Ο Αντώνης Σαμαράς τάχθηκε κατά της αποχώρησης των ελληνικών δυνάμεων από την Κύπρο όταν τελειώσει ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή, υπογραμμίζοντας πως αν συμβεί κάτι τέτοιο, θα έχει ως αποτέλεσμα τον εθνικό ευτελισμό.
Ο πρώην πρωθυπουργός επικεντρώθηκε σε αυτό το ζήτημα στον χαιρετισμό που απηύθυνε κατά την παρουσίαση του βιβλίου του Ιωάννη Μάζη «Του λόγου το αληθές και μετά λόγου γνώσεως», στο Πολεμικό Μουσείο.
Στην τοποθέτησή του άσκησε ξανά κριτική στην κυβέρνηση, υπογραμμίζοντας μεταξύ άλλων πως σε ό,τι αφορά στη γεωπολιτική, η «αναγκαία διορατικότητα δεν διακρίνει, δυστυχώς, τη σημερινή πολιτική ηγεσία».
«Ακούω ότι οι ελληνικές δυνάμεις, οι φρεγάτες και τα F-16, θα μείνουν μόνον για “όσο χρειαστεί” στην Κύπρο. Έχω προειδοποιήσει από την πρώτη στιγμή να μη γίνει η αποστολή των ελληνικών δυνάμεων στην Κύπρο μόνο και μόνο για την επικοινωνία και τις δημοσκοπήσεις. Τι σημαίνει λοιπόν “όσο χρειαστεί”; Μήπως ότι θα φύγουμε μετά την κρίση στη Μέση Ανατολή; Στείλαμε τα όπλα μας μόνο για την κρίση με το Ιράν;», διερωτήθηκε ο Αντώνης Σαμαράς.
«Δηλαδή η Ελλάδα, η εγγυήτρια δύναμη της Κύπρου, θα αποχωρήσει από το νησί μόλις τελειώσει ο πόλεμος στα βάθη της Ασίας; Με άλλα λόγια, θεωρούμε ως έθνος ότι η… απειλή του Ιράν είναι μεγαλύτερη για την Κύπρο και τον Ελληνισμό, από αυτήν της Τουρκίας; Εάν συμβεί αυτό, τότε, να με συγχωρείτε, θα έχει ως αποτέλεσμα τον εθνικό ευτελισμό», συνέχισε.
Και αυτό, εξήγησε, διότι θα σημαίνει πρώτον πως «παραδίνεται στην πράξη ο έλεγχος της περιοχής και πάλι στην Τουρκία και στο δόγμα της “Γαλάζιας Πατρίδας”» και δεύτερον «ότι εκπέμπουμε το μήνυμα πως η Κύπρος, όντως κείται μακράν…».
Η προστασία της Κύπρου δεν μπορεί να τερματιστεί λόγω Ιράν, υπογράμμισε ο πρώην πρωθυπουργός. «Πρέπει να τερματιστεί όταν θα αποχωρήσουν τα τουρκικά στρατεύματα κατοχής. Γιατί αυτή είναι η πραγματική, υπαρκτή, εθνική απειλή. Δεν μπορούμε ως Ελλάδα, εγγυήτρια χώρα σύμφωνα με τις συνθήκες, να “προστατεύουμε” την Κύπρο όταν απειλείται από το μακρινό Ιράν για λίγες εβδομάδες, αλλά να την αφήνουμε εντελώς απροστάτευτη ενώ απειλείται από την Τουρκία, που είναι δίπλα και παραμένει κατοχική δύναμη εδώ και πενήντα δύο χρόνια», υπογράμμισε και τόνισε πως για αυτό έχει προτείνει την αξιοποίηση της συγκυρίας, με στόχο τη σταθερή συστάθμευση των ελληνικών και άλλων συμμαχικών δυνάμεων στην Κύπρο. «Μια ευρεία δηλαδή πολιτική συμμαχία , συμπεριλαμβανομένης και της Αμερικής, που πρέπει να σχηματιστεί άμεσα και να παραμείνει στην Κύπρο, στο σύνορο της Ευρώπης», συμπλήρωσε.
«Αυτό σημαίνει αποτροπή. Αυτό σημαίνει πολιτική. Αυτό σημαίνει ισχυρό και υπερήφανο έθνος, που το υπολογίζουν οι γύρω του, φίλοι και… λιγότεροι φίλοι. Θέλω να ελπίζω ότι θα επικρατήσει η κοινή λογική και το εθνικό συμφέρον. Και μένω εδώ σήμερα», πρόσθεσε.
Αναλυτικά ο χαιρετισμός του Αντώνη Σαμαρά
Απόψε θα μιλήσω για το βιβλίο που αφορά τον επί χρόνια φίλο μου, τον Γιάννη τον Μάζη.
Ο Γιάννης Μάζης ουσιαστικά εισήγαγε τη γεωπολιτική στην Ελλάδα εδώ και περισσότερο από 35 χρόνια. Με ακαδημαϊκή προσφορά τεσσάρων δεκαετιών στο Πανεπιστήμιο και μια τεράστια εργογραφία, που περιλαμβάνει 43 βιβλία και μονογραφίες, 13 συλλογικούς τόμους, στους οποίους ενέταξε 271 ακαδημαϊκές και άλλες δημοσιεύσεις, γραμμένες σε ελληνικά, αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ιταλικά, ρωσικά και τουρκικά. Έχει τιμηθεί με πλήθος σημαντικών διακρίσεων στο εξωτερικό, όπως – ενδεικτικά - το παράσημο του Ιππότη Εθνικού Τάγματος του Ακαδημαϊκού Φοίνικος της Γαλλικής Δημοκρατίας.
Ο Μάζης είναι ο θεμελιωτής της Ελληνικής Σχολής της Γεωπολιτικής. Ήταν η πρωτοπόρα, Λακατοσιανής εμπνεύσεως επιστημονική του μεθοδολογία, που ενέταξε στις διεθνείς σπουδές και τη συστημική γεωπολιτική ανάλυση.
Ο Γιάννης δεν αρκείται στην ανάλυση δεδομένων για λόγους επιστημονικούς, αλλά με συνεχείς παρεμβάσεις ενημερώνει αδιάλειπτα τον ελληνικό λαό για όσα συμβαίνουν, αλλά θα έλεγα πολλές φορές και για όσα πρόκειται να συμβούν.
Φίλες και φίλοι,
Καθώς περνάμε μια περίοδο παγκόσμιας αλλαγής υποδείγματος, με τεράστιες τεκτονικές αναστατώσεις και αναταράξεις, η Ελλάδα θα πρέπει να αναζητεί και να εκμεταλλεύεται τη γνώση τέτοιων ανθρώπων στο καινούριο περιβάλλον που έχει διαμορφωθεί. Περιβάλλον δυσδιάκριτο, ριζικά διαφορετικό από όσα ίσχυαν τα τελευταία χρόνια στη διπλωματία και στη διεθνή πολιτική, με κύριο πρωταγωνιστή σήμερα τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ.
Έχω πολλές φορές αναφερθεί στη γεωπολιτική και στην αναγκαία διορατικότητα, που - δυστυχώς - δεν διακρίνει τη σημερινή πολιτική ηγεσία στην πατρίδα μας. Μίλησα πριν λίγες μέρες και στη Βουλή. Δεν σκοπεύω σήμερα λοιπόν να προβώ σε εκτεταμένη ανάλυση, ούτε να τοποθετηθώ για τα υπόλοιπα πολιτικά ζητήματα. Θα πω δυο λόγια μόνο που αφορούν στην περιοχή μας.
Ακούω ότι οι ελληνικές δυνάμεις, οι φρεγάτες και τα F-16, θα μείνουν μόνον για “όσο χρειαστεί” στην Κύπρο. Έχω προειδοποιήσει από την πρώτη στιγμή να μη γίνει η αποστολή των ελληνικών δυνάμεων στην Κύπρο μόνο και μόνο για την επικοινωνία και τις δημοσκοπήσεις.
Τι σημαίνει λοιπόν “όσο χρειαστεί”; Μήπως ότι θα φύγουμε μετά την κρίση στη Μέση Ανατολή; Στείλαμε τα όπλα μας μόνο για την κρίση με το Ιράν; Δηλαδή η Ελλάδα, η εγγυήτρια δύναμη της Κύπρου, θα αποχωρήσει από το νησί μόλις τελειώσει ο πόλεμος στα βάθη της Ασίας; Με άλλα λόγια, θεωρούμε ως έθνος ότι η… απειλή του Ιράν είναι μεγαλύτερη για την Κύπρο και τον Ελληνισμό, από αυτήν της Τουρκίας;
Εάν συμβεί αυτό, τότε, να με συγχωρείτε, θα έχει ως αποτέλεσμα τον εθνικό ευτελισμό.
Διότι αυτό θα σημαίνει πως, πρώτον, παραδίνεται στην πράξη ο έλεγχος της περιοχής και πάλι στην Τουρκία και στο δόγμα της “Γαλάζιας Πατρίδας”, και, δεύτερον, ότι εκπέμπουμε το μήνυμα πως η Κύπρος, όντως κείται μακράν…
Κυρίες και κύριοι,
Η προστασία της Κύπρου δεν μπορεί να τερματιστεί λόγω Ιράν. Πρέπει να τερματιστεί όταν θα αποχωρήσουν τα Τουρκικά στρατεύματα κατοχής! Γιατί αυτή είναι η πραγματική, υπαρκτή, εθνική απειλή!
Δεν μπορούμε ως Ελλάδα, εγγυήτρια χώρα σύμφωνα με τις συνθήκες, να “προστατεύουμε” την Κύπρο όταν απειλείται από το μακρινό Ιράν για λίγες εβδομάδες, αλλά να την αφήνουμε εντελώς απροστάτευτη ενώ απειλείται από την Τουρκία, που είναι δίπλα και παραμένει κατοχική δύναμη εδώ και πενήντα δύο χρόνια.
Και δεν μπορούμε ως Ενωμένη Ευρώπη, που αναζητά μάλιστα την στρατηγική αυτονομία της, να κάνουμε πως δεν βλέπουμε ότι ένα κράτος μέλος της Ένωσής μας έχει εδάφη του υπό κατοχήν από τρίτο κράτος, εκτός Ένωσης. Τι Ένωση είναι αυτή; Και τι είδους στρατηγική αυτονόμηση επιδιώκει;
Γι αυτό λοιπόν, προσέξτε, έχω προτείνει την αξιοποίηση της συγκυρίας, με στόχο τη σταθερή συστάθμευση των ελληνικών και άλλων συμμαχικών δυνάμεων στην Κύπρο. Μια ευρεία δηλαδή πολιτική συμμαχία, συμπεριλαμβανομένης και της Αμερικής, που πρέπει να σχηματιστεί άμεσα και να παραμείνει στην Κύπρο, στο σύνορο της Ευρώπης. Γιατί μη ξεχνάμε ότι ήδη η βάση “Ανδρέας Παπανδρέου” στο νησί, χρησιμοποιείται από την Αμερική, καθόσον οι Αμερικανοί με σύμβαση φιλοξενούνται εκεί από την Κυπριακή Δημοκρατία και μάλιστα από την Εθνική Φρουρά. Κι έχουν ήδη αρχίσει τον εκσυγχρονισμό της βάσης προκειμένου να φιλοξενεί πάσης φύσεως αεροσκάφη, όπως άλλωστε συνέβη και στον προηγούμενο πόλεμο της Μ. Ανατολής το 2023- 24. Ολοι λοιπόν οι συσχετισμοί μας ευνοούν.
Αυτό σημαίνει αποτροπή.
Αυτό σημαίνει πολιτική. Αυτό σημαίνει ισχυρό και υπερήφανο έθνος, που το υπολογίζουν οι γύρω του, φίλοι και… λιγότεροι φίλοι!
Θέλω να ελπίζω ότι θα επικρατήσει η κοινή λογική και το εθνικό συμφέρον. Και μένω εδώ σήμερα.
Ήθελα όμως να αναφερθώ - για μιαν ακόμη φορά - στους εγκαταλελειμμένους Έλληνες Χριστιανούς Ορθόδοξους της Αντιόχειας στη Συρία, στην αρχαία Σελεύκεια. Νέα επεισόδια έγιναν πριν από δυο μέρες σε βάρος τους, από φιλοτουρκικές ομάδες. Επιτέθηκαν σε σπίτια και σε μαγαζιά, σε ένα κλίμα τρομοκρατίας. Ζητούν με επιστολή τους στον πρωθυπουργό να μην τους αφήσει η Ελλάδα μόνους σε αυτό το πογκρόμ. Το ελάχιστο που πρέπει να κάνει η χώρα μας - αντί της απαράδεκτης «κομιλφό» ανακοίνωσης του ΥΠΕΞ - είναι να προωθήσει άμεσα στην ΕΕ το ζήτημα της προστασίας των χριστιανικών πληθυσμών εκεί και να απαιτηθεί η εγκατάσταση Ευρωπαϊκού Παρατηρητηρίου σε κάθε Χριστιανική περιοχή. Γιατί με ένα επίσημο Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο και με αντίστοιχες ευρωπαϊκές κυρώσεις, οι φανατικοί εχθροί της Χριστιανοσύνης δεν θα τολμούσαν ποτέ τέτοιες ωμότητες.
Γιατί, επιτέλους, αυτό το κράτος οφείλει να ανταποκριθεί ευρύτερα στη στήριξη του έθνους!
Φίλες και φίλοι,
Με τον Γιάννη έχουμε μαζί σε πολλά ζητήματα συναντίληψη.
Κυρίως στεκόμαστε απέναντι στον ευτελισμό της πολιτικής και της κυριαρχίας της λεγόμενης πολιτικής ορθότητας. Και έχουμε, πιστεύω, μια κοινή προσδοκία για μια πραγματική αναγέννηση της πατρίδας μας, που τόσο την έχει ανάγκη η χώρα.
Το έχω πει, και το ξαναλέω, τελειώνοντας: ο πατριωτισμός ενώνει, δεν διαιρεί!
Ευχαριστώ!
