε συνεννόηση με τους Γ. Ράλλη και Π. Παπαληγούρα συνδέεται με κλιμάκιο της οργάνωσης «Ελεύθεροι Έλληνες». Η σύνδεση όμως αυτή αποκαλύφθηκε και στις 9 Οκτωβρίου συνελήφθη. Μετά από ανάκριση που ακολούθησε στο ΕΑΤ/ΕΣΑ περιορίστηκε επί ένα πεντάμηνο σε πλήρη απομόνωση.
{https://www.youtube.com/watch?v=X825greOSWY&pp=ygUnzpnPic6szr3Ovc63z4IgzpLOsc-BzrLOuc-Ez4POuc-Oz4TOt8-C}
Μετά τη μεταπολίτευση, συμμετείχε ως υφυπουργός Εσωτερικών στη Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας 1974 και στις εκλογές του ίδιου έτους εκλεγείς και πάλι, με τη Νέα Δημοκρατία ανέλαβε ακολούθως υφυπουργός Εξωτερικών (1974 – 1975), υπουργός Εμπορίου (1975 – 1977),υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (1977-1980),υπουργός Εθνικής Αμύνης (Κυβέρνηση Συνεργασίας, 1989), Εμπορίου (Οικουμενική Κυβέρνηση, 1989), Εθνικής Άμυνας (1990-1993), Δικαιοσύνης (1992).
Διετέλεσε αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (1985-1996) και αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας (1994-1997). Το 1989 τάχθηκε κατά της παραπομπής του Ανδρέα Παπανδρέου. Στην πολιτική του καριέρα επέδειξε αξιόλογη κοινοβουλευτική δράση όπως γραμματέας του προεδρείου της Βουλής (1961-1963), γραμματέας της επιτροπής αναθεώρησης του Συντάγματος (1963), και κοσμήτορας της Βουλής (1965-1967). Υπήρξε επίσης μόνιμο μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στις εργασίες σύνδεσης Ελλάδας με την ΕΟΚ την περίοδο 1962-1967, λαμβάνοντας επίσης μέρος σε κοινοβουλευτικές ομάδες του ΝΑΤΟ.
Επίσης από τον Ιανουάριο του 1998 μέχρι τον Αύγουστο του 2010 διετέλεσε πρόεδρος του «Ινστιτούτου Κ. Καραμανλής», ενώ ένα χρόνο πριν, τον Μάιο του 2009 εγκατέλειψε την πολιτική μετά από 48 χρόνια πολιτικής καριέρας. Έγραψε πολλές μελέτες νομικού και πολιτικού περιεχομένου, οι κυριότερες των οποίων είναι: «Η ονομαστική μετοχή» (1960), «Η ΕΟΚ και το Εταιρικόν Δίκαιον» (1970), «Η αλλαγή στο εδώλιο» (1984), «Αποκατάσταση Ιστορικών Αληθειών» (1985),«Η αλήθεια για το παρελθόν πυξίδα για το μέλλον» (1989), «Συνταγματικοί Προβληματισμοί» (1993),"Η Ελλάδα Μπροστά στο 2000:Ένα Νέο Συνταγματικό Πλαίσιο"(1998), "Η Βουλευτική Ασυλία" (2000), "Οι Τρεις Απειλές του Αιώνα" (2002), «Πολιτι(στι)κή φωτογραμμετρία» (2005), "Η Μεταναστευτική Πολιτική της Ευρώπης" (2006), "Η Αναγκαία Αναθεώρηση" (2006),«Τυφλοί στρατοί-Η Δύση και η Απειλή του Ισλαμικου Φονταμενταλισμού» (2008), «Αναζητώντας την Τέχνη» (2008)και τη δίγλωσση έκδοση «5 Χρόνια στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο 2004-2009 » (2009)καθώς και πολλά άρθρα πολιτικού και κοινωνικού περιεχομένου. Επισκέφθηκε, επίσημα προσκεκλημένος, την Αγγλία, τη Δυτική Γερμανία και τις ΗΠΑ.
Δήλωση Αντώνη Σαμαρά
Με δήλωσή του ο Αντώνης Σαμαράς αναφέρθηκε στον θάνατο του Γιάννη Βαρβιτσιώτη:
«Ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης υπήρξε ένας ευπατρίδης πολιτικός, μετριοπαθής, με ήθος, με αρχές και αξίες και με πολυετή μεγάλη προσφορά στην Παράταξη. Βαθύτατα καλλιεργημένος και με ιδιαίτερη σχέση με τον ελληνικό πολιτισμό, αγάπησε βαθιά την Ελλάδα και την ιδιαίτερη πατρίδα του τη Λακωνία. Τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια στην οικογένειά του».
Κωστής Χατζηδάκης: «Ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης ήταν ένας από τους πυλώνες της παράταξής μας»
Ο Κωστής Χατζηδάκης είπε για την απώλεια του Γιάννη Βαρβιτσιώτη:
«Έφυγε σήμερα από τη ζωή σε ηλικία 93 ετών ο πρώην υπουργός και ιστορικό στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας Γιάννης Βαρβιτσιώτης.
Ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης ήταν ένας από τους πυλώνες της παράταξής μας. Στέλεχος με κύρος, ήθος, σοβαρότητα και διαχρονική παρουσία. Πάντοτε με μεγάλη δημοφιλία στους ψηφοφόρους της Νέας Δημοκρατίας και με εκτίμηση από όλους τους αρχηγούς του κόμματος, με πρώτο τον Κωνσταντίνο Καραμανλή» αναφέρει σε ανάρτησή του ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Κωστής Χατζηδάκης για την απώλεια του ιστορικού στελέχους της ΝΔ.
«Για τρία χρόνια, από το 2004 έως το 2007, υπηρετήσαμε μαζί στην ευρωβουλή και ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης ήταν τότε αρχηγός της κοινοβουλευτικής μας ομάδας. Με περιέβαλε πάντοτε με αγάπη και εμπιστοσύνη, ενώ συνομιλούσαμε μέχρι και τα τελευταία χρόνια» προσθέτει ο κ. Χατζηδάκης, εκφράζει τα συλλυπητήριά του στον Μιλτιάδη, τον Θωμά, την Ελένη και τον Κωνσταντίνο και σημειώνει «Καλό ταξίδι, Πρόεδρε!».
