Κριτική στην κυβέρνηση άσκησαν οι Νίκος Ανδρουλάκης, Σωκράτης Φάμελλος, Αλέξης Χαρίτσης και Χάρης Δούκας με τις τοποθετήσεις τους στην εκδήλωση που διοργάνωσε ο «ΚΟΣΜΟΣ» του Πέτρου Κόκκαλη, με θέμα «COP30: Η εθνική στρατηγική για την επόμενη μέρα».
Στο βιντεοσκοπημένο μήνυμά του, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ υπογράμμισε πως 10 χρόνια μετά τη Διάσκεψη στο Παρίσι, το έλλειμμα μεταξύ στόχων και πράξεων αντί να μειώνεται, αυξάνεται. Πρόσθεσε ότι έχει χαθεί το κοινωνικό και πολιτικό μομέντουμ για να γίνουν οι απαραίτητες μεταρρυθμίσεις ενώ τόνισε πως «το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρωτοστατούσε και πρωτοστατεί στα θέματα του περιβάλλοντος, ενώ υπάρχει μία συμμαχία κεντροδεξιάς - ακροδεξιάς, που θέλει να αποψιλώσει την πράσινη συμφωνία».
Ο μόνος τρόπος για να πετύχει η πράσινη μετάβαση, είναι να γίνει με κοινωνική δικαιοσύνη, όπως απ' τη αρχή προτείνουν οι Σοσιαλιστές «ώστε η πράσινη μετάβαση να είναι εγγύηση για χαμηλότερο ενεργειακό κόστος και όχι εργαλείο κερδοσκοπίας για τους ισχυρούς, όπως το έχει μετατρέψει η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας», συνέχισε.
Σημείωσε ότι το ΠΑΣΟΚ είχε προτείνει:
- συγκροτημένη απεξάρτηση από τον λιγνίτη, ώστε να μην οδηγηθούμε στην φτωχοποίηση και τον μαρασμό σε περιοχές όπως είναι η Δυτική Μακεδονία και η Μεγαλόπολη.
- αντιμετώπιση της ενεργειακής φτώχειας στην πράξη όμως. Ιδιαίτερα το νέο σύστημα εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπών που επιβαρύνει τους αδύναμους και προσωπικά το είχα καταψηφίσει ως ευρωβουλευτής, καθώς φαίνονταν ποια θα είναι τα αποτελέσματά του.
- Ενεργειακή Δημοκρατία στους δήμους, με συμμετοχή σε ενεργειακές κοινότητες και πόρους από ένα Ταμείο Περιφερειακής Ανθεκτικότητας ίσο με το 1% του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων.
Υπογράμμισε ότι χαρακτηριστική είναι η «αποτυχία της απένταξης των περιφερειακών κέντρων πολιτικής προστασίας από το Ταμείο Ανάκαμψης. Χωρίς πρόληψη και ενιαίο συντονισμό, με την τοπική αυτοδιοίκηση θεατή, γινόμαστε όλο και περισσότερο ευάλωτοι στα ακραία φαινόμενα της φύσης» είπε, κάνοντας ειδική αναφορά στη λειψυδρία, και προκρίνοντας Τοπικά Σχέδια Υδατικής Ανθεκτικότητας, και ένα νέο Ινστιτούτο Υδάτινων Πόρων χρηματοδοτούμενο από το τέλος ανθεκτικότητας.
«Έχει έρθει η ώρα για μια Εθνική Συμφωνία για τα Κοινά Αγαθά, που θα προστατεύει τη φύση και τον άνθρωπο από τις νέες προκλήσεις», τόνισε ο Νίκος Ανδρουλάκης, επισημαίνοντας πως «βασικό κομμάτι της, είναι η στήριξη εκείνων που κρατάνε το τραπέζι μας γεμάτο με τα προϊόντα της γης μας, τους αγρότες μας. Απέναντι στη μαύρη σελίδα του ΟΠΕΚΕΠΕ, αντιτάσσουμε τη διαφάνεια, την αξιοκρατία και τη δημόσια λογοδοσία, με έμπρακτη στήριξη του παραγωγού από την επιλογή του σπόρου, μέχρι την τοποθέτηση του τελικού προϊόντος στο ράφι».
«Το ΠΑΣΟΚ - Κίνημα Αλλαγής, οι Ευρωπαίοι Σοσιαλιστές και Δημοκράτες, θα δώσουμε κάθε απαραίτητη μάχη, μαζί με όσους θέλουν και μπορούν: για να χτίσουμε μια συνεκτική Στρατηγική Ανθεκτικότητας, ενώνοντας όλους τους παράγοντες εθνικής ισχύος και στηρίζοντας αναγκαίες πρωτοβουλίες στις Βρυξέλλες, για να κάνουμε την Πράσινη Οικονομία καταλύτη ανάπτυξης για όλους», κατέληξε ο κ. Ανδρουλάκης.
Φάμελλος: Η σημερινή εκδήλωση σηματοδοτεί έναν προγραμματικό διάλογο
«Τον μοναδικό πολιτικό στόχο και όρο του ΣΥΡΙΖΑ που είναι μία προοδευτική κυβέρνηση στις επόμενες εκλογές», υπογράμμισε ο Σωκράτης Φάμελλος.
«Στα μεγάλα θέματα όπως η ειρήνη, το περιβάλλον, η υγεία, η εργασία, το κράτος δικαίου, υπάρχει η δυνατότητα άμεσων προοδευτικών συγκλίσεων και συμπόρευσης, σε πολιτικό, κινηματικό και συλλογικό επίπεδο», ανέφερε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ και πρόσθεσε: «Το περιβάλλον και η κλιματική πολιτική είναι διαιρετική τομή των πολιτικών της προόδου και της συντήρησης».
Συνεχίζοντας ανέφερε: «Η σημερινή εκδήλωση σηματοδοτεί έναν προγραμματικό διάλογο. Η προετοιμασία της προγραμματικής πρότασης, δεν πρέπει να είναι θέμα κομματικών επιτελείων. Συμμετέχουμε σε ένα διάλογο που προσθέτει, που χτίζει γέφυρες, προς όφελος των πολιτών. Χωρίς αφορισμούς, αποκλεισμούς και κόκκινες γραμμές, αλλά με εκ των προτέρων δήλωση ότι προτεραιότητα έχει η συνεργασία. Και ότι ο κατακερματισμός ευνοεί μόνο την Δεξιά πολιτική. Δουλεύουμε για μία μεγάλη, πλειοψηφική κοινωνική και πολιτική δύναμη αλλαγής. Ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ αναλαμβάνει την ευθύνη δέσμευσης σε ένα κοινό σχέδιο. Ένα σχέδιο που θα ξαναδώσει φωνή στην κοινωνική πλειοψηφία και την ελπίδα της πολιτικής αλλαγής. Γιατί η κλιματική ουδετερότητα είναι στρατηγική επιλογή, πυλώνας και δέσμευσή μας για την Προοδευτική Ελλάδα».
Για την COP που πραγματοποιήθηκε στη Βραζιλία είπε: «Ο απολογισμός της COP είναι λίγη πρόοδος, απογοήτευση και μεγάλες απουσίες. Η διοίκηση Τραμπ υποθήκευσε και την COP όπως έχει απαξιώσει και τον ΟΗΕ. Απαιτείται ανατροπή σε παγκόσμιο επίπεδο. Απαιτείται μία πολιτική και κοινωνική συμμαχία. Με ξεκάθαρες τοποθετήσεις και δράσεις για την κλιματική πολιτική, με στόχο την αλλαγή συσχετισμών γιατί τρέχουμε χωρίς φρένα στον κατήφορο της κλιματικής καταστροφής. Μεγάλη και η ευθύνη της Ευρώπης, κραυγαλέα η χρεοκοπία της και η έλλειψη πολιτικής ενοποίησης. Η πράσινη συμφωνία και η κλιματική ουδετερότητα έγιναν πύργος από τραπουλόχαρτα μπροστά στον πόλεμο των δασμών, την οικονομία του πολέμου, τους πυρηνικούς εξοπλισμούς και την εισαγωγή του αμερικανικού LNG. Μόνο για κέρδη ολιγοπωλίων και πολυεθνικών η Ευρώπη είναι συμπαγής και αποτελεσματική».
Άσκησε κριτική στην κυβέρνηση λέγοντας: «Η κυβέρνηση που στα λόγια πρωτοπορεί στις ΑΠΕ, πανηγυρίζει για νέες παραχωρήσεις οικοπέδων υδρογονανθράκων και για την επέλαση του αμερικανικού LNG, ρυπογόνου και ακριβού, εν μία νυκτί, ενώ για την αποθήκευση και τις ΕΝΚΟΙΝ χάσαμε 6 χρόνια». Συνοψίζοντας είπε για την πολιτική της κυβέρνησης: «Επικίνδυνος ο εγκλωβισμός σε ένα αδιέξοδο άνθρακα, δείγμα υποτέλειας, γεωπολιτικά, κοινωνικά, αναπτυξιακά, επικίνδυνο. Υψηλό κόστος, μηδενική ενεργειακή ασφάλεια, ανύπαρκτα περιθώρια ελιγμών».
Συνεχίζοντας ανέφερε: «Οφείλουμε να δράσουμε μαζί γιατί απαιτείται αλλαγή κυβερνητικής και ευρωπαϊκής πολιτικής. Με βαθιές μεταρρυθμίσεις, καθαρή στρατηγική, χωρίς μισόλογα για τα ορυκτά καύσιμα και με παρέμβαση στα υπερκέρδη των πολυεθνικών και ολιγοπωλιακών ομίλων. Θέλουμε μία άλλη Ευρώπη. Συνεπή στην πράσινη συμφωνία. Με πολιτική συνεργασία Αριστεράς, Σοσιαλιστών, Πρασίνων και κινημάτων, εργατικών, νεολαίας και οικολογικών. Με πράσινους πόρους από τη φορολόγηση του μεγάλου πλούτου και αντιμετώπιση της ακρίβειας».
Περιγράφοντας τους στόχους για τη χώρα σημείωσε: «Δημόσια ΔΕΗ με έργα αποθήκευσης και ρύθμιση της αγοράς. Καμία νέα άδεια εξορύξεων και καμία παράταση ερευνών. Προστασία του δημοσίου συμφέροντος και του περιβάλλοντος. Νέες άδειες ΑΠΕ μόνο για ΕΝΚΟΙΝ, αυτοπαραγωγή, αυτοκατανάλωση και έργα των ΟΤΑ και ΜΟΝΟ εκτός περιοχών NATURA 2000 και σε συνδυασμό με έργα αποθήκευσης».
Κλείνοντας υπογράμμισε: «Σε αυτή την κατεύθυνση υπάρχει δυνατότητα ενωτικής απάντησης των προοδευτικών δημοκρατικών δυνάμεων και μία νέα κοινωνική συμφωνία. Για τα μεγάλα που συμφωνούμε: ειρήνη, κλίμα, εργασία, υγεία, κράτος δικαίου, ακρίβεια. Η απάντησή μας πρέπει να είναι προοδευτική δημοκρατική και να προετοιμάσει κυβερνητική πρόταση για τις επόμενες εκλογές».
Χαρίτσης: Η κλιματική αλλαγή βαθαίνει τις ανισότητες
«Η κλιματική αλλαγή βαθαίνει τις ανισότητες», τόνισε ο Αλέξης Χαρίτσης. «Εδώ είναι που το “πράσινο” συναντιέται με το “κόκκινο”. Ο όρος “κλιματική δικαιοσύνη” που έχουμε υιοθετήσει στην Νέα Αριστερά αυτό ακριβώς αναδεικνύει και εκεί ακριβώς στοχεύει. Στην καταπολέμηση των ανισοτήτων της κλιματικής αλλαγής», συμπλήρωσε.
«Η αντιπαράθεση λοιπόν δεν είναι τεχνική. Είναι βαθιά πολιτική. Αντιπαράθεση ανάμεσα σε δύο κόσμους: τον κόσμο της εξάρτησης, της ακρίβειας, της γεωπολιτικής υποτέλειας και της κλιματικής κατάρρευσης, και τον κόσμο της δημοκρατικής, κοινωνικά δίκαιης και οικολογικά βιώσιμης μετάβασης. Αυτή είναι η επιλογή που έχουμε μπροστά μας. Και σε αυτή την επιλογή, η Νέα Αριστερά δεν στέκεται απλώς ως σχολιαστής της πραγματικότητας. Διαλέγει πλευρά και στηρίζει σαφώς: την απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα, την ενέργεια στην υπηρεσία της κοινωνίας, την ενεργειακή δημοκρατία και συμμετοχή των πολιτών», συνέχισε.
Ο πρόεδρος της Νέας Αριστεράς ανέφερε ότι τόσο στην Ευρώπη όσο και παγκοσμίως υπάρχει πισωγύρισμα και πρόσθεσε: «Πριν τις ευρωεκλογές του 2024, θα λέγαμε ότι το επίδικο ήταν πώς η ενεργειακή μετάβαση θα ήταν δίκαιη και δεν θα άφηνε κανέναν πίσω. Μετά τις ευρωεκλογές και μετά την εκλογή Τραμπ, δεν είμαστε πια εκεί. Όχι τόσο σε επίπεδο ρητορικής, όσο σε επίπεδο πράξης. Στην ΕΕ, έχει υιοθετηθεί η τακτική της μετάθεσης των περιβαλλοντικών κανόνων και δεσμεύσεων.
Ενδεικτικά παραδείγματα:
Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης ενέκρινε πρόταση να μετατεθεί η ημερομηνία εφαρμογής του κανονισμού ότι προϊόντα που πωλούνται ή εισάγονται στη Ευρωπαϊκή Ένωση δεν προέρχονται από αποψίλωση ή υποβάθμιση δασών. Πρόσφατα, με σύμπραξη Λαϊκού Κόμματος και Ακροδεξιάς, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ψήφισε να περιοριστούν οι κανόνες που υποχρεώνουν τις εταιρείες να αποκαλύπτουν τις περιβαλλοντικές και κοινωνικές τους επιπτώσεις και να ελέγχουν τους προμηθευτές τους. Η Επιτροπή πάγωσε την Οδηγία για το greenwashing (Green Claims) που στοχεύει να περιορίσει τις ψευδείς ή ατεκμηρίωτες περιβαλλοντικές δηλώσεις των εταιρειών. Εν ολίγοις: Ο συνδυασμός καθυστερήσεων, «απλοποιήσεων» και αποσύρσεων/υποχωρήσεων σημαίνει οπισθοχώρηση στην εφαρμογή των δεσμεύσεων του Green Deal».
O Αλέξης Χαρίτσης άσκησε σκληρή κριτική στην πολιτική της κυβέρνησης για την ενέργεια και το κλίμα: «Με βάση τον Δείκτη Απόδοσης στην Κλιματική Αλλαγή 2026, που παρουσιάστηκε στη σύνοδο COP30 η Ελλάδα βρίσκεται στην 30ή (πτωτικά κατά 8 θέσεις) μεταξύ 63 χωρών. Ο Κ. Μητσοτάκης ξεκίνησε την θητεία του το 2019 με την ομιλία στη Νέα Υόρκη (ΟΗΕ) όπου επιχείρησε να φιλοτεχνήσει ένα φιλο-περιβαλλοντικό προφίλ για τον ίδιο και την κυβέρνησή του. Η πραγματικότητα όμως ήταν τελείως διαφορετική, οδυνηρή για το περιβάλλον και το κλίμα. Και έχει φτάσει πλέον στο σημείο, επιζητώντας λίγα ψίχουλα τραμπικής πολιτικής στήριξης, να εφαρμόζει τις πιο αντιδραστικές, αντιπεριβαλλοντικές πολιτικές στην Ευρώπη.
Η κυβέρνηση επιλέγει την περαιτέρω εξάρτηση από το φυσικό αέριο. Σημειωτέον ότι η Ελλάδα βρίσκεται στην 5η χειρότερη θέση μεταξύ των χωρών της ΕΕ-27 στην κατανάλωση αερίου, με αυξητικά μάλιστα ποσοστά μέσα στο 2025.
Εγκλωβιζόμαστε σε ένα ενεργειακό μοντέλο όπου το φυσικό αέριο λειτουργεί ως βασικός και ακριβός διαμορφωτής τιμών. Η κυβέρνηση, αντί να μειώσει την εξάρτηση, την ενισχύει με νέες υποδομές αερίου, συμφωνίες για περισσότερο LNG και ενεργοποιεί συμβάσεις για εξορύξεις υδρογονανθράκων που δεν έχουν οικονομική βιωσιμότητα σε ένα διεθνές περιβάλλον απομάκρυνσης από τα ορυκτά καύσιμα. Η πολιτική αυτή (που δεν είναι τυχαία - εξυπηρετεί συγκεκριμένα συμφέροντα προφανώς) κρατά τη χώρα ευάλωτη στις διακυμάνσεις των διεθνών τιμών, εγκλωβίζει τα νοικοκυριά σε υψηλό ενεργειακό κόστος και βαθαίνει την ενεργειακή ανασφάλεια. Η ενεργειακή διπλωματία αναβαθμίζεται σε κύρια παράμετρος της εξωτερικής πολιτικής. Τελικά όμως εντάσσεται έτσι σε ευρύτερους ενεργειακούς και γεωπολιτικούς σχεδιασμούς που εξυπηρετούν κυρίως αμερικανικά εταιρικά συμφέροντα, βαθαίνοντας την ενεργειακή εξάρτηση».
Δούκας: Βαθιά κοινωνικό, οικονομικό και γεωπολιτικό πρόβλημα η κλιματική κρίση
Ο Χάρης Δούκας στον χαιρετισμό του έκανε λόγο για την ίσως πιο άτολμη σύνοδο κορυφής των τελευταίων χρόνων, «διότι δυστυχώς η Διάσκεψη για το Κλίμα στη Μπελέμ της Βραζιλίας επιβεβαίωσε τις Κασσάνδρες. Είναι η πρώτη φορά, νομίζω, που έχουμε μία διάσκεψη που είχε δύο ξεκάθαρα, ισχυρά στρατόπεδα που συγκρούστηκαν σχεδόν μετωπικά, αντίρροπα. Το πρώτο μπλοκ, 80 κρατών, ουσιαστικά διεκδίκησαν μια ρητή αναφορά στο τελικό κείμενο για την απομάκρυνση των ορυκτών καυσίμων. Η κλιματική αλλαγή, η ανθρωπογενής κλιματική αλλαγή, οφείλεται στα ορυκτά καύσιμα. Ζήτησαν, λοιπόν, να υπάρχει διατύπωση για την απομάκρυνση. 60 κράτη δεν επιβεβαίωσαν τις κλιματικές δεσμεύσεις και διαφώνησαν να μπει οποιαδήποτε αναφορά. Κέρδισαν οι αντιφρονούντες. Δεν υπάρχει στις αποφάσεις κάποια διατύπωση», συμπλήρωσε.
«Και δε θα μπορούσαν να ήταν διαφορετικά τα πράγματα, διότι οι λομπίστες ήταν περισσότεροι από κάθε άλλη φορά. Έχει γίνει και στο Ντουμπάι, έχει γίνει και στο Αζερμπαϊτζάν, όμως εδώ ήταν περισσότεροι από κάθε άλλη φορά. 1.602 και πέτυχαν το αποτέλεσμα που ήθελαν, να δουλεύουν τα τρυπάνια για τα επόμενα χρόνια. Και είναι, επίσης, αλήθεια ότι την τελευταία δεκαετία ξεκινήσαμε πολύ δυναμικά με τη Συμφωνία του Παρισιού και έχουμε καταλήξει σε μια δραματική κατάσταση.
Διότι χάνουμε τον στόχο του 1,5 βαθμού αύξησης της θερμοκρασίας σε σχέση με την προ-βιομηχανική περίοδο. Συζητάμε πια για τους 2 βαθμούς, και αν. Και το πιο σημαντικό, όμως, νομίζω ότι είναι ότι υπάρχει μια σημαντική υποχώρηση των δυνάμεων που δίνουν μάχη για την κλιματική κρίση. Για παράδειγμα, η Ευρώπη που ήταν πρωτοπόρος, υποχωρεί πια. Χαλαρώνει τους στόχους, κάνει τα στραβά μάτια σε εξορύξεις, όταν δεν τις χρηματοδοτεί», συνέχισε.
Ταυτόχρονα, επεσήμανε ο δήμαρχος Αθηναίων, οι αναπτυσσόμενες χώρες είναι λιγότερο πρόθυμες να συμμετάσχουν στο Green Deal. Ο ανεπτυγμένος κόσμος δεν τους δίνει βοήθεια. «Και, βεβαίως, συμβαίνουν πάρα πολλά ευτράπελα, διότι στις αναπτυσσόμενες χώρες λογίζεται κλιματικά και η Κίνα, η οποία ζητάει χρήματα για να προχωρήσει προς την κλιματική ουδετερότητα. Και, βέβαια, οι Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες δεν ήταν στη Συνδιάσκεψη και οι οποίες είναι στον αστερισμό του “Drill, Baby, Drill”».
Η κλιματική κρίση δεν είναι περιβαλλοντικό πρόβλημα, είναι βαθιά κοινωνικό, οικονομικό και γεωπολιτικό, υπογράμμισε. «Και όταν αυτή την πρόκληση τη διαχειρίζονται δυνάμεις της συντήρησης, τότε πρόκειται για δυνάμεις που εξόφθαλμα, αλλά και κοντόφθαλμα, προκρίνουν τα κέρδη και όχι την ανθρώπινη ζωή», τόνισε ο Χάρης Δούκας.
Αναφερόμενος στην Ελλάδα, υπογράμμισε ότι πια είναι ένα κακό παράδειγμα. «Είναι μια χώρα με πολύ μικρή συμβολή στην κλιματική κρίση, παρότι είναι στο νοτιότερο άκρο και δέχεται τις πιο ακραίες συνθήκες της κλιματικής κρίσης. Για παράδειγμα, η Κρήτη καταγράφει τους τελευταίους μήνες μια παρατεταμένη ξηρασία που επηρεάζει σφοδρά τις καλλιέργειες. Σε άλλες περιοχές, από τον Έβρο μέχρι τη Στερεά Ελλάδα, αγρότες σταματούν να καλλιεργούν, όχι λόγω του ΟΠΕΚΕΠΕ, αλλά και λόγω της έλλειψης νερού. Τα νησιά του Αιγαίου, αλλά και η Αττική είναι στο παρά πέντε να κηρυχθούν σε κατάσταση λειψυδρίας. Και πολλές ελληνικές πόλεις στο Copernicus καταγράφονται πρώτες στις αυξήσεις θερμοκρασίας κάθε χρόνο. Βεβαίως, παραμένουν τα απίστευτα προβλήματα με τις πυρκαγιές, με τη Θεσσαλία που ακόμα δεν μπορεί να συνέλθει από τον Daniel και με τις πλημμύρες που, σήμερα που συζητάμε, έχουν τρομακτικές επιπτώσεις στην Ήπειρο, στο Ιόνιο από τις βροχοπτώσεις. Και δυστυχώς αυτή η δυστοπική κατάσταση αντιμετωπίζεται από την κυβέρνηση ως businessή business as usual», συνέχισε.
«Τι κάνει η κυβέρνηση ενόψει όλων αυτών; Δρομολογεί νέες εξορύξεις. Παραδίδει τις πόλεις στους εργολάβους μέσω του τροποιημένου ΝΟΚ και νέο τσιμέντο. Σχεδιάζει, δήθεν, έργα λειψυδρίας. Τα έχουμε ακούσει πολλές φορές. Εμένα το μόνο που μου αποτυπώθηκε είναι 500 εκατομμύρια εργολαβίες με απευθείας αναθέσεις. Επιλέγει αμφισβητούμενες μεθόδους διαχείρισης των απορριμμάτων κάνοντας δώρατα εργοστάσια καύσης σε ημέτερους. Και, βεβαίως, ο ενεργειακός χώρος που έχει πάει σε λίγες μεγάλες εταιρείες», επεσήμανε.
«Έχουμε “ευθύνη για κοινή δράση” και πρέπει να το κάνουμε τώρα. Οι προοδευτικές δυνάμεις στην κοινωνία, στην πολιτική και στο Κοινοβούλιο, έχουν ιστορική ευθύνη να ηγηθούν, και να ενώσουν την κοινωνία, να στηρίξουμε τους αδύναμους, να προστατεύσουμε το περιβάλλον για να ανανεώσουμε τη δημοκρατία. Διαφορετικά, τα πράγματα θα είναι πολύ άσχημα. Και έχουμε ευθύνη να το κάνουμε τώρα», τόνισε, αλλά επεσήμανε ότι λείπει η συντονισμένη πολιτική εστίαση.
«Είμαι πεπεισμένος ότι αν καταφέρουμε να ενώσουμε δυνάμεις, ιδέες, κινήματα και κοινωνικές δυναμικές σε ένα κοινό σχέδιο για την κλιματική κρίση, τότε η Ελλάδα μπορεί να γίνει θετικό παράδειγμα, συνολικά για τη Μεσόγειο. Μπορεί να θωρακιστεί και να ανανεωθεί», ανέφερε ακόμα.
Ο Χάρης Δούκας ανέφερε δύο προτάσεις: «Πρόταση πρώτη: Οι εξορύξεις υδρογονανθράκων στις ελληνικές θάλασσες αποτελούν τεκμηριωμένα μία από τις σοβαρότερες απειλές για τα θαλάσσια οικοσυστήματα και για την ελληνική τάφρο, ενός σημαντικότατου θαλάσσιου οικοσυστήματος στην Ανατολική Μεσόγειο. Μετά, επίσης, από τόσα χρόνια δεν έχουμε ακόμα βεβαιωμένα αποθέματα και δεν ξέρουμε ποιο θα είναι το όφελος για τη χώρα μας και τους πολίτες. Και, πάντως, καμία σχέση με τα εκατοντάδες δισεκατομμύρια που ακούγονταν. Μόλις πριν λίγες μέρες ο κύριος Στεφάτος, υπεύθυνος για τους υδρογονάνθρακες, μίλησε για 5 δισεκατομμύρια ευρώ, όχι 200-250. 5 δισεκατομμύρια ευρώ, αν και εφόσον. Έκανε μια ρεαλιστική προσέγγιση πώς θα μπορούσε αυτό να διατυπωθεί. Λέω, λοιπόν, κάτι διαφορετικό εγώ. Υπάρχει βεβαιωμένος ορυκτός πλούτος. Υπάρχει στη χώρα μας και είναι η γεωθερμία. Είναι ανανεώσιμη, είναι βάσης, έχει μεγάλη προστιθέμενη αξία. Λέω λοιπόν, μπορούμε να συμφωνήσουμε στον ρεαλιστικό στόχο: 1 GW γεωθερμία μέχρι το 2030.
Πρόταση δεύτερη: Λέμε συνεχώς ότι δεν μπορεί ο ενεργειακός χώρος να είναι αποκλειστικής χρήσης των μεγάλων παραγωγών ενέργειας. Να διασφαλιστεί η συμμετοχή των πολιτών, των δήμων και της τοπικής κοινωνίας σε ποσοστό 50% σε κάθε νέα άδεια ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Για κάθε νέα άδεια, 50% συμμετοχή των δήμων και της τοπικής κοινωνίας. Δεν έχουμε πολύ χρόνο, χρειάζεται να κάνουμε καθαρές επιλογές».
Κλείνοντας, πρότεινε να υπάρξει μια πρωτοβουλία ώστε να γίνει στη Βουλή ειδική συνεδρίαση για τον οδικό χάρτη της χώρας προς την κλιματική ουδετερότητα, να παρουσιάσει ο καθένας τις προτάσεις του «και να αναλάβουμε όλοι τις ευθύνες μας».
Στιγμιότυπα από την εκδήλωση
Φωτογραφίες: EUROKINISSI/ ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΟΝΗΣ
