Στις νέες ευκαιρίες που ανοίγουν στην Ελλάδα όπως για παράδειγμα να αναπτύξει πράσινες ναυτιλιακές τεχνολογίες, να μετατρέψει τη Δυτική Μακεδονία και τη Μεγαλόπολη σε πεδία εφαρμογής καθαρών βιομηχανικών λύσεων και να προσελκύσει ερευνητικά κέντρα και startups, αναφέρεται ο Σάκης Αρναούτογλου.
Σε άρθρο του στο Dnews αναφέρεται, παράλληλα και στους κινδύνους να χάσει την ευκαιρία και τότε, αν συμβεί κάτι τέτοιο, «δεν θα έχει αποτύχει μόνο η Ελλάδα, αλλά και η Ευρώπη που δεν κατάφερε να στηρίξει το πιο εμβληματικό της πείραμα».
Αναλυτικά το άρθρο του Σάκη Αρναούτογλου
«Η Ελλάδα δεν είναι πια ο ασθενής της Ευρωζώνης. Είναι κάτι πιο απαιτητικό, είναι το τεστ για το αν η Ευρώπη έμαθε να αναπτύσσεται χωρίς να αφήνει πίσω τους πολίτες της. Μετά από μια δεκαετία λιτότητας, τριών μνημονίων και κοινωνικής εξάντλησης, η χώρα βρίσκεται σήμερα σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Για πρώτη φορά έχει πρόσβαση σε πρωτοφανείς ευρωπαϊκούς πόρους οπως το Ταμείο Ανάκαμψης, το Green Deal, το Net-Zero Industry Act, το RePowerEU. Η ερώτηση δεν είναι αν υπάρχουν χρήματα. Είναι αν υπάρχει όραμα, ταχύτητα και θεσμική ικανότητα για να μετατραπούν σε ανάπτυξη με κοινωνική βάση.
Η Ευρώπη χρειάζεται επειγόντως ένα περιφερειακό κέντρο πράσινης τεχνολογίας στα Βαλκάνια και την Ανατολική Μεσόγειο. Και η Ελλάδα μπορεί να γίνει αυτό το κέντρο, αν βέβαια θελήσει να το πιστέψει και να το οργανώσει. Περιφερειακό κέντρο πράσινης τεχνολογίας δεν σημαίνει ένα ακόμη γραφειοκρατικό σχέδιο. Σημαίνει μια χώρα που παράγει, δοκιμάζει και εξάγει πράσινες λύσεις για ενέργεια, βιομηχανία και μεταφορές. Σημαίνει πανεπιστήμια που συνεργάζονται με επιχειρήσεις, λιμάνια που λειτουργούν με καθαρές μορφές ενέργειας, βιομηχανικές περιοχές που μετατρέπονται σε εργαστήρια καινοτομίας και επιστήμονες που επιστρέφουν για να δημιουργήσουν, όχι απλώς για να επιβιώσουν.
Η Ελλάδα έχει τα φυσικά και γεωπολιτικά πλεονεκτήματα να το πετύχει. Η γεωγραφία της την καθιστά ενεργειακό κόμβο ανάμεσα σε τρεις ηπείρους. Η ναυτιλία, τα λιμάνια, η ηλιακή και αιολική της δυναμική, καθώς και η ένταξή της στην Ευρωζώνη, της δίνουν πρόσβαση σε αγορές και τεχνογνωσία. Εκείνο που λείπει είναι η συνέπεια, ο σχεδιασμός και η θεσμική ταχύτητα. Αντί για σκόρπια έργα απορρόφησης κονδυλίων, χρειάζεται ενιαίο σχέδιο, επενδύσεις σε ανθρώπινο κεφάλαιο, φορολογική σταθερότητα και συμμαχία επιστήμης και παραγωγής.
Η πράσινη μετάβαση χωρίς κοινωνική μετάβαση δεν υπάρχει. Η «σχολή Krugman-Stiglitz-Eichengreen» υπενθυμίζει ότι η Ελλάδα είναι πλέον ένα πραγματικό test-case για την ίδια την Ευρώπη. Αν η χώρα που υπέστη τη σκληρότερη κρίση καταφέρει να μετατραπεί σε παράδειγμα δίκαιης ανάπτυξης, τότε η Ευρώπη μπορεί να αποδείξει ότι η αλληλεγγύη της δεν είναι ρητορική. Αν όχι, τότε όλο το ευρωπαϊκό εγχείρημα θα αποκαλυφθεί ως άψυχο οικοδόμημα χωρίς κοινωνική νομιμοποίηση. Η πράσινη μετάβαση που δεν περιλαμβάνει κοινωνική δικαιοσύνη θα παράγει νέα ανισότητα, νέο θυμό και νέους αποκλεισμούς και κανένα ηλιακό πάνελ δεν θα φωτίσει μια χώρα που αισθάνεται εγκαταλελειμμένη από τους ίδιους της τους ηγέτες.
Η Ελλάδα μπορεί να γίνει ενεργειακός κόμβος ανανεώσιμων πηγών, να αναπτύξει πράσινες ναυτιλιακές τεχνολογίες, να μετατρέψει τη Δυτική Μακεδονία και τη Μεγαλόπολη σε πεδία εφαρμογής καθαρών βιομηχανικών λύσεων, να προσελκύσει ερευνητικά κέντρα και startups. Μπορεί όμως και να χάσει την ευκαιρία, αν συνεχίσει να θυσιάζει το μέλλον στη μικροπολιτική, στις πελατειακές λογικές και στην αυτάρεσκη επικοινωνία χωρίς περιεχόμενο. Αν συμβεί αυτό, δεν θα έχει αποτύχει μόνο η Ελλάδα, αλλά και η Ευρώπη που δεν κατάφερε να στηρίξει το πιο εμβληματικό της πείραμα.
Η επενδυτική βαθμίδα δεν είναι τρόπαιο. Είναι η ελάχιστη βάση αξιοπιστίας. Το πραγματικό ερώτημα είναι αν η Ελλάδα μπορεί να παράγει τεχνολογία και θέσεις εργασίας που προσφέρουν προοπτική, αν μπορεί να μετατραπεί από καταναλωτή σε δημιουργό αξίας, αν μπορεί να γίνει παράδειγμα πράσινης ανάπτυξης με κοινωνικό πρόσωπο. Αυτό είναι το τεστ της Ελλάδας και ταυτόχρονα το τεστ της Ευρώπης.
Η χώρα έχει πληρώσει ακριβά το τίμημα της αδράνειας. Αν χαθεί και αυτή η ευκαιρία, δεν θα υπάρχει κανείς άλλος να φταίει. Το παράθυρο της ιστορίας δεν μένει ανοιχτό για πάντα. Και ο κόσμος προχωρά με ή χωρίς εμάς.
Σάκης Αρναούτογλου
Ευρωβουλευτής ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ».
