Τη μετάβαση σε ένα νέο, πιο ασταθές διεθνές σύστημα, όπου οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Κίνα διαμορφώνουν τους όρους ενός νέου ανταγωνισμού ισχύος, περιέγραψε η Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου, υφυπουργός Εξωτερικών, σε συζήτηση με τη δημοσιογράφο Αλεξάνδρα Φωτάκη στο πλαίσιο του ετήσιου Συνεδρίου με τίτλο «Εθνικό Σχέδιο Δράσης υπό συνθήκες παγκόσμιας αβεβαιότητας», που διοργανώνει ο Κύκλος Ιδεών σε συνεργασία με το Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών.
Αναφερόμενη στη συνάντηση Τραμπ – Σι, χαρακτήρισε ιδιαίτερα ενδιαφέρον τον τρόπο με τον οποίο η Κίνα έθεσε εξαρχής το πλαίσιο της συζήτησης, επισημαίνοντας ως ενδεικτική τη δημόσια αναφορά στην Ταϊβάν και την επίκληση της «παγίδας του Θουκυδίδη». Όπως είπε, «Ο Κινέζος Πρόεδρος έθεσε τους όρους του παιχνιδιού», υπογραμμίζοντας ότι «έχουμε φύγει από την εποχή όπου υπήρχε μόνο μία υπερδύναμη που έθετε τους κανόνες», και προσθέτοντας ότι πλέον οι κανόνες θα διαμορφώνονται από τη συνύπαρξη δύο υπερδυνάμεων, σε μια εξέλιξη που «είναι ταυτόχρονα ενδιαφέρουσα και επικίνδυνη».
Η κα. Παπαδοπούλου σημείωσε ότι οι ΗΠΑ πρέπει να αξιολογούνται ως στρατηγικός παράγοντας ανεξαρτήτως του ποιος βρίσκεται κάθε φορά στον Λευκό Οίκο, ενώ διαφοροποίησε σαφώς την Κίνα από τη Ρωσία, τονίζοντας ότι «το Πεκίνο αποτελεί παγκόσμια δύναμη, ενώ η Μόσχα λειτουργεί σήμερα περισσότερο ως περιφερειακή δύναμη».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Για τη Μέση Ανατολή, εμφανίστηκε απαισιόδοξη ως προς μια άμεση στρατηγική εξόδου από την κρίση, επισημαίνοντας ότι η υπόθεση του Ιράν δεν αφορά μόνο τη γεωπολιτική ασφάλεια, αλλά και τον κίνδυνο παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης, τις ισορροπίες στον αραβικό κόσμο και τον έλεγχο των Στενών του Ορμούζ. Όπως σημείωσε, «κανείς δεν θα επιθυμούσε ένα failed state στο Ιράν».
Αναφερόμενη στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, είπε ότι η ελληνική πλευρά θα τοποθετηθεί θεσμικά όταν υπάρξει πλήρης εικόνα για το τουρκικό νομοσχέδιο που συνδέεται με τη «Γαλάζια Πατρίδα», επαναλαμβάνοντας ότι η Ελλάδα θα υπερασπιστεί τα συμφέροντά της.
Παράλληλα, η υφυπουργός υπογράμμισε ότι υπάρχει σαφής διάκριση ανάμεσα στις διεκδικήσεις και στα δικαιώματα, ενώ περιέγραψε την τουρκική στρατηγική ως προσπάθεια άσκησης επιρροής σε ένα ευρύτερο γεωπολιτικό τόξο, πέρα από τα στενά γεωγραφικά της όρια. «Μια ευρωπαϊκή Τουρκία θα ήταν ό,τι καλύτερο μπορεί να συμβεί στην Ελλάδα, αλλά είμαστε πολύ μακριά από αυτό ακόμα», είπε, ερωτηθείσα σχετικά.
Για την Ευρώπη, υποστήριξε ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία επανέφερε στο προσκήνιο τη στρατηγική σημασία της διεύρυνσης, σημειώνοντας ότι η ευρωπαϊκή προοπτική της Ουκρανίας και της Μολδαβίας πρέπει να προχωρήσει, χωρίς να υπονομεύσει την πορεία των Δυτικών Βαλκανίων. «Τα Βαλκάνια είναι η καρδιά της Ευρώπης», ανέφερε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι ο χρόνος πιέζει πλέον την Ευρωπαϊκή Ένωση να κινηθεί ταχύτερα προς μια πιο συνεκτική και ουσιαστική ευρωπαϊκή άμυνα.
