Ένα νέο πολιτικό τοπίο αναδύεται το τελευταίο διάστημα. Η κινητικότητα και οι ανακατατάξεις στο χώρο της προοδευτικής αντιπολίτευσης σε συνδυασμό με το κόμμα Καρυστιανού και τις παρενέργειες που αυτό έχει σε άλλους σχηματισμούς, αναδιατάσσουν τον κομματικό χάρτη. Επιπρόσθετα, η διαφαινόμενη απόφαση του Αντώνη Σαμαρά να προχωρήσει στη δημιουργία νέου κόμματος, ενδέχεται να επιφέρει σημαντικές διαφοροποιήσεις στο χώρο της Δεξιάς. Αυτή τη στιγμή δεν φαίνεται στο ορίζοντα κανένα ρεαλιστικό σενάριο κυβερνητικής συμμαχίας, παρόλο που η αυτοδυναμία μοιάζει αδύνατη. Το πολιτικό σκηνικό μοιάζει με τοπίο στην ομίχλη.
Ο συσχετισμός
Στην τελευταία δημοσκόπηση της Metron Analysis η ΝΔ παίρνει 23,8% (άνοδος 2,4%), το ΠΑΣΟΚ 10,4% (+1,1%), η Πλεύση 8% (-0,1%), η Ελληνική Λύση 6,8% (-1,2%), το ΚΚΕ 6,2% (+0,1%), ο ΣΥΡΙΖΑ 3,5% (-0,5%), το ΜέΡΑ25 3,5% (+1,1%) και η Φωνή Λογικής 3,1% (-).
Το 9% δηλώνει πολύ πιθανό να ψηφίσει το κόμμα Τσίπρα και το 11% αρκετά πιθανό.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Τα αντίστοιχα ποσοστά για το κόμμα Καρυστιανού είναι 11% και 16%.
Στην εκτίμηση ψήσου η Νέα Δημοκρατία φτάνει στο 31,1% και το ΠΑΣΟΚ στο 13,6%.
Με αυτά τα δημοσκοπικά δεδομένα δεν μπορεί να υπάρξει αυτοδυναμία. Ταυτόχρονα, τα όποια σενάρια κυβερνητικών συνεργασιών δεν φαίνεται να «βγαίνουν» είτε για πολιτικούς είτε για μαθηματικούς λόγους.
Το «όχι» του ΠΑΣΟΚ
Έχοντας ως αφετηρία ότι η πρωτιά της ΝΔ δεν αμφισβητείται, θα εξετάσουμε τα πιθανά σενάρια μετεκλογικών συνεργασιών. Με βάση τα σημερινά δημοσκοπικά δεδομένα, μια συνεργασία ΝΔ-ΠΑΣΟΚ (στο πρότυπο της κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου) θα διασφάλιζε άνετη κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Όμως αυτή η συνεργασία δεν είναι πλέον πολιτικά εφικτή. Η πολιτική απόφαση του συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ κλείνει την πόρτα στη συγκυβέρνηση με τη ΝΔ, αναφέροντας ότι «ο διακηρυγμένος και αδιαπραγμάτευτος στόχος μας είναι μια νέα προοδευτική πορεία της χώρας, η οποία μπορεί να γίνει πραγματικότητα μόνο μέσα από την Πολιτική Αλλαγή. Προϋπόθεση για την Πολιτική Αλλαγή είναι η ήττα της Νέας Δημοκρατίας, η ήττα της διαφθοράς, της αδιαφάνειας και των ανισοτήτων. Πολιτική Αλλαγή δεν μπορεί να υπάρξει με τη Νέα Δημοκρατία σε οποιονδήποτε κυβερνητικό ρόλο». Η διατύπωση της συνεδριακής απόφασης του ΠΑΣΟΚ είναι τόσο κατηγορηματική που δεν αφήνει περιθώριο για μετεκλογική αλλαγή πορείας χωρίς πολύ μεγάλο πολιτικό κόστος για τον Νίκο Ανδρουλάκη.
Οι συνεργασίες στα δεξιά
Η Νέα Δημοκρατία είναι αναγκασμένη λοιπόν να αναζητήσει συνεργασίας με τα ακροδεξιά κόμματα, ακολουθώντας την ευρωπαϊκή τάση για σύγκλιση Δεξιάς-Ακροδεξιάς. Με τον Βελόπουλο τα κουκιά βγαίνουν, αλλά πολιτικά η συμμαχία είναι πολύ δύσκολη. Ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης έχει βρεθεί επανειλημμένα στο στόχαστρο του πρωθυπουργού για σειρά θεμάτων όπως οι επιστολές του Ιησού και τα χαμένα βαγόνια των Τεμπών. Ο Βελόπουλος αποτελεί τον κατεξοχήν εκφραστή του λαϊκισμού τον οποίο (υποτίθεται ότι) έχει ως αντίπαλο ο Μητσοτάκης. Ακόμα πιο σημαντικό εμπόδιο για τη συνεργασία είναι οι φιλορωσικές θέσεις του Βελόπουλου που είναι τελείως αντίθετες με την εξωτερική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εν ολίγοις, η συνεργασία ΝΔ-Βελόπουλου δεν βγαίνει πολιτικά.
Η Λατινοπούλου
Πολιτικά δεν βγαίνει επίσης μια συνεργασία της ΝΔ με το κόμμα Καρυστιανού (το οποίο πάει για διψήφιο ποσοστό), αφού τη Μαρία Καρυστιανού βρίσκεται σε πολεμική αντιπαράθεση με την κυβέρνηση. Αντιθέτως, το κόμμα Λατινοπούλου είναι πολιτικά συμβατό με τη Νέα Δημοκρατία. Η ακροδεξιά ευρωβουλεύτρια έβαλε πλάτη για την κυβέρνηση στο καυτό θέμα των Τεμπών και επιτίθεται πολύ περισσότερο στην Αριστερά από ό,τι στη Νέα Δημοκρατία. Θα μπορούσε δηλαδή να αποτελέσει τον μικρό πειθήνιο εταίρο σε μια νέα κυβέρνηση Μητσοτάκη. Υπάρχουν όμως δύο σοβαρά προβλήματα. Πρώτον, τα κουκιά μπορεί να μη βγαίνουν, ακόμα και αν μπει η Λατινοπούλου στη Βουλή. Δεύτερον, η διαφαινόμενη δημιουργία κόμματος από τον Αντώνη Σαμαρά ελαχιστοποιεί τις πιθανότητες εισόδου στη Βουλή της Λατινοπούλου.
Ο Σαμαράς
Στην έρευνα της Metron Analysis το 4% δηλώνει ότι είναι πολύ πιθανό να ψηφίσει το κόμμα Σαμαρά και το 8% το θεωρεί αρκετά πιθανό, Φαίνεται λοιπόν ότι το υπό ίδρυση κόμμα θα διεκδικήσει με αξιώσεις την είσοδό του στη Βουλή.
Δεδομένου ότι ο Αντώνης Σαμαράς έγινε πρωθυπουργός ως πρόεδρος της ΝΔ και μέχρι τη διαγραφή του τον Νοέμβριο του 2024 ήταν βουλευτής της, θα περίμενε κανείς ότι μια μετεκλογική συμμαχία της ΝΔ με το κόμμα Σαμαρά θα ήταν σχετικά εύκολη. Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Οι σχέσεις Μητσοτάκης-Σαμαράς είναι στο σημείο μηδέν -για να το πούμε όσο πιο…μαλακά γίνεται. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά πολύπειρος πολιτικός συντάκτης, «θα ήταν πιο εύκολο να κάνει η ΝΔ κυβέρνηση με το ΚΚΕ, παρά με τον Σαμαρά» .Επομένως, και αυτό το σενάριο έχει πολύ λίγες πιθανότητες.
Αβεβαιότητα
Συνοψίζοντας, κανένα από τα σενάρια κυβερνητικής συμμαχίας που εξετάσαμε, δεν φαίνεται ρεαλιστικό. Η κυβέρνηση ασφαλώς θα επιχειρήσει να εκμεταλλευτεί αυτό το γεγονός (ήδη έχει αρχίσει να το κάνει) επισείοντας τον κίνδυνο της «ακυβερνησίας». Αυτή η τακτική μπορεί να αποδώσει ως ένα βαθμό για τη ΝΔ, αλλά η εμβέλειά της είναι περιορισμένη λόγω της μεγάλης δυσαρέσκειας για την κυβερνητική πολιτική. Η μεγάλη εικόνα για τη ΝΔ δεν αλλάζει. Η πολιτική ζωή έχει μπει σε μια ομιχλώδη περίοδο χωρίς να διαφαίνεται προς το παρόν ορίζοντας διεξόδου.
