Τη βαθιά του θλίψη και την οργή του για τη δολοφονία της 45χρονης Σταυρούλας στα Χανιά εκφράζει ο ΣΥΡΙΖΑ - ΠΣ, κάνοντας λόγο για ακόμη μία γυναικοκτονία που προστίθεται στον μακρύ κατάλογο των θυμάτων έμφυλης βίας στη χώρα.
Σε ανακοίνωσή του, το Γραφείο Τύπου του κόμματος τονίζει ότι πρόκειται για μία ακόμη τραγική απώλεια ανθρώπινης ζωής, η οποία αναδεικνύει με τον πιο δραματικό τρόπο το διαρκές πρόβλημα της βίας κατά των γυναικών στην ελληνική κοινωνία. Όπως επισημαίνεται, το συγκεκριμένο έγκλημα δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό, αλλά εντάσσεται σε μια ευρύτερη κοινωνική πραγματικότητα που απαιτεί άμεσες και ουσιαστικές παρεμβάσεις.
Ο ΣΥΡΙΖΑ επαναφέρει παράλληλα τη συζήτηση για τη θεσμική αναγνώριση του όρου «γυναικοκτονία», ασκώντας κριτική σε όσους θεωρούν ότι η καθιέρωσή του δημιουργεί διακρίσεις ή υποβαθμίζει τη θέση των γυναικών. Αντίθετα, όπως υποστηρίζει, η αναγνώριση του όρου θα συμβάλει στην ανάδειξη μιας υπαρκτής κοινωνικής συνθήκης, όπου γυναίκες δολοφονούνται εξαιτίας του φύλου τους και στο πλαίσιο σχέσεων εξουσίας, βίας και καταπίεσης.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Στην ανακοίνωση υπογραμμίζεται ότι η πολιτική δεν μπορεί να περιορίζεται σε διαπιστώσεις και εκφράσεις συμπαράστασης μετά από κάθε νέο περιστατικό. Όπως αναφέρεται, απαιτούνται συγκεκριμένες πρωτοβουλίες τόσο σε επίπεδο πρόληψης όσο και σε επίπεδο προστασίας των θυμάτων, αλλά και ενίσχυσης του νομικού πλαισίου για την αντιμετώπιση της έμφυλης βίας.
Αναλυτικά η ανακοίνωση
«Ακόμη μια γυναικοκτονία. Στα Χανιά αυτή τη φορά. Οργή και θλίψη.
Μια ακόμη ζωή χάθηκε εξαιτίας της έμφυλης βίας που συνεχίζει να διαπερνά την ελληνική κοινωνία. Πρόκειται για ακόμα ένα έγκλημα που εντάσσεται σε μια μακρά και τραγική αλυσίδα της έμφυλης βίας.
Ως πότε ο δημόσιος διάλογος θα περιστρέφεται γύρω από το αν ο όρος «γυναικοκτονία» δήθεν υποβαθμίζει τις γυναίκες ή συνιστά επιπλέον διάκριση; Κάνουν λάθος όσοι πιστεύουν ότι η νομική αναγνώριση του όρου γυναικοκτονία συνιστά επιπλέον διάκριση σε βάρος των γυναικών! Το αντίθετο συμβαίνει και δε μπορούμε να κλείνουμε τα μάτια σε αυτή την βαρβαρότητα.
Στην πολιτική δεν αρκεί να διαπιστώνουμε και να ευχόμαστε, πρέπει να δρούμε και να προτείνουμε.
Η αναγνώριση του όρου θα αναγνωρίσει και μια κοινωνική πραγματικότητα: ότι γυναίκες δολοφονούνται επειδή είναι γυναίκες και ότι η έμφυλη βία αποτελεί ειδική μορφή βίας που απαιτεί ειδικές πολιτικές ποινικής μεταχείρισης αλλά και πρόληψης και προστασίας.
Η πολιτεία οφείλει να πάψει να παρακολουθεί παθητικά τον μακρύ κατάλογο των θυμάτων και να αναλάβει δράση σε κοινωνικό και νομικό επίπεδο.
Είναι ήδη αργά.
Καμία άλλη γυναίκα θύμα».
